LUNA'S ANDERE SITES

ZOEKEN

ARCHIEF

LAATSTE FLICKR-FOTO

www.flickr.com

This is a Flickr badge showing public photos from Electric Luna. Make you own badge here.

Alle content © Chantall van den Heuvel

Deze website is ontworpen
door mar10e.com en site-lay overgezet naar PivotX door PixelPrinses

tip

28-06-2002

ALS EEN VROUW ‘NEE’ ZEGT, BEDOELT ZE ‘JA’

“Is het goed als ik morgenavond met vriend P. uitga”, vraagt partner P. aan de telefoon. “Wij gingen morgen toch iets doen?”, vraag ik. “Ja, maar wij zouden toch alleen even gaan winkelen voor het huis en daarna naar de bioscoop? Daarna kan ik toch wel uit? Anders ga je toch mee?”, zegt P. Ik heb geen zin om uit te gaan. Ik ben depressief. En als ik het niet ben, dan word ik het binnen nu en een week. De wereld draait niet in mijn richting. Zelfs het kopen van een paar metallic roze Puma-gympies heeft me niet echt blij kunnen maken. Ook het kopen van een gifgroene broek niet. Het in combinatie dragen van die broek en gympies ook niet. Zelfs niet met een knalrood shirt erop. Ik moet nadenken over dingen, dus heb ik geen zin om te gaan dansen in de Paradiso. “Ik wil thuisblijven”, zeg ik tegen P. “Is het goed als ik dan alleen ga?”, vraagt hij. “Dat moet je zelf weten. Ik ga jou niet zeggen wat je wel en niet moet doen”, zeg ik. “Nee, maar omdat we morgen samen iets zouden gaan doen. Wil je dat ik bij jou ben ’s avonds?”, vraagt hij. “Als je liever uitgaat, dan moet je uitgaan”, zeg ik. Als ik hem was zou ik uitgaan. Zonder mij. Ik ben geen aangenaam mens om naast te zitten momenteel. Chagrijnig tot op het bot. Niks gaat goed. Alles is fout. Het moet anders en ik ben de enige die mijn haar weer in de goede richting kan laten waaien. Maar mijn haar hangt voor mijn ogen en het hangt daar goed. “Dan ga ik straks een kaartje kopen”, zegt P. “Dat is goed”, zeg ik, maar ik zie er nu al tegenop om morgenavond alleen thuis te zitten.

¶ | 02:07 | luna | 2 reacties

27-06-2002

LUNA EET VIETNAMEES BIJ OUDERS

“Je staat weer in de krant”, zegt m’n moeder terwijl ze een bakje met gesneden kip in de wok gooit. Had ze die ochtend al gesneden. We eten iets Vietnamees. “Ik ben gestopt met de site”, zeg ik en ik leg haar uit wat er gebeurd is. Dat ik niet meer wilde schrijven voor een site die op naam van iemand anders stond. Dat dat niet goed voelde. En nog meer van die dingen. Dat ik het jammer vind. Heel jammer. Dat ik hoop dat ik snel weer online ga met een andere site. “Je moet niemand vertrouwen”, zegt m’n moeder. “Jij bent net je vader. Denkt dat iedereen het beste met je voorheeft. Neem maar van mij aan dat dat niet zo is”, zegt ze. “Ik kan er niks aan doen”, zeg ik. Ze gooit een vergiet vol met gesneden prei, wortel en champignons bij de kip. Daarna strooit ze er een half busje Aromat overheen. “Als je dit voor jou en P. maakt, dan moet je die Aromat niet vergeten”, zegt ze. “Zonder Aromat smaakt het niet.” Volgens mij hebben ze in Vietnam geen Aromat. Maar dat maakt niet uit. “Dan begin je toch gewoon met zo’n nieuwe site”, zegt ze, “anders betalen je vader en ik dat wel.” Ik zeg dat dat niet hoeft. Dat het wel goed komt allemaal. Dat ik sowieso andere dingen wil gaan doen. Precies om 17.30 komt m’n vader thuis. We kunnen meteen aan tafel en ondertussen vertel ik hem over m’n huis, m’n site en m’n toekomstplannen. “As je nog één keer vur die klootzak schrijft, dan schup ik je vur je ballen”, zegt m’n vader in plat-Betuws. M’n moeder en ik schieten in de lach. “As je ballen zou hebben,” zegt m’n vader lachend. Maar hij meent het.

¶ | 22:58 | luna | 3 reacties

24-06-2002

EEN VAAS MARGRIETJES

Een maand terug zag ik vriendin R. voor het laatst. Ze was ziek, maar zag er nog goed uit. Ze lag vandaag net als toen op een bed in de woonkamer. Uitzicht over Amsterdam. De zon scheen en ze droeg een lichtblauw mutsje. Het gevolg van 3 chemokuren. Niet aangeslagen. Ze zag eruit alsof ze kanker had. Wat een maand met iemand kan doen. Medicijnen. Prednison. Ik had een bos margrietjes voor haar gekocht bij de bloemenwinkel op station Amstel. “Ik zet eerst even de bloemen voor je in een vaas”, zei ik, maar eigenlijk moest ik even m’n tranen gaan bedwingen in de keuken. Ik wilde niet dat zij ze zag. “Is goed”, zei ze, “gezellig dat je er bent.” Ik hoefde niet te zoeken naar een vaas. Stond net als in ieder ander huis onder de gootsteen. “Ga even daar zitten, dan kan ik je goed zien”, zei ze toen ik binnenkwam met de margrietjes. “Geloof jij in een hemel”, vroeg ze. Ik zei dat ik dat niet wist. Dat ik wel zou willen geloven in een hemel. Dat hemel een mooi concept is. “Ik moet nu wel geloven in een hemel, anders heb ik niks meer”, zei ze. Ze was bang om dood te gaan. Om mensen achter te laten. Ze was bang, dat als ze dood zou gaan, dat er daar niemand meer voor haar was. Ze durfde niet alleen. “Wil je een lolly”, vroeg ze. “Lekker”, zei ik. Ze vroeg hoe ik die dingen zag. Dood. Of ik er bang voor was. “Ik ben niet bang om zelf dood te gaan”, zei ik. “Ik ben bang om oud te worden en zo steeds meer mensen van wie ik hou dood te zien gaan.”

¶ | 21:38 | luna | 20 reacties

23-06-2002

LUNA HOUDT NIET VAN STOPPEN

Ik wilde helemaal niet stoppen. Afgelopen vrijdag. Wilde in principe nooit stoppen. Langstlopende lifelogger worden, dat was mijn streven vanaf het begin. Oud worden met mijn log, al dan niet door later op minder regelmatige basis de site te voorzien van updates. Oud worden met mijn lezers. Leek me leuk. Leek me wel een uitdaging. De url was helaas niet van mij. De eigenaar van de url had wilde plannen met de site. Een merk moest het worden. T-shirts, slipjes, sms-berichten, dat soort dingen. Ja, dat wilde ik wel. Donderdag. Euforisch was ik. Verblind door succes. Na een goed en geanimeerd gesprek met partner P. ging er bij mij een lichtje branden. Vrijdag. Ik wilde helemaal geen T-shirts, slipjes en sms-berichten. Ik wilde helemaal niet meer schrijven voor de url van iemand anders. Daar komt alleen maar gedoe van. Ik wil schrijven voor m’n eigen site en al voelde www.electricluna.nl als mijn eigen site, dat was niet zo. Ik werd er zenuwachtig van. Ik wil schrijven zonder gezeik. Zonder druk. Het afscheidsstukje op www.electricluna.nl was daarom gedeeltelijk waar. Het bijhouden van een lifelog kost veel tijd. Zonde van de tijd. Maar ik wil niet zonder. Lifeloggen lijkt een manier van leven voor mij. Dat ik door nu voor een andere url te kiezen een groot gedeelte van m’n lezers kwijt ben is jammer. Heel jammer. Dat ik nu geen AD Web Award win, ook jammer. Maar dat ik nu op mijn eigen voorwaarden aan een nieuwe site ga beginnen stemt me blij. Aan een echte url, mijn url, en een geweldige vormgeving wordt gewerkt.

¶ | 17:43 | luna | 30 reacties

21-06-2002

HET IS MOOI GEWEEST

Ik heb gisteren de hele nacht wakker gelegen. Nagedacht. Over stoppen met www.electricluna.nl. Het is mooi geweest. Het is heel mooi geweest. Meer dan een jaar lang bijna elke dag een column schrijven. Voor nop. Voor aandacht, hits en eigengeilerij. Heb de kranten gehaald. Ik ben trots. Nu ben ik trots genoeg om te stoppen. Misschien zet ik later die trots weer aan de kant. Ik heb het gehaat. Het loggen. De irritante verplichting die ik mezelf elke dag oplegde. Ik heb het gehaat. Het dagelijks checken van de reacties. Ik heb ze gehaat. Sommige reacties. Ik heb het geweldig gevonden. Het schrijven. De reacties. De mailtjes. Het wereldje. Ik heb me meer dan een jaar lang beziggehouden met het beschrijven van mijn leven. Mijn gedachten. Voor wildvreemden. Daar heb ik van geleerd. Ik heb vooral veel geleerd, het afgelopen jaar. Het was een fijne besteding van de dag. Het heeft m’n leven een beetje beheerst. Ik keek anders naar de dingen. Denken in zinnen. Zinnen voor Luna. Nu wil ik weer zinnen voor mezelf. Zinnen voor P. Zinnen voor m’n vrienden. Zinnen voor m’n ouders. Misschien dat ik ooit weer begin met een ander lifelog, een andere site. Ergens anders. Iets anders. Maar niet meer hier. En niet nu. Nu ga ik even een liedje van Herman van Veen opzetten. Even lekker janken. “En vandaag is het de elfde / en hij is precies hetzelfde / als de twaalfde of de tiende / ik kreeg wat ik verdiende.” Rozegeur. Maneschijn.

