LUNA'S ANDERE SITES
ARCHIEF
Februari 2010
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
Mei 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
November 2004
Oktober 2004
September 2004
Augustus 2004
Juli 2004
Juni 2004
Mei 2004
April 2004
Maart 2004
Februari 2004
Januari 2004
December 2003
November 2003
Oktober 2003
September 2003
Augustus 2003
Juli 2003
Juni 2003
Mei 2003
April 2003
Maart 2003
Februari 2003
Januari 2003
December 2002
November 2002
Oktober 2002
September 2002
Augustus 2002
Juli 2002
Juni 2002
Mei 2002
April 2002
Maart 2002
Februari 2002
Januari 2002
December 2001
November 2001
Oktober 2001
September 2001
Augustus 2001
Juli 2001
Juni 2001
Mei 2001
April 2001
LAATSTE FLICKR-FOTO
Alle content © Chantall van den Heuvel
Deze website is ontworpen
door mar10e.com
tip
Ik heb er nog eens even over nagedacht en eigenlijk ben ik het er niet meer mee eens. Met m'n eigen voorgenomen regels over hoe en wat ik met deze website om zou gaan. Over hoe ik met kritiek zou omgaan. Of met kutreacties. Over hoe ik ooit heb besloten om nooit een IP-ban te geven. Over hoe ik heb afgesproken met mezelf om altijd boven lezers te staan die me afzeken. Hoe ik vond dat ik dan gewoon niet moest reageren. Of met humor. Ik zou nooit laten zien dat ze me raakten met hun kutreacties. Want dat reacties me raken of hebben geraakt in het verleden, dat staat vast. Keihard zelfs. Gejankt heb ik soms. Want; snap me dan! Snap dan wat ik heb gedaan! En waarom! Snap me! Ik probeer uit te leggen waarom! Lees dan! Lees me dan! Godverdomme! Maar je krijgt nooit 100% uitgelegd waarom. Omdat ik niet alles opschrijf. Omdat ik niet alles kan opschrijven. Omdat sommige dingen niemand een ene reet aangaan. Maar vooral omdat lezers altijd hun eigen levenssjabloon over mijn stukjes heen leggen. Hun normen. En hun waarden. Want ik heb hier nog nooit iets negatiefs gezegd over m'n ex. Nooit verteld waarom we uit elkaar zijn gegaan. Nooit! En hell yeah dat ik daar weken, nee, maanden, over had kunnen schrijven. Wat zeg ik! Een boek! Maar hell no, dat ik dat zou doen. Juist omdat ik nog zoveel van hem houd. Ik ben wie ik nu ben dankzij hem. Dus de reacties onder het stukje 'Luna valt op grote mannen' raakten me. Ja. Natuurlijk. En ik denk dat ik tot de conclusie moet komen dat niet alle lezers mij aardig vinden. En dat hoeft ook niet, want andersom geldt namelijk precies hetzelfde! Ik vind namelijk dat er een paar kutwijven tussen zitten. Dus @even een ander perspectief: 'Ik heb helemaal geen rekening met P. te vereffenen! Dan zou ik hier wel meer shit neergooien dan het feit dat hij fysiek kleiner was dan ik!' En @kay: 'Wat nou, nadat ik weg ben bij P. ben ik zo gewoontjes geworden? Fuck you bitch! Noem jij gelukkig zijn maar gewoontjes!' En @sjiekdefriemel: 'Meer empathie naar P. toe? Laat me godverdomme niet lachen! Fuck You!' En @MS: 'Valt het jou op dat P. kleiner gemaakt wordt? Really? Als je voorbeelden kan noemen krijg je van mij een gevulde koek! Trut!' En @Eveline: 'P. er toch steeds weer bijhalen? Steeds? Steeds? Definieer 'steeds'! Iemand met wie je 10 jaar van je leven deelde is onderdeel van je leven en blijft voor altijd onderdeel daarvan.' En @linda: 'Erg onvolwassen om te roddelen over P.? En een beetje dom? En straks is dit vriendje aan de beurt? Well! Fuck You! Stomme kut! Ga ergens anders lezen! En wil je wedden? Ik sla je liever keihard op je bek!'