¶ | 13:52 | luna | 183 reacties

20-06-2002

LUNA EN DE MAN UIT TEL AVIV

Ik fietste gisternacht om 2.00 langs de Amstel. Bijna thuis. “Hello”, hoorde ik iemand achter me zeggen, “can I ask you something?” Ik stapte van m’n fiets en liep een stukje terug. “Of course”, zei ik. Ik schatte de man een jaar of 40. Hij zag er vermoeid uit. Met een lange baard en een vierkant hoedje. De man kwam uit Tel Aviv, zei hij. En hij deed iets met ‘research’, zei hij. Hij was in Amsterdam aangekomen, maar hij moest naar Berlijn. Daar was zijn werk. In Amsterdam was zijn rugtas gestolen. Alles was weg. Hij had niets meer. Hij had in Amsterdam gezocht naar de ambassade, maar die was er niet. Hij moest naar Den Haag. Daar was de ambassade van Israël. Hij had geen geld. Hij had dorst en hij had honger. Ja, en dat moet ik geloven, dacht ik. Weer zo’n zieligerd. Gewoon een zwerver. Gewoon de zoveelste zwerver. “And what do you want from me?”, vroeg ik hem. Of ik iets te drinken had. De Florence Nightingale in me zei: “Wait here, I live just around the corner, I’ll get you something.” Thuis deed ik een zak borrelnoten, 2 flesjes mineraalwater, een pak Prince-koeken en een handvol snoepjes in een tas. Buiten gaf ik hem de tas. Hij zag er zielig uit. Beteuterd. M’n verstand vertelde me dat hij gewoon een lulverhaal had verteld. M’n gevoel zei iets anders: “Let’s walk to Amstel-station, I’ll buy you a ticket to Den Haag.” Samen liepen we naar het station. Met m’n pinpas kocht ik een enkele reis naar Den Haag HS. Ik gaf hem nog een briefje van € 20,-. Ik vroeg hem om, als hij ooit de mogelijkheid had, me een mailtje te sturen. Als teken van leven. In plaats daarvan schreef hij zijn e-mailadres op de achterkant van mijn pinbon. Naar dat bonnetje staar ik nu. Het adres hoort inderdaad bij een research-instituut in Berlijn. Ik heb hem net gemaild.

¶ | 13:06 | luna | 35 reacties

19-06-2002

DE ZOMER IS KUT

De zomer is niet mijn seizoen. En dat is zwak uitgedrukt. Ik heb zelden zo’n afkeer van m’n eigen lichaam als in de maanden juni, juli en augustus. Vanmorgen onder de douche telde ik 17 muggenbulten. Valt nog mee, ik heb er ooit 32 tegelijk gehad. In Nederland. Gewoon in Nederland. En aangezien ik licht-allergisch ben voor insektenbeten zijn het ook nog eens geen kleine bultjes, maar bulten van minstens 4 centimeter doorsnee. Tegen de jeuk valt niet op te smeren. En jeuk is erger dan pijn. Wanhopig probeer ik mijn lijf te negeren, maar in deze hitte is dat onmogelijk. Zweet tussen m’n benen, zweet tussen m’n billen, tussen m’n borsten, tussen m’n vingers, zweet tussen m’n oksels, zweet tussen m’n ellebogen en zweet tussen m’n knieën. Overal zweet en overal jeuk. De gehele dag. Het enige plezier dat een zomerdag mij kan brengen is onder de douche staan. En dan niet het douchen zelf, maar het afdrogen, het schuren van een keiharde handdoek langs de muggenbulten. Puur genot wat zeker 2 minuten duurt. Voor de rest is de zomer kut. Naast mijn lichte allergie voor insektenbeten, ben ik ook licht-allergisch voor de zon. Wat resulteert in heel kleine, rode bultjes op m’n schouders en armen. Eigenlijk kan ik überhaupt niet tegen de zon, want binnen 15 minuten ben ik verbrand. Ik blijf wit. Wit met vandaag dus 15 flinke muggenbulten op armen en benen. En 2 bulten op m’n vingers. Ook nog 3 blauwe plekken op m’n benen en 2 mini-spatadertjes. En met dat lijf moet ik vol plezier buiten huppelen in de zon? In een opwaaiend zomerjurkje? Dacht het niet.

¶ | 10:36 | luna | 39 reacties

17-06-2002

DAT

Dat je wakker schrikt om 14:51 en dat je naast je kijkt en niemand ziet liggen. Dat je daarna het hele huis doorzoekt om te kijken waar hij is. Dat hij er niet is. Dat je denkt: ik ben vanmorgen om 10:00 strontlazarus thuisgekomen, wat heb ik gedaan? Hij heeft me verlaten, hij is weg, hij komt niet meer terug. Bellen: “Liefje! Waar ben je nou?” Dat je dan hoort dat hij gewoon naar die verjaardag is. En dat hij vraagt wat er aan de hand is. Dat je dat zelf ook niet weet, maar je wel plotseling realiseert dat je die dag moest werken. Om 14:45. Dat je daarna zonder nadenken de kleren aandoet die op de grond liggen. Zelfde sokken, zelfde ondergoed. Dat je op de fiets zit en probeert te bellen met je werk, maar het verkeerde nummer draait. Dat je om je heen kijkt naar alle mensen. Trams, auto’s. En dat je dan dingen probeert te herinneren. Dat dat niet lukt, maar dat je ineens voelt dat je nog dronken bent. Stomdronken. Geen kater, maar nog dronken. Dat je weet dat je de pil vergeten bent te slikken en vergeten bent je tanden te poetsen. Bier. Rode wijn. Verhitte discussie. Hard praten. Nog harder praten. Emoties. Katten. Mooie schilderijtjes aan de muur. Meer emoties. Dat je de nacht daarvoor met iemand aan tafel hebt gezeten die je eigenlijk nooit wilde ontmoeten. Dat je iemand niet aardig vond. Dat je eigenlijk een beetje bang was. Maar dat dat nu niet meer zo is. Dat je met bijzondere mensen hebt gepraat. Mooie mensen. Dat je vervolgens 8 uur lang automatisch je werk doet. Dat je vermoeid thuiskomt. Achter je computer gaat zitten. De pil slikt die je vergeten was. Een wijntje neemt en die er samen met de pil meteen weer uitkotst. Dat.

¶ | 00:25 | luna | 26 reacties

11-06-2002

ALS JE LANGS WIL KOMEN

Vandaag heb ik iets gedaan waar ik al tijden tegenop zag. Iets wat ik al weken op mijn ‘To Do-List’ had staan. Iets wat ik niet durfde, maar waar ik elke dag aan dacht. Bellen met vriendin R. die kanker heeft. Ik durf het ook haast niet op te schrijven. Kanker. Maar vriendin R. heeft het en het gaat niet weg. “Hoe gaat het met je?”, vroeg ik. “Niet goed”, zei zij en ze vertelde over haar 3 chemokuren die niet aangeslagen waren. Dat het nu echt afgelopen was. “Ben je kaal? Of wil je daar niet over praten?”, vroeg ik. Ze was kaal. Helemaal. Ze had hoedjes gekocht en een pruik en ik mocht er best over praten. “Ik durfde je niet te bellen”, zei ik. Dat begreep ze. Er waren meer mensen die dat niet durfde. Zei ze. “Natuurlijk bel je liever naar iemand met wie het goed gaat”, zei ze, “dat is logisch.” En meteen. Meteen. Meteen nadat ze dat zei, voelde ik me zo’n egoïstische kut. Zo’n hedonistisch wijf dat alleen denkt aan zichzelf. Als ik maar gelukkig ben. Als ik het maar voor elkaar heb. “Hoe gaat het met jullie huis”, vroeg ze. Ik hoorde wat ze vroeg, maar ik stotterde toen ik wilde antwoorden. “Dat huis, dat gaat niet echt goed”, zei ik. Maar het voelde zo ontzettend nietszeggend, zo futiel, zo onbelangrijk. En zij, zij klonk zo oprecht geïnteresseerd in mijn welzijn, dat ik mezelf bijna haatte. Mezelf haatte om mijn nietszeggende problemen. Het zinnetje, ‘Het komt allemaal goed’, dat je tegen al je vrienden kan zeggen als het iets minder met ze gaat, gaat voor vriendin R. niet meer op. Ik wilde het zeggen. Echt. “Het komt allemaal goed”, wilde ik zeggen. Maar het komt niet goed. Ik wist niets meer te zeggen. “Als je langs wil komen, dan moet je even bellen”, zei vriendin R. “Ik kom snel”, zei ik.

¶ | 23:49 | luna | 56 reacties

11-06-2002

HEERLIJK, HELDER, HANDELTJE

Kan iemand mij vertellen waarom Heineken tegenwoordig in flesjes van 25 cl te koop is? In van die handige meeneemflesjes? Wegwerpflesjes? Wegwerpflesje van glas? Wat was er mis met de gewone flesjes van 33 cl, de blikjes van 33 cl, de flessen van 50 cl en de blikken van 50 cl? Niks zeg ik. Helemaal niks. De gewone flesjes zijn prima. Bier hoort in een flesje van 30 cl, kratje erom en klaar. Drinkt lekker vertrouwd weg. De blikjes die zijn er speciaal voor avondjes in het Vondelpark, dagje naar het bos en dorst in de trein. De flessen van 50 cl zijn er voor de grote dorst. Verschillende producten met een verschillende functie. Het ging allemaal mis bij de Longnecks van 33 cl. Precies hetzelfde bier, in precies dezelfde hoeveelheid als het blikje, maar dan in een hippe, groene, glazen verpakking, aangeprezen door een stel giraffen. Giraffen die bier aanprijzen zijn bij voorbaat niet te vertrouwen, maar 2 jaar terug lag Luna met een Heineken Longneck op een loungebank in een semi-hippe tent de coole babe uit te hangen. Zag er zeer stijlvol uit. Maar dan nu, hetzelfde groene glas als de Longneck, maar dan 8 cl minder. Waarom zou ik minder willen drinken? Ik heb net even 8 cl, oftewel 80 ml in een maatbeker gedaan. Nog geen 2 slokken is het. Nog geen 2 slokken! En als ik m’n best doe, dan is het 1 slok. Die stopt Luna in haar holle kies. Prima, al die productdifferentiatie van de bierproducenten, maar kom dan écht met iets nieuws. Iets nieuws dat goedkoper is of lekkerder. Want deze Heineken 25 cl, voegt net als het flesje Amstel Bright, de Grolsch 2.5 Pink Grapefruit, de Grolsch 2.5 Lemon en het flesje Dommelsch Ice geen fuck toe aan het hele bierassortiment.

Bill Hicks (stand-up-comedian): “By the way, if anyone here is in advertising or marketing, go kill yourself. ( ) Kill yourselves. Seriously though, if you are, do. No really, there's no rationalization for what you do, and you are Satan's little helpers. Kill yourselves, seriously. You're the ruiner of all things good. Seriously, no, this is not a joke. ‘There's gonna be a joke coming...’ There's no fucking joke coming, you are Satan's spawn, filling the world with bile and garbage, you are fucked and you are fucking us, kill yourselves, it's the only way to save your fucking soul. Kill yourself.”

¶ | 03:18 | luna | 28 reacties

08-06-2002

GOOR VERHAALTJE VOOR HET SLAPENGAAN, DEEL 10

Vandaag had ik 1-op-1-begeleiding in de zorg. Dit betekende dat ik 4 uurtjes alleen op bewoner H. moest passen. Gewoon er een beetje voor zorgen dat hij de boel niet afbrak. Dat hij genoeg zou drinken en dat hij genoeg zou eten. Bewoner H. kan niet praten. Bewoner H. kan zichzelf niet aankleden. Bewoner H. kan eigenlijk weinig zelf. Bewoner H. voelt, ondanks dat hij zeer geestelijk gehandicapt is, zeer goed aan dat zijn begeleidster een beetje moe is. Dan gaat hij een beetje testen. Uittesten. Bewoner H. had in zijn luier gepoept en dat rook ik van een afstandje. Dus Luna zet bewoner H. zonder veel problemen op het toilet. Misschien wilde hij nog meer poepen. Dat wilde hij. Na een minuutje ging ik even checken of H. klaar was. En of hij klaar was. Niet alleen had hij de complete toiletpot ondergescheten, hij had ook zichzelf, zijn T-shirt, de muurtjes en de vloer ermee volgesmeerd. “Vies mannetje”, zei Luna en kleedde bewoner H. uit en zette hem in bad om hem af te spoelen en te wassen. “Blijf jij maar even lekker in bad liggen het komende uur”, zei Luna tegen bewoner H. op vriendelijke toon. Bewoner H. zei niets en liet het badwater over zich heen komen. Na 10 minuutjes draaide ik de badkraan uit en ik begon het toilet schoon te maken. Bewoner H. lag zeer relaxt in bad. Mooi, dacht ik, dan kan ik straks even rustig gaan zitten. Af en toe checken of-ie niet verzopen is. Tijdens mijn eerste check ontdekte ik lichtbruin gekleurd badwater. In het water dreven grote bruine stukken. Bewoner H. lag nog steeds zeer relaxt in bad. De minuten daarna heb ik me geestelijk moeten voorbereiden op het feit dat ik mijn hand in dat badwater moest gaan steken om de stop eruit te trekken. Er zat geen touwtje aan de stop.

¶ | 01:28 | luna | 20 reacties

06-06-2002

# 24 - JUST DID IT

De schade: 2 potten koffie, 1 fles rode wijn, 4 blikjes bier, 2 pakjes sigaretten, 4 blikken Red Bull, 2 Energy Hit-pillen (compleet natuurlijk) en 1 fles cola. Niet slecht voor een 24-uurs-log-marathon. Dit was uiteraard niet gelukt zonder buurman M., ex S., webmaster J. en vriend F.! Dit was ook niet gelukt zonder mijn lezers, want schrijven voor de kat z’n kut, daar begin ik niet aan. Deze marathon was ook niet gelukt zonder Kosheen, dj Paul Oakenfold, Postmen, Madonna en Abba. Vooral niet zonder de nieuwste cd van Soulwax; ‘2 many dj’s’. Wat een briljante cd. Mannen die ‘Independent Women’ van Destiny’s Child durven, en op een perfecte manier weten te mixen met ‘Dreadlock Holiday’ van 10CC verdienen meer dan respect. Maar mag ik even zeggen dat ik vooral mezelf briljant vind. Dat het mij aan arrogantie momenteel niet ontbreekt. Dat ik een behoorlijke prestatie heb neergezet. Dat ik mezelf heb overtroffen. Dat ik vandaag meer hits dan ooit heb gehaald. Maar dat ik het daar natuurlijk niet voor doe. Natuurlijk niet. Ik denk dat dat het eerste taboe is wat doorbroken mag worden in de hele weblogwereld. Hits. Iedere weblogger/lifelogger logt voor de hits. Voor de aandacht. Eigengeilerij. Niks mis mee, maar kom er voor uit. Zeg niet: “Mij maken die hits niet uit. Ik log vooral voor mezelf.” Hou op. Voor jezelf loggen. Zelden zo’n drogreden gehoord. Je zet je teksten en linkjes online omdat je gelezen wil worden. Anders pak je er wel een zwart Hema-schriftje bij. Luna is een raslogger die kickt op aandacht, complimentjes en hits. Maar Luna vindt het stiekem vooral mooi om anderen te vertellen hoe blij ze in het leven staat.

(p.s.: Luna logde vandaag 24 uur non-stop!)

¶ | 23:00 | luna | 34 reacties

06-06-2002

#23 - LUNA & BARBRA STREISAND

Ik denk niet dat mijn ouders beseffen hoeveel hun muziekkeuze van vroeger mij heeft beïnvloed. Zo ben ik nu in het bezit van een zeer gezonde liefde voor alle liedjes van Queen. ‘A Day at the Races’ en ‘A Night at the Opera’ werden voortdurend gedraaid terwijl ik nog in mijn moeders baarmoeder vertoefde. De rest van hun platen hoorde ik in mijn jeugd. Briljant. Maar mijn moeder heeft ergens een foutje gemaakt. Ze kocht de platen van Barbra Streisand. En als mijn ouders weg waren ging ik beneden stiekem plaatjes draaien. De plaatjes van m’n moeder. De plaatjes van Barbra Streisand. Want die kon ik zo lekker meebrullen, al snapte ik niet wat ze zong. Heb vandaag mijn lievelingsnummer van toen, ‘Left in The Dark’, gedownload. Draai het nu al een tijdje achter elkaar. Wat een kutnummer eigenlijk. Wat een dom wijf. Zingt ze ergens: “I needed you so badly tonight but I guess you had better things to do / I should have know that it was coming to this / But I must have been blind.” En meer van dat. Zit Barbra daar gewoon een beetje over vreemdgaan te zingen en het goed te praten. “Whatever you got and whoever it was / I guess you couldn’t get it from me.” En daarna dat hij maar bij haar moet komen liggen. Ja, zo lust ik er nog wel eentje. Bij haar komen liggen, terwijl-ie net een ander heeft liggen choppen. Ik denk dat het zeer onverstandig is geweest om vroeger naar dit soort platen te luisteren. Ook al snapte ik er geen flikker van. Platen met domme, vrouw-onvriendelijke teksten. Platen van vrouwen die hun man de hemel inzingen. Indoctrinatie van de bovenste plank! Ik weet het zeker. Volgens mij kwam P. net thuis na een lange dag hard werken. Ik ga even voor ‘m koken. Vindt-ie lekker.

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Dus ieder uur een update!)