Bijkomend voordeel van een grote man is dat je er zo lekker veel in kunt stoppen. Voedseltechnisch gezien dan. En dat is voor een vrouw als ik, met als grote passie koken en eten, helemaal geweldig. En ik heb hem ook niet echt horen klagen trouwens. Ik kook met veel liefde en veel pakjes roomboter en veel pakjes slagroom. En nu zit ik keurig in de quetelet-index met mijn lijf, daar niet van, maar een paar kilootjes minder hier en daar zou zeker niet verkeerd zijn. En ik hou dan wel van grote mannen; het moet natuurlijk wel een gezonde, grote man blijven! En zo kwam ik op het lumineuze idee om eventjes een dieet te gaan volgen. "Hé schatje", zei ik, "als we nou dit soepdieet gaan doen hè? Dan mag je elke dag unlimited een soort groentesoep eten, dus we hebben geen honger. En de eerste dag mag je unlimited fruit, de tweede dag unlimited groenten, de derde dag groenten en fruit, klinkt echt helemaal totally te doen en je valt meer dan 5 kilo af in 1 week!" Het klonk m'n verkering als een goed plan. Dus ik die soep maken. En het zag er zo op het eerste gezicht helemaal niet verkeerd uit. Gewoon groentesoep met kool, paprika, ui en wortel. En het smaakte zo bij het eerste bakje ook niet eens verkeerd. Maar na die eerste kom soep had ik het al helemaal gehad! Gatverdamme! De geur alleen al deed me de rest van de dag kokhalzen, wat dan eigenlijk ook wel weer het gewenste effect zou sorteren, want hop, vinger in m'n keel en binnen een week zou ik er meer dan 10 kilo af kunnen hebben! Maar in plaats daarvan liet ik die dieetsoep gewoon voor wat het was en at ik 48 uur lang alleen maar groenten en fruit. Met als resultaat dat ik 5 kilo afviel. En hij 6. No shit. Een fantastische prestatie natuurlijk, maar ik barstte van de honger. Ik zat zelfs te trillen op de bank. "Ik trek dit niet meer hoor", zei ik tegen m'n verkering. "Wil je een frietje?", vroeg hij. "Nee, jij wil een frietje", zei ik. "Nee, ik zie het aan je, wat jij nodig hebt is een frietje met mayonaise", zei hij. "Nee, nee, nee, jij trekt het ook niet meer", zei ik. "Echt wel", zei hij. En zo zaten wij een uur later samen een heel witbrood weg te werken met 2 bakjes smeerkaas. "Je bent lekker man", zei ik. "Jij ook vrouw."
Ik was 10 jaar lang de vrouw van P., best een leukerd natuurlijk, maar wel een leukerd die 1 centimeter kleiner was en zo ongeveer 10 kilo minder woog dan ik. En ik heb jaren geroepen dat me dat helemaal niets uitmaakte en het maakte me op dat moment ook helemaal niets uit, want ik moest het ermee doen natuurlijk, en je valt uiteindelijk toch op z'n karakter hè, en of-ie een beetje lief is voor je poesjes, maar als ik heel eerlijk ben dan doet het hebben van een man die kleiner is het niet zo heel goed voor je vrouw-zijn. En dan kan iedereen wel lullen dat je vrouw-zijn heel diep van binnen zit en dat dat helemaal niks te maken heeft met lengte of formaat of gewicht, maar dat zijn allemaal mensen die waarschijnlijk een relatie volgens het plaatje hebben; hij groter dan zij. Maar als puntje bij paaltje komt en ik mag kiezen tussen 2 mannen die precies hetzelfde zijn, maar de ene is een kop groter en breder dan ik en dan ander een kop kleiner of net zo groot als ik, doe mij dan maar zo’n