¶ | 22:00 | luna | 5 reacties

06-06-2002

#22 - LUNA’S ALLERHANDE VERSLAVINGEN

Naast mijn permanente alcohol- nicotine- en drugsverslaving heb ik ook eet- en drinkverslavingen die spontaan opzetten en net zo spontaan weer verdwijnen. Zo at ik de laatste 1,5 maand iedere dag 2 flinke bakken Surinaamse soato-soep. Eentje ’s middags en eentje ’s nachts. Voor het eerst voorgeschoteld gekregen bij vrienden en zo goed bevallen dat ik om de 3 dagen een grote pan voor mezelf maakte. Lekker met hardgekookte eieren, rijst en frietstickjes. Voor de soato-soep was er de walnootverslaving, voor de walnootverslaving een kwarkgebakverslaving, daarvoor de Guylian-zeebanket-chocolaatjes-verslaving en daarvoor een Spaanse manchegokaas-verslaving. Ik hou gewoon van lekker eten en dan het liefst alles door elkaar. Na de soato-soep dus gewoon een bak koffie met een koekje en daarna een handje chips; ik heb een sterke maag en een goed werkend darmenstelsel. Dit alles tot P. misselijk wordt van het alleen al naar me kijken: “Jesus, je hebt net warm gegeten. Gatverdamme, dat is smerig.” Ook mijn hobby’s grenzen aan verslaving en wisselen elkaar af. Van kraanvogeltjes vouwen (heb er zo’n 2000) tot het maken van patchworkdekens (2 dekens van 5000 stukjes) en van het lezen van boeken (moeten dezelfde avond uit) tot het leggen van een Ministeck-patroon. Om over het bijhouden van deze site maar niet te spreken. Ik denk dat ik mijn leven later zal kunnen definiëren als een aaneenschakeling van verslavingen. Ik kan niets half doen. Als ik iets doe, dan doe ik het met een haast dwangmatige overgave. Als ik iets lekker vind, dan wil ik meer. En nog meer. Ik denk niet dat ik hiervoor professionele hulp hoef te zoeken. Ik voel me geweldig. Connie Palmen: “Verslaving is een vriendschap zonder vriend.”

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Dus elk uur een update!)

¶ | 21:00 | luna | 10 reacties

06-06-2002

#21 - GASTLOG ( WEBMASTER J.) PACT MET DE DUIVEL?

Ik vind het maar niets deze weblogmarathon. Met 24 weblogs is Luna normaalgesproken weer een maand verder. Nu verschiet ze al dat kruit in 1 etmaal. We moeten toch het moment naderen dat simpelweg alle details in Luna's leven een keer beschreven zijn? De dag waarop zij de pen moet neerleggen bij gebrek aan onderwerpen. Dat moment is nu dus een maand vervroegd. Bij mijn bezoekjes aan Luna's site ben ik vaak bang een afscheidstukje aan te treffen. Met dank voor alle aandacht, de vele reacties en misschien tot ziens. Net zoals dat ging met de weblogs van alt0169 en Whiskas, ook al lijkt Luna mij niet iemand die op haar hoogtepunt stopt. In de week van 19 mei dacht ik echt dat Luna die eindstreep aan het naderen was. Er werd slechts vier maal gelogd met die zondag als onheilspellende titel: 'Als je niets hebt te vertellen'. Vandaag slaat Luna dan genadeloos terug met een weblogmarathon. De genadeklap voor al mijn twijfels: Luna is alive and kicking !! Ik stel me wel eens voor dat ik een dagelijkse weblog zou moeten bijhouden. Dat geeft een onrustig gevoel waarbij ik neig om stelselmatig ruimtes, gesprekken, voorvallen en gedachten te scannen op bruikbare stof. Ik ben dan ook erg jaloers op de creativiteit om elke dag een persoonlijk stukje te schrijven en ondertussen rustig door te leven. Die bewondering geldt trouwens ook een aantal andere webloggers en dagbladcolumnisten. Ook tussen hun jaarlijkse 365 dagen moeten vele saaie sleurdagen zitten. Een quasi-grappig stukje over de wachtrij bij de kassa van Albert Heijn persen veel webloggers er dan nog wel uit. Maar Luna daarentegen kan bijna elke dag wel iets opvallends uit een gewone gebeurtenis halen of een gewone gedachte ombuigen tot een verfrissende conclusie. Dat hoeft niet extreem bijzonder te zijn allemaal, maar vaak juist herkenbaar. Toch zou ik er zelf niet opgekomen zijn om dat gewone gevoel of die dagelijkse situatie te gebruiken voor mijn eigen fictieve weblog. Ik heb dat talent niet. Webloggers hebben kennelijk een of ander pact met de duivel gesloten. Hier zijn stille krachten werkzaam buiten mijn voorstellingsvermogen. Uit die geheime bron van talent mogen de webloggers vast ook eeuwig lurken. Het is dan ook niet aan mij om het einde van Luna's weblog te voorspellen. Dat zou slechts een projectie van mijn eigen onvermogen tot webloggen zijn. Ik geloof dat ik me geen zorgen meer moet maken.

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update! En bedankt webmaster J.!)

¶ | 20:00 | luna | 5 reacties

06-06-2002

#20 - URGENT ICQ-MESSAGE, DEEL 26 (laatste in de serie)

(...)
Luna: (5:24) : ik vind dat ik al die ICQ-mannen prima op 1 hoop mag gooien...
Rukker26 (5:24 AM) : heb je wat negatiefs meegemaakt op het gebied van mannen?
Luna (5:24 AM) : nee hoor, ik ben geen gefrustreerde vrouw als je dat bedoeld...
Rukker26 (5:24 AM) : zo kom je wel over
Luna (5:25 AM) : ik zie ICQ niet als een middel voor seks...
Rukker26 (5:26 AM) : maar fantaseer jij nooit dan?
Luna (5:27 AM) : tuurlijk wel, maar niet met vreemden op het internet...
Rukker26 (5:28 AM) : kom op, wat wind je erg op...
Luna (5:28 AM) : dat gaat je niets aan...
Rukker26 (5:30 AM) : ben je preuts
Luna (5:33 AM) : ik schrijf voor seksbladen... dus dacht het niet...
Rukker26 (5:33 AM) : echt?
Luna (5:34 AM) : ja, echt...
Rukker26 (5:35 AM) : nou, dan snap ik je helemaal niet......
Luna (5:35 AM) : waarom niet... ik heb gewoon totaal geen behoefte om met jou over seks te praten... wel over werk, uitgaan, roken, alcohol, drugs, muziek, vogeltjes, bloemetjes, konijntjes, televisie en Ministeck...
Rukker26 (5:36 AM) : en niet over seks... wat is dat toch!!
Luna (5:37 AM) : omdat jij daar geil van wordt...
Rukker26 (5:39 AM) : laat je eens gaan... zal ik een foto sturen...
Luna (5:40 AM) : wat wil je nu bereiken?
Rukker26 (5:41 AM) : je over die bevooroordeelde streep te trekken... als je masturbeert waar fantaseer je dan over?
Luna (5:43 AM) : ik ros nu dat hele programma eraf... Opzouten met dat ICQ...

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 19:00 | luna | 7 reacties

06-06-2002

#19 - TE OUD VOOR WAT?

Zal er een moment komen dat ik mijn haar van mezelf moet afknippen? Een moment dat ik me te oud voel voor lang haar? Zal er een moment komen dat ik geen spijkerbroeken meer aandoe, omdat ik dan vind dat oudere vrouwen niet in spijkerbroeken horen te lopen? Of een moment dat ik geen T-shirtjes van de Hulk meer aandoe? Een moment dat ik niet meer naar dance-feesten ga, omdat dat toch echt niet meer kan op mijn leeftijd? Komt er een moment dat ik wildvreemden op straat niet meer zal aanspreken omdat ik zo graag hun puppy wil aaien? Het zou best kunnen, maar ik geloof het niet. Vooralsnog ben ik 26 en heb ik een Hello Kitty-collectie waar menig kleutertje jaloers op zou zijn. Ik heb stapels stickertjes, zo’n 300 gekleurde pennen en stiften, meerdere etui’s, zakdoekjes, gummetjes en puntenslijpers met de beeltenis van dit poesje. En nog veel meer. En ik word er nog net zo blij van als vroeger. Misschien zelfs blijer. Bijna iedere week sta ik in de Hello Kitty-winkel om te kijken of ze iets nieuws hebben. De meisjes van de winkel kennen me al. Ook mijn kleding-collectie mag qua kleurstelling kinderlijk genoemd worden; kleurtjes, veel kleurtjes, alle kleurtjes en dan het liefst alle kleuren door elkaar dragen. Rood met oranje en paars. Ik aai nog steeds alle puppy’s op straat, in winkels raak ik alles aan. Ik ben gek op snoep, drop, chips en koekjes. Ik ben sinds gisteren weer aan het Ministecken, ik heb een Kermit-pop, een Dikkie Dik-knuffel, een Powerpuff Girl-pop en Furby. Ik ben te oud voor niks. Bij mijn ouders hing altijd een tegeltje onder de spiegel. Een kitsch ding met de tekst: ‘Doe wat je wilt, lullen doen ze toch.’

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 18:00 | luna | 12 reacties

06-06-2002

#18 - ‘LIEVE’ LOLITA

Een beetje schrijver heeft minstens 1 kat. Dat hoort gewoon. Luna heeft er 2. Skinner, het mannetje, heb ik al bijna 4 jaar, Lolita, het vrouwtje, net een paar maanden. Nu is Skinner een goed beest. Vanaf dat ik hem uit het asiel haalde kroop-ie bij me in bed en is daar nooit meer weggegaan. Als ik achter m’n pc zit, dan ligt-ie op schoot of op de scanner. Hij is sociaal en heeft geen moeite met vreemden. Gaat tegen iedereen aanliggen en geeft iedereen kopjes. Skinner is aandachtsgeil. Net als Luna. Lolita is een ander verhaal. Lolita is een zielig, angstig meisjespoesje. Naar mij toe dan. Vanaf dag 1 al. Geen flikker aan, die hele Lolita. Ze is bang voor me en ik heb alles geprobeerd, maar ze moet me niet. Daarvoor heb ik haar niet uit het asiel gehaald. Ik wil er wel eentje waar ik wat aan heb. Beetje aaien. Beetje kopjes geven. Beetje miauwen. Dat ik, zeg maar, merk dat ik nog een poes in huis heb. Nu merkt P. wél dat Lolita in huis is, want bij hem gaat ze meteen op schoot als hij thuiskomt. Als P. in z’n eentje in bed ligt, dan springt Lolita meteen op z’n kussen. En P. kan haar overal aaien, van boven tot beneden. Omdraaien naar links en omdraaien naar rechts. Ondertussen kwijlt ze op het dekbed. “Hé, kom eens kijken”, zegt P. dan. “Lolita is zo lief.” Lief? Lief? Vanaf het moment dat ze mij ziet, dan vlucht ze onder de tafel of onder de bank. Ze moet me echt niet. Ze is echt bang. En ik doe echt niks. Een eenkennig sletje is ze. Ze wil P. van me afpakken. Ik heb haar wel door. Beetje oudere mannen versieren. Ik had geen betere naam voor haar kunnen verzinnen.

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 17:00 | luna | 11 reacties

06-06-2002

#17 - NU-MAN, PART 26

¶ | 16:00 | luna | 4 reacties

06-06-2002

#16 - GEBOORTEWEBSITES

Ik heb mijn eierstokken nog nooit voelen rinkelen en ik verwacht ook niet dat dat de komende jaren gaat gebeuren, maar als dat zo zou zijn, dan weet ik 1 ding zeker; mijn kind zou nooit, maar dan ook nooit bij de geboorte een eigen website krijgen. Tegenwoordig lijkt het niet meer dan normaal dat een vriend van de broer van de moeder even snel een homepage in elkaar draait: “Is weer eens wat anders hè? Ik wou echt iets bijzonders doen, dus ik heb een paar foto’s ingescand van toen je zwanger was en het geboortekaartje ook. De rest moet je zelf doen hoor, maar ik wil wel helpen. Heb een cursusje HTML gedaan in het buurthuis.” Rot op met die ‘geboortesites’. Om te kotsen zijn ze. Waar zijn de door oma gebreide babyschoentjes gebleven? De sokjes van de C&A? De met zorg uitgekozen T-shirtjes in maat 56? Nee, ieder kind krijgt als cadeau een eigen website die zonder twijfel is vormgegeven in de meest afgrijselijke, truttige kleurencombinaties. Inclusief een sneu midi-geluidje op de achtergrond. Familie en vrienden worden niet meer thuis uitgenodigd (‘Als je vingertjes en teentje wil komen tellen, kun je dan eerst even bellen.’), maar ze worden alsof het de normaalste zaak van de wereld is verwezen naar de website. Het eerste wat je ziet van zo’n kind is waarschijnlijk een ranzige, digitale foto met het bloed nog op het kruintje. Als ik zo’n foto heb gezien, dan kom ik voorlopig niet meer langs. Dan weet ik alweer genoeg. Het wachten is op webcams die 24 uur gericht zijn op het wiegje van het kindje. Of webcams die een thuis-geboorte live het web opgooien. Privacy moet tenslotte zo vroeg mogelijk geschonden worden.

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 15:00 | luna | 16 reacties

06-06-2002

#15 - TRUST ME

Leuke kerel hoor, die ex S., maar hij moet wel met z’n vingers van m’n computer afblijven, ook al zegt hij dat hij er meer verstand van heeft dan ik. “Oh, ben je 24 uur aan het loggen? Dan kom ik wel even langs met Red Bull en sigaretten”, zei hij vanmorgen. “Mail ik meteen mijn gastlog door.” Leuk, gezellig, niets aan de hand. De sigaretten waren van het goede merk en hij had een 4-pack Red Bull. Ook z‘n gastlog was leuk. Tot ik even naar het toilet ging. Kwam terug en ex S. zat voor m’n beeldscherm. “Effe de boel updaten”, zei hij. “Nee! Niet nu, niet nu!”, riep ik. “Alles werkt perfect! Ding is zo stabiel als de pest!” “Kan niet misgaan. Echt niet”, zei hij. “Trust me”, zei hij. Legendarische woorden. Dat vertrouwen kende ik nog van een paar maanden terug. Hele harddisk gewist. Per ongeluk. Maar ik kon hem er niet van weerhouden. Hij was al bezig. Binnen 10 minuten zag m’n complete desktop er verkloot uit. Grote iconen, dat soort dingen. Kon niet meer op internet. Dat soort dingen. Ex S. zag er zelf ook beetje verkloot uit. “Heb je het verneukt?”, vroeg ik. “Komt goed, komt goed”, zei hij. “Trust me.” Maar hij vertrouwde het zelf ook niet helemaal. Godverdomme. Dit stukje tik ik momenteel op het irritante mini-ruk-toetsenbordje van de paarse Apple van P. En ik bel in met een modem. Ex S. kan er beter maar voor zorgen dat ik over een uur weer achter ‘n eigen pc kan. Anders doe ik hem wat aan. Trust me.

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 14:00 | luna | 11 reacties

06-06-2002

#14 - GASTLOG (EX S.) OSCAR-WINNING-PERFORMANCE

Zo’n 6 jaar geleden hadden Luna en ik een relatie. Niks serieus. Maar toch. Het ging uit en we zagen elkaar niet meer, tot ik haar 2 jaar later tegenkwam in een vage pillendisco. Inmiddels had ik alweer 4 maanden een ander schatje. Luna ik waren allebei redelijk ver heen die nacht en we vonden het leuk om elkaar weer te zien. Ik gebruikte mijn altijd effectieve versiertruc: “Ga je nog even mee om bij mij thuis koffie te drinken? Ik heb net m’n huis verbouwd, kun je dat ook even zien.” Luna vond het een uitstekend idee en even later zaten we samen in de taxi. Ik was echt niks van plan. Echt niet. Eenmaal thuis aangekomen stonden we in de woonkamer en Luna keek met bewondering naar mijn net geverfde muren. Even later hoorde ik een zacht gestommel en stond mijn nieuwe aanwinst stampvoetend in de deuropening. Ik was vergeten dat ik haar een sleutel had gegeven (leermoment). “Hoi, ik ben Luna”, probeerde Luna nog, maar de situatie werd er niet beter op. Toegegeven, het lijkt niet goed als je om 5.00 ’s morgens ineens met een andere vrouw in je woonkamer staat. En Luna is niet het soort dame waar je vriendschappelijk naast gaat liggen. Dat wordt niet geloofd en zeker niet door mijn achterdochtige Louis Vutton-schatje. Luna had geen woorden nodig om te begrijpen dat ze er beter even tussenuit kon knijpen. Ik weet zeker dat ze 2 blokken verder het geschreeuw nog kon horen. Ik heb me eruit kunnen lullen. Ik heb een Oscar-winning-performance gegeven. Na die nacht heb ik Luna 2 jaar niet meer gezien. M’n e-mail werd gecontroleerd en ik moest ten alle tijden mobiel bereikbaar zijn. Sinds een jaar is het uit met m’n Louis Vutton-vriendin. Zij heeft een diepgegronde haat jegens vrouwen met rood haar. Ik zie Luna weer regelmatig.

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update! En bedankt ex S.!)