grote van het type Fred Durst, Erik de Viking of Dennis van der Geest. Gewoon omdat ik daarnaast zo’n lekker klein poppetje lijk! En laat ik daar nu net toevallig een exemplaar van op de bank hebben zitten. Zoeentje met van die grote handen die met gemak hele hordes mannen van me af kunnen butsen of een kip de strot kunnen omdraaien zonder moeite, maar die dan wel heel lief en teder je gezicht kunnen vasthouden, of je borsten, dat ligt aan het moment natuurlijk, maar dat soort idyllische tafereeltjes speelt momenteel dagelijks in mijn gedachten, ik kan er niks aan doen. Bijkomend voordeel van een man die een kop groter is dan mijn vorige partner en minstens 40 kilo zwaarder is trouwens het instant Slankie-effect dat het creëerde! Ik liep voor de eerste keer naast hem en voelde me meteen 10 kilo lichter dan dat ik was! Ideaal! En het is dat het sociaal niet zo wenselijk is, maar het liefste zou ik elke dag mee naar z’n werk gaan om zo constant een beetje tegen ‘m aan te hangen. En ik wil de hele avond op zijn schoot televisie kijken, of achter ‘m staan terwijl hij aardappels aan het schillen is en dan heel hard knuffelen. Maar het allerliefste wil ik elke nacht als een opgerold koalabeertje in zijn armen in slaap vallen. En het mooie is; dat kan. Veilig. Warm. Geborgen. Vrouw.
Of ik misschien in de FOXY wilde, vroeg hoofdredacteur Peter Muller me een paar maanden geleden. Zou leuk zijn voor het honderste nummer en ik werkte immers al sinds het eerste nummer bij het tijdschrift. En aangezien ik nog steeds in m'n ik-zeg-overal-ja-tegen-periode zit, dacht ik: waarom ook niet. Dus collega J. vroeg een tijdje terug naar m'n ranzigste seksuele fantasietjes, al wist ze die eigenlijk allang, want tijdens de FOXY-redactievergaderingen wordt ons seksuele leven sowieso uitgebreid besproken, behandeld en voorzien van commentaar. Inclusief tips, trucs en vooral heel veel bulderend lachen. Fotograaf J. kwam ook meteen maar langs voor wat gezellige foto's en zo gebeurde het dat ik deze maand uitgebreid in de FOXY sta. Dus nu kan ik dan eindelijk, als mannen met een glazige blik vragen 'Maar, eh, je werkt bij FOXY, maar eh, heb je er zelf ook wel eens in gestaan?", antwoorden: "Ja."
Pagina 1.
Pagina 2.
Normaal gesproken houd ik mij verre van alles wat met politiek of ingewikkelde toestanden te maken heeft. Ik heb het zelf al moeilijk genoeg. Dus ik kijk geen journaals en lees geen kranten. Uit zelfbehoud. Maar toen m'n moeder aankwam met een krantenknipsel uit het AD met de titel 'Gangbang en partnerruil in Jaarbeurs' en vroeg: "Hé, daar gaan jullie toch volgende week naar toe?", moest ik me toch even verdiepen in de materie. Ik heb zelf immers jaren op de Kamasutra-beurs gewerkt en ga er nu nog steeds met veel plezier naartoe. En dan niet alleen om mijn FOXY-collega's weer even te ontmoeten, of om te kijken welke nieuwe seksspeeltjes er op de markt zijn, zodat ik die weer kan bespreken in de FOXY, maar ook omdat de Kamasutra-beurs een beurs is die zeer dicht bij mijn persoonlijke interesses ligt; seks en aanverwante artikelen. Aan De Huishoudbeurs kan een vrouw ook heus veel hebben, maar ik ga zelf liever met een dubbele dildo naar huis, dan met een dubbelwandige snelkookpan.