¶ | 13:00 | luna | 4 reacties

06-06-2002

#13 - MANNEN ZIJN WATJES

Dat ik mezelf tot het sterkere geslacht mag rekenen weet ik al vanaf het moment dat ik überhaupt besefte dat er een verschil was tussen mannen en vrouwen. Zo kon mijn vader het presteren om niet naar z’n werk te gaan, maar diezelfde avond wél te gaan bowlen. (“Ja, maar die tennisarm, dat is die andere arm.”) Mijn vader zat ook zeker 2 keer per jaar thuis met die tennisarm. En hij ging, en gaat nog steeds, iedere maand naar de dokter. Voor dingen. Mijn moeder niet. Ik heb mijn moeder nog nooit op bed zien liggen, m’n hele jeugd niet. Al liep het snot met straaltjes uit haar neus, dan nog stond ze de aardappels te schillen. Want moeders kunnen niet ziek zijn, moeders moeten voor hun man en kinderen zorgen. En voor zichzelf. Vooral voor zichzelf. Mannen raken ook helemaal in paniek als hun vrouw zich niet lekker voelt. Ook P. schiet meteen in de stress. “Wat moet ik koken dan?”, “Moet ik boodschappen doen?”, “Zeg even wat ik me doen!”. Mannen zelf kunnen bij het kleinste griepje al denken dat de wereld vergaat. Mannen zijn altijd zielig als ze pijn hebben. Willen aandacht. Kunnen zich niet vermannen. Vannacht sprak ik Gilles via MSN en hij besloot spontaan om mee te doen met mijn 24-uurs-log-marathon. “Dan houden we elkaar wakker! Gezellig!”, zo spraken we af. Om 6.00 is hij afgehaakt. Watje. Te lezen op zijn site: “Ik weet het, het getuigd niet echt van doorzettingsvermogen. Luna is even niet te bereiken via MSN en ik kak meteen in. Ik geeft het op. Na 6 uur... Een kwart van daar waar ik voor ging. Zwak... (...) Ik duik m'n bed in...” Eerst de stoere man uithangen en dan gewoon opgeven als je het even zwaar hebt? Luna gaat stug door. Een vrouw een vrouw, een woord een woord.

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 12:00 | luna | 18 reacties

06-06-2002

#12 - FOXY-REDACTIE-MEETING

Wanneer je werkt bij een seksblaadje moet je gemakkelijk over seks kunnen praten. Met een rood hoofd zeggen dat de bikinilijn van dat meisje nog een beetje opgepoetst moet worden werkt niet. “Die kut van haar ziet er niet uit zo, die rode pukkels moeten weg”, is effectiever. Gelukkig zijn dit soort zinnen geen probleem voor Luna. Eens per maand is er een FOXY-redactie-vergadering. Eerst bij de hoofdredacteur een biertje drinken, de nieuwste FOXY doorspreken en daarna naar de Chinees. “Lijsttafel vool vijf pelsonen, meneel?”, vraagt het Chinese mini-vrouwtje standaard. Altijd de rijsttafel voor 5 personen. Lekker. Tussen de loempiaatjes, garnaaltjes, Tjap Tjoy en Foo Yong Hai door hebben we het over kutten, vormgeving, tieten, covermodellen, marketingacties, konten en teksten. “Nog een bieltje, mevlouw, meneel?”, vraagt het Chinese mini-vrouwtje af en toe. Ze doet beleefd discreet, maar aan haar schattige glimlachje is duidelijk te zien dat ze het niet snapt: iedere maand 2 mannen van 50+ met 3 meisjes van nog geen 30 met een stapel seksboekjes aan tafel. Luid lachend en luid pratend. “Zullen we iets doen met anale seks?” “Haha, dat zou jij wel willen!” “Wil jij niet een keer bij mij een bondage-sessie doen thuis?” “Haha, dat zou je wel willen!” Ik kijk uit naar dit soort avondjes. Het FOXY-team is klein, maar het zijn mooie mensen om mee te werken. Daarnaast is het een eer om hoofdredacteur P. J. Muller als opdrachtgever te hebben. In de jaren 60 werd hij de ‘seksbaron’ van Nederland genoemd. Ook wel Peter ‘Candy’ Muller, omdat hij de Candy, het eerste seksblad van Nederland, oprichtte. De Candy was grensverleggend. Toen. De FOXY is een heel vriendelijk sekstijdschrift. Nu. Niets provocerends, gewoon lekker, lekker gewoon. En ik kan geen fijnere dagbesteding verzinnen dan praten en schrijven over seks. En er nog voor betaald krijgen ook.
www.foxymagazine.nl

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 11:00 | luna | 7 reacties

06-06-2002

#11 - NU-MAN, PART 25

¶ | 10:00 | luna | Pas 1 reactie

06-06-2002

#10 - MTV, TMF, THE BOX, TIETEN, KONT, TIETEN, KONT

Tieten. Kont. Tieten. Kont. Tieten. Kont. Kont. Kont. Ik kan geen MTV meer zien. Ook geen TMF of The Box trouwens. Alleen maar geile wijven. Alles vliegt in m’n beeld. De tieten. De billen. De benen. De enige ‘dikke wijven’ die af en toe voorbij komen zij Missy Eliot en Macy Gray. Voor de rest graatmagere modelletjes. Graatmagere modellen die de ene kutplaat na de andere uitkramen. Of graatmagere modellen die de clip van de ene kut-R&B-band na de andere kut-boys-band opleuken. Seks als middel om middelmatige zangkwaliteiten te verbergen. Meer regel dan uitzondering. Ze zingen trouwens ook allemaal over seks. Vreselijk frustrerend om naar te kijken en daardoor vergeet je dat zo’n clip ook verschrikkelijk is om naar te luisteren. Wat overigens ook zeer demotiverend werkt is een partner die verlekkerd naar al dat bloot kijkt en je, zonder je aan te kijken, vraagt: “Als ik haar tegen zou komen op straat, zou ik dan met haar naar bed mogen?” Wie ben ik om ‘nee’ te zeggen. Met zo’n weinig-om-het-lijf-wijf zou ik zelf ook wel in bed willen liggen. Paar weken terug was het ‘Destiny’s Child-weekend’ bij MTV, wat betekende dat er de hele dag clipjes, interviewtjes en concertjes van deze dames te bewonderen waren. P. lag de hele zondag in bed te kwijlen. Lekkere wijven hoor, de dames van Destiny’s Child, absoluut. En die liedjes; niks mis mee. Fijne meezingers. Maar om nou 2 dagen lang een complete muziekzender te wijden aan een geil triootje dat misschien 7 hitjes heeft gescoord? Nee. I don’t think I can handle that. Ik vertrouw die muziekzenders allemaal niet meer. Het is een complot. Ik weet het zeker. Ik neem een band, zangeres of zanger vanaf nu pas serieus als ik er geen natte plek van in m’n slipje krijg.

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 09:00 | luna | 5 reacties

06-06-2002

#9 - GASTLOG (BUURMAN M.) MACHT DER WOORDEN

November 2001. Ter voorbereiding op de MTV-show kickten Luna en ik samen twee flessen wijn naar binnen. De sfeer zat er dus goed in. Ali G opende de show en al snel mocht Fred Durst naar het podium komen; winnaar van de award voor beste groep. Luna gooide haar armen in de lucht en riep: ”O, Fred, ik leef alleen voor jou!” Voor de gezelligheid bespraken we nog even hoe hard Fred haar mocht gebruiken als ze samen zouden zijn. Luna oreerde over hoe zijn geile bek haar helemaal wild maakt: “Hij is mijn ultieme seksfantasie, ik wacht op ‘m!” en “Het is te hopen dat ie een grote pik heeft.” En toen kwam Kylie. Ons pand was wederom te klein. “Geil wijf!!!”, galmde door de straat. Luna’s toelichting: “Als ik lesbisch was geweest had ik ’t wel geweten. Je kan lullen wat je wilt, als ik een man was geweest ik zou haar helemaal plat neuken!” Ondanks alle reclame-onderbrekingen bevonden we ons in een euforische staat. Een avondje overexposure aan hippe artiesten, in combinatie met een gezonde hoeveelheid alcohol ter relativering, doet ’t altijd goed bij Luna en Buurman M. Veel van onze sarcastische gesprekken zijn inmiddels klassiekers, en een aantal onvergetelijke oneliners keren te pas en te onpas terug. Het is een gave. Het gaat om de macht der woorden die ons beiden continu fascineert. Een held met diezelfde gave praatte de MTV-award-show voor ons aan elkaar: Ali G is een nu-man die zelfspot en ironie voorziet van een rustgevende vibe waar je U tegen zegt. Zijn talkshow is in Nederland bij de VPRO te zien, dus inmiddels ook intellectueel geaccepteerd. Whatever. Op dit moment draait zijn eerste film in de bioscoop: ‘Ali G Indahouse’. De nieuwe messias van de ironie is opgestaan!
www.alig.com
www.msn.co.uk/specials/alig

(p.s: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update! En bedankt buurman M.!)

¶ | 08:00 | luna | 2 reacties

06-06-2002

#8- ICQ-OPENINGSZINNEN OM TE KOTSEN

Rukker12 (2:09) : are your legs tired? cause you’ve been running through my mind all day

Rukker13 (0:23) : h

Rukker14 (2:37) : you live in amsterdam? i really like the sexmuseum

Rukker15 (1:44) : ik ben een ondeugende jongen van 26 jaar, blauwe ogen, 1.84

Rukker16 (8:28) : speel je wel eens met jezelf?

Rukker17 (1:07) : wat heb je aan nu?

Rukker18 (3:45) : got a pic of yours?

Rukker19 (4:56) : hello sweetheart!<br>
Rukker20 (2:23) : do you like me to come closer to you?

Rukker21 (0:55) : ben je in voor mij?

Rukker22 (1:19) : ik ben op zoek naar een leuke meid voor een spannende chat... ben ik op zoek naar jou?

Rukker23 (4:22) : ik zal eerlijk zijn... heb best zin in een beetje cyberseks... jij ook? reageer dan snel!

Rukker24 (4:55) : hi sexy, facy cybersex?

Rukker25 (2:39) : hi, i love girls in your age and i would love to talk to you

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 07:00 | luna | 4 reacties

06-06-2002

#7 - LUNA EN PILLEN-DEALER K.

Mijn eerste pilletje kreeg ik van een vriendin. Een halfje. “Ik voel niks. Echt niet”, zei ik na een half uur. Nog een halfje. Ik voelde nog steeds niks, maar ik vond m’n haar wel ontzettend zacht aanvoelen. Na 2 xtc-pillen voelde ik me fantastisch. Die eerste keer vergeet je nooit meer. Gedanst, gelachen en gevoeld. Vooral gevoeld. Me geweldig gevoeld. Een jaar na m’n eerste xtc-ervaring wilde ik uit met vriendin I., met een pilletje. Maar we hadden niets. “We willen uit vanavond en we hebben geen pillen meer en we kunnen niemand bereiken. Weet jij toevallig nog iemand die iets heeft?”, vroeg ik in lichtelijke paniek aan een vriend van een vriend van een vriend. “Ik heb hier wel een 06-nummer voor je”, zei hij. Even later hoorde ik mezelf een afspraak maken met een echte dealer. “Hoi, met Luna, verkoop jij xtc?”, vroeg ik naïef. “Niet over de telefoon!”, fluisterde een mannenstem. “Maar ik wil graag 4 pillen kopen, hoe gaat dat dan?”, vroeg ik daarna. “Niet over de telefoon, ik sta om 22.30 bij café Schuim”, zei de mannenstem. “Oke, dan kom ik eraan! Doei!”, zei ik. Zenuwachtig fietsten vriendin I. en ik naar café Schuim. Zij zou bij de fietsen wachten en ik zou ‘het’ regelen. Precies op tijd kwam er een keurige jongen aanlopen. “Lekker stappen vanavond?”, vroeg hij met een grote glimlach. “Eh, ja, dat is wel de bedoeling”, zei ik een beetje nerveus. Nog geen 2 minuutjes later, 10 xtc-pillen rijker en 100 piek armer fietsten I. en ik richting Melkweg. “Niet goed, geld terug”, had dealer K. nog gezegd. Ik geloofde hem. Hij had me zelfs een visitekaartje gegeven. ‘Met ons is het altijd feest’, stond erop. Sindsdien staat zijn 06-nummer geprogrammeerd in mijn mobieltje. Een dealer met een visitekaartje is te vertrouwen.

(p.s.: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 06:00 | luna | 13 reacties

06-06-2002

#6 - NU-MAN, PART 24

¶ | 05:00 | luna | Pas 1 reactie

06-06-2002

#5 - LUNA EN DE AMBTELIJKE DRAAIMOLEN

P. kwam om 1.00 thuis. “Als het huis voor het eind van dit jaar klaar is, dan mogen we blij zijn”, zei hij. Was de hele dag bezig geweest met regelen van papiertjes. Papiertjes voor de hypotheekverstrekker. Papiertjes voor de gemeente. Papiertjes voor de bouwkundige. Papiertjes voor de aannemer. Handtekening hier, handtekening daar. En dan nog niks. Begin november 2001 werd het huis op onze naam gezet. Tot 1 maart heeft er nog een bedrijf in gezeten, maar daarna was het officieel van ons. Klaar om te verbouwen. Tot op heden is er weinig verbouwd. Beetje gesloopt, dat wel. Maar tegenwoordig gaan bouwvakkers pas bouwen als ze geld hebben gezien. Niks achteraf betalen. En omdat de gemeente er fijn de tijd voor neemt om onze aanvraag voor een woonvergunning te bekijken en wij die woonvergunning dus nog niet hebben, wil onze hypotheekverstrekker het geld uit het bouwdepot niet uitbetalen. Wij krijgen van de gemeente pas een bouwvergunning als ons huis ook daadwerkelijk een woonhuis wordt, maar wij kunnen ons huis pas tot een woonhuis maken als er mannetjes gaan bouwen. En die mannetjes gaan niet bouwen als ze geen geld hebben gezien. En de mannetjes van de hypotheek die gaan pas over tot uitbetaling als ze een woonvergunning hebben gezien. Of zoiets, want goede communicatie is alle mannetjes vreemd. “Natuurlijk krijgen jullie een bouwvergunning”, zei het gemeente-mannetje. “Kunt u dat dan even zwart op wit zetten en naar het hypotheek-mannetje faxen”, vroeg P. vriendelijk. “Nounounounounou”, zei het gemeente-mannetje. Klootzakken zijn het. Allemaal. En ondertussen betalen P. en ik vrolijk onze hypotheek en wachten we tot er eindelijk een mannetje is dat doet waar hij voor is aangenomen. Over een paar weken begint de bouwvak. Dan weten we tenminste zeker dat er niks gebeurd.

(p.s: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 04:00 | luna | 2 reacties

06-06-2002

#4 - LUNA OP DE BASISSCHOOL

Dagboek, 23 maart 1986: ‘Ik ben niet meer op G. en J., maar op M. Ik ken hem van de Dierenbescherming. Ik zeg het tegen niemand.’ Op 4 mei 1986: ‘Weet je op wie ik nu verliefd ben? Op de broer van D.’ En 12 oktober 1986: ‘In het zwembad had ik een bewonderaar, maar hij was 13 en ik ben 10.’ Op de basisschool was ik iedere week verliefd op een ander. Soms zelfs op 2 tegelijk. Maar er was nooit iemand op mij. Ik vond het niet eens vervelend, want ik had een vriendinnetje C. met precies hetzelfde probleem. We hadden samen een afspraak; ook al zou iemand ons verkering vragen, dan zouden we altijd ‘nee’ zeggen. Want iemand die aan ons verkering zou vragen, die kon dat vast niet menen. Wij waren de meisjes die altijd een 10 haalden voor proefwerken. De meisjes die nooit vervelend deden in de klas. De meisjes met kort haar. De meisjes met jeugdpuistjes. De meisjes die als laatste gekozen werden met gym. Volgens mij is het later allemaal goed gekomen met mij. Toen ik een paar jaar terug een uitnodiging kreeg voor een reünie van de basisschool ben ik niet gegaan. Geen behoefte aan. Ik moet er niet aan denken om al die zeikverhalen aan te horen. Mij boeit het weinig dat S. waarschijnlijk net als zijn vader arts is geworden. Ik verwacht dat mijn vriendinnetje C. van toen na de middelbare school gewoon getrouwd is. Fulltime huisvrouw, met 2 kinderen. Het interesseert me niet. Het zijn namen uit een verleden waar ik nooit meer bij stilsta. Onbekenden. Ik wil mijn zeikverhaal ook niet aan hen vertellen. Hoe goed mijn zeikverhaal momenteel ook is.
www.schoolbank.nl (als je wél op zoek bent naar klasgenootjes)

(p.s: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 03:00 | luna | 7 reacties

06-06-2002

#3 - URGENT ICQ-MESSAGE, DEEL 11

Rukker11 (0:27 AM) : hee nog wakker cool! zin in een lekkere date?
Luna (0:28 AM) : een date???
Rukker11 (0:29 AM) : ben je lief, aardig, leuk, romantisch, sexy, mooi? dan wel...
Luna (0:30 AM) : tuurlijk ben ik dat, maar een date?
Rukker11 (0:30 AM) : wat denk je ervan? wat lijkt je wat?
Luna (0:31 AM) : wat?
Rukker11 (0:32 AM) : lekker winkelen, café, seks? wat vind je leuk?
Luna (0:33 AM) : moeilijk kiezen hoor...
Rukker11 (0:38 AM) : je lijkt me wel aardig in elk geval
Luna (0:39 AM) : waar baseer je dat op?
Rukker11 (0:39 AM) : gewoon gokje! maar een date lijkt je wel wat?
Luna (0:41 AM) : nee man, heb een relatie, huis gekocht, 2 katten, afwasmachine en een droger...
Rukker11 (0:41 AM) : das minder
Luna (0:42 AM) : vond het zelf wel prettig...
Rukker11 (0:43 AM) : dus geen date
Luna (0:43 AM) : nou, ik spreek wel regelmatig af met mannen, gewoon om ze te pijpen hoor, verder niks...
Rukker11 (0:44 AM) : maak ik ook een kans? bef ik je lekker!
Luna (0:44 AM) : tis neuken of niks, beffen, daar kom ik niet van klaar...
Rukker11 (0:45 AM) : neuken, ook goed! waar? wanneer?
Luna (0:45 AM) : alleen als je een grote pik hebt...
Rukker11 (0:49 AM) : 5x 25 cm, lekker dik om jou te vullen
Luna (0:49 AM) : 25 centimeter, toe maar, heb je daar een foto van?
Rukker11 (0:50 AM) : nee, maar ik ben wel geil, dan ga ik je eerst lekker likken en daarna je rustig uitkleden, lekker voelen en je kutje zacht masseren, en dan jaaaaaaa....
Luna (0:51 AM) : jaaaaaaaaaaa, wat dan?
Rukker11 (0:52 AM) : dan neuk ik jouw kutje met een 5 x 25 staaf! heb je een foto?
Luna (0:53 AM) : eerst een foto van je lul...
Rukker11 (0:53 AM) : heb wel een foto van mij... ook goed?
Luna (0:54 AM) : nee, van je lul en anders niet....
Rukker11 (0:54 AM) : heb ik echt niet...
Luna (0:54 AM) hou dan maar op...