Maar... Wim Rietkerk, voorzitter van de Christenunie-raadsfractie is ten oren gekomen dat er aan seks wordt gedaan op de Kamasutra-beurs! Echte seks hè! Op een erotiekbeurs! Een schande! In het Swingerscafé wordt door bezoekers aan partnerruil gedaan en er zijn gangbangs en er is een darkroom! En voyeurs kunnen al die verrichtingen ook nog zien! Ik wist niet wat ik las! Dan ga je naar een erotiekbeurs en dan kan het je dus zomaar gebeuren dat je, na betaling van nog eens € 20,- extra, mensen ziet neuken! Echt neuken! Ik weet het niet zeker hoor, maar volgens mij is dat precies waar 99% van de bezoekers van de Kamasutra-beurs naar op zoek zijn! Seks, het zien van seks of in ieder geval de illusie van seks! Maar ik kan het mis hebben natuurlijk. "Ik moet meteen denken aan de Griekse Oudheid, toen mensen seks bedreven in tempels, al had dat tenminste nog een religieuze lading", aldus Wim Rietkerk, in het AD van 16 januari. Oh, dus als het een religieuze lading heeft, dan mag het wel?! Gutteguttegut. Dat zogenaamde Swingerscafé bevindt zich al jaren op de Kamasutra-beurs. Nooit iemand een probleem van gemaakt. Maar nu de Christenunie een beetje mag meeregeren is het ineens een probleem. Een héél groot probleem! En héél grote problemen moeten meteen worden aangepakt! Want seks, vooral échte seks natuurlijk, dient te worden bedreven in de slaapkamer zonder pottenkijkers. En in de kamer van een lieve priester natuurlijk, maar die mag het omdat het voor hem allemaal een héél religieuze lading heeft. Persoonlijk heb ik het idee dat zo'n gangbang precies is wat God bedoelde met 'Heb uw naaste lief', maar ook dat kan ik mis hebben.
Ik heb mijn huidige verkering trouwens 6 jaar geleden ontmoet op de Kamasutra-beurs. Maar daar hoor je zo'n ChristenUnie dus nooit over hè? Dat het zelfs in zo'n verdorven omgeving als de Kamasutra-beurs mogelijk is om de liefde op te laten bloeien. En dat te midden van de dildo's, vibo's, geile wijven en glijmiddel. Dus, sorry meneer Rietkerk, dit weekend gaan m'n verkering en ik lekker samen naar de Kamasutra-beurs. Even naar de darkroom. Om onze eerste kus een keertje over te doen. Maar ondertussen zal ik heel hard aan religieuze dingen denken.
Als je iemand na 1,5 jaar wachten op haar PloesiePoesie een mailtje stuurt waarin je uitlegt waarom het allemaal zo lang heeft geduurd en om te vragen of ze 'm nog wel wil, maar dat je kan begrijpen als ze 'm niet meer wil en dat je dan van een wildvreemde dit mailtje krijgt:
Wat een mooie! Ik ben heel blij dat je hem toch nog gemaakt hebt, natuurlijk wil ik hem! Geen probleem hoor voor de late reactie.
"Hé, het is oke... om een burn-out te hebben, om in een dipje te zitten, om je te willen opsluiten om nooit meer buiten te komen, om je ex-vriend te haten, of toch nog veel te graag te zien ondanks alles, om nooit meer poezen te willen, om alle poezen van de wereld te willen, of vooral om medelijden te hebben met jezelf..."
Ik hoop dat alles goed blijft gaan en laat maar iets weten als de PloesiePoesie klaar is! Je hoeft je niet te haasten hoor... ik ben héél geduldig!
Dan ga je eerst een potje janken.
Daarna heb je in 1 klap het vertrouwen in jezelf en de rest van de mensheid weer terug.
En daarna ga je ervoor zorgen dat die PloesiePoesie morgen klaar is.
M'n verkering en ik hadden in de kerstvakantie een Singstar-apparaat gekocht om aan de Playstation 3 te koppelen. Eigenlijk vooral voor zijn dochter. Maar ook leuk voor met z'n tweetjes. Beetje karaoke-en voor de tv. Geinig. Normaal heb ik toch een wijntje of 10 nodig om in het bijzijn van anderen te zingen, maar dat is geen optie meer. Dus ik moest me over een grensje of 10 heen zetten voordat ik überhaupt durfde te zingen samen met m'n verkering. Want ik heb dan wel een heleboel interessante features, zingen behoort daar dus niet toe. En voor je het weet gaat hij op zoek naar een vrouw die wél kan zingen