(p.s: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 02:00 | luna | 5 reacties

06-06-2002

#2 - LUNA EN HET MINISTECK-PAARD

Zo. Dat klote-Ministeck-paard heb ik af. Kon de afgelopen dagen aan niets anders denken dan Ministeck. Heb er gisteren zelfs over gedroomd en als ik mijn ogen dichtdoe, dan zie allerlei pixel-Ministeck-patronen voor me. Vreselijk. Verslavend. Ik moest en ik zou dat paard afhebben. Ik kon me nergens anders op richten. Daarnaast mocht ik pas een wijntje als het laatste steentje gelegd was, want met alcohol kon ik me niet goed concentreren op het paard. Manisch werd ik ervan. Zo manisch dat ik vergeten ben te roken. Ik kreeg zelfs weer kleutergedachten; Ik kap met dat kutpaard, ik ga een ander doen, deze is te moeilijk. “Mam! Hij klopt niet!” Dat soort dingen. Heb 10 uur ge-Ministeckt gisteren. Zonder stoppen, zonder tussendoor te eten of te drinken. Aan niets anders gedacht dan het paard. Heerlijk. Voor het eerst iets gevonden dat me achter m’n computer vandaan houd. Helaas is Ministecken net zo slecht voor m’n ogen en m’n rug als naar een beeldscherm staren. Misschien zelfs slechter, want al m’n nagels zijn gebroken en de complete opperhuid is van m’n duimen, wijsvingers en middelvingers gesleten. Tot bloedens toe. Maar gewoon doorgaan. Ik had tenslotte een missie. Ministecken is hetzelfde als puzzelen, borduren, breien en haken. Bezigheidstherapie. Het voelt goed om je compleet te focussen op vierkantjes van 4 steentjes, langwerpige van 3 of 2 steentjes, de steentjes in een hoek van 3 en de enkele steentje. Pure wiskunde, maar dan voor kinderen en huisvrouwen. Zonde van de tijd dus. Maar het is verslavend en verslavingen zijn er om in stand te houden. Ik heb m’n ogen nu laten vallen op een alleraardigst Ministeck-hertje. Type Bambi. Overmorgen begin ik.

(p.s: Luna logt vandaag 24 uur. Ieder uur een update!)

¶ | 01:00 | luna | 3 reacties

06-06-2002

# 1 - LUNA IN DE 24-UURS-ECONOMIE

We leven in een 24-uurs-economie. En dat is mooi. Ieder uur van de dag is alles verkrijgbaar. Bijna alles dan. Ik kan 24 uur per dag geld opnemen met m’n pinpas. Ik kan 24 uur per dag de trein nemen naar Den Haag. Of Utrecht. Ik kan 24 uur per dag vriendin I. bellen als ik dat wil. Ik kan 24 uur per dag boeken, cd’s, films, Ministeck, vibrators en Wehkamp-kleding bestellen via internet. Ik kan 24 uur per dag naar het journaal kijken, ook al is het een herhaling. Er loopt 24 uur per dag wel iemand op de Dam, of het nu een toerist is, of een zwerver. Er is 24 uur per dag radio. Op Canal+ draaien 24 uur per dag films. Je kan 24 uur per dag tanken, 24 uur per dag met een Rukker chatten via ICQ, 24 uur per dag masturberen, 24 uur per dag slapen en 24 uur per dag pillen kopen op de pillenbrug bij de Oudezijds Voorburgwal in Amsterdam. En ik kan 24 uur per dag iets posten op deze site. Als ik dat wil. Het is al eens eerder gedaan. Een weblogger die 48 uur achter elkaar postjes plaatste: Laurens van :)= Esc. Maar volgens mij heeft een lifelogger het nog nooit gedaan. Het is een uitdaging van mezelf, aan mezelf. Als ik in de nachtdienst kan werken, als ik tot diep in de nacht kan uitgaan, kan ik dan ook tot diep in de nacht loggen en de volgende ochtend gewoon weer doorgaan? En die middag en die avond? Ik ga ervoor. Dus vandaag, donderdag 6 juni, 24 uur Luna. Oftewel; elk uur een update. De webcam is aan en de koffie staat klaar.

¶ | 00:00 | luna | 7 reacties

04-06-2002

LUNA EN VRIENDIN A.: VROUWEN ONDERLING

Voordat ik in Amsterdam ging studeren woonde ik samen met M. Momenteel mijn ex M. Daarna kreeg M. een relatie met A. Momenteel mijn ex A. van ex M. Hem zie ik nooit meer en met haar mocht ik, toen het nog aan was tussen hen, niet afspreken. We konden het te goed vinden, vond hij. Vandaag, meer dan 2 jaar later, zagen A. en ik elkaar weer: “Anale seks werkt bij mij als een klysma, heb jij daar geen last van?” “Nee, dat doe ik alleen als ik xtc heb geslikt, dus dan heb ik alles er al uitgescheten.” “Hahaha.” “Ik sprak met die getrouwde man af in een hotel. Hij kon wel 8 keer achter elkaar. Ik wist niet wat ik meemaakte!” “Hahaha, geweldig.” “Heb jij wel eens een vrouw gebeft.” “Ja, een paar keer.” “Ik weet het niet, het lijkt me niks.” “Van die vrouwen met van die binnenste schaamlippen die groter zijn dan de buitenste.” “Hahaha.” Ja, en hij rukte zich 5 keer per dag af. Ik werd er gek van.” “Hahaha.” “Ik gaf hem maar een oud handdoekje, want ik moest er niet aan denken dat hij z’n sperma afsmeerde aan de handdoeken waar ik jaren zegels voor gespaard heb met m’n moeder.” “Hahaha.” “Geil wijf, die Kylie Minoque.” “Nee, die Bettina Wertheimer uit ‘Onderweg naar morgen’” “Nee, dan liever Madonna.” “Toen zei hij: ‘Je ging zeker vreemd vanaf het moment dat je je kut weer schoor en sexy ondergoed ging kopen!’” “Hahaha.” “Die tieten van Pamela Anderson zijn echt kanonnenhard.” “Ik snap dat mannen op haar kicken.” “Als ik ooit een vrouw zou beffen, dan denk ik aan jou.” “Dan zal ik eerst mijn kutje scheren.” “Hahaha.”

¶ | 01:52 | luna | 38 reacties

03-06-2002

LUNA GOES SOUTHPARK

Luna doet voor 1 keertje aan linkdumpen. Maak je eigen Southpark-figuurtje op deze site. (Link gepikt van www.mijnkopthee.nl.)

¶ | 17:04 | luna | 7 reacties

03-06-2002

LUNA HEEFT EEN NIEUWE HOBBY

¶ | 01:43 | luna | 22 reacties

01-06-2002

URGENT ICQ-MESSAGE, DEEL 10

Rukker10 (11:38 PM) : hoi... leuke, sociale, vrijgezelle jongen... 25 jaar... zoekt leuk, gezellig intiem contact... ben erg open minded, spiritueel, humoristisch, lief...
Luna (11:39 PM) : intiem contact?
Rukker10 (11:40 PM) : niet gelijk rampetamp... gewoon mailen en chatten en kijken of het klikt...
Luna (11:41 PM) : zet dat dan in je openingszin; 'gezellig mailen en chatten'... nu lijkt het net of je wil ‘neuken’...
Rukker10 (11:41 PM) : nou seks is wel leuk en spannend toch... maar moet niet het doel zijn....
Luna (11:42 PM) : als ik jou was zou ik de woorden 'intiem contact' vervangen... vrouwen worden nogal vaak lastiggevallen via ICQ...
Rukker10 (11:43 PM) : ja, maar wat is lastig... je weet niet hoe ik als persoon ben...
Luna (11:44 PM) : nee, maar als je mij aanspreekt voor 'intiem contact' dan denk ik dat je een zielige rukkert bent...
Rukker10 (11:45 PM) : dat moet jij weten... mensen veroordelen te snel...
Luna (11:46 PM) : het gebruiken van de woorden 'intiem contact' werkt inderdaad erg stigmatiserend...
Rukker10 (11:48 PM) : ik gebruik juist intiem, omdat ik wil aangeven dat ik seks niet als mijn doel zie... en dat ik meiden niet als een stuk vlees zie...
Luna (11:51 PM) : het gaat erom dat jij op zoek bent naar intiem contact en mij daarvoor aanspreekt...
Rukker10 (11:53 PM) : vind jij erotisch chatten niks...
Luna (11:53 PM) : nee...
Rukker10 (11:54 PM) : waarom niet?
Luna (11:56 PM) : omdat ik mannen die een stijve pik krijgen van erotisch chatten een beetje sneu vind...
Rukker10 (11:56 PM) : waarom? het is een fantasiespel... jij fantaseert toch ook?
Luna (11:58 PM) : weet je hoeveel fantasie ik aan moet wenden om een 'ICQ-rukker' aantrekkelijk te vinden?
Rukker10 (11:58) zal ik een foto sturen?

¶ | 11:04 | luna | 21 reacties

Volg Luna op Twitter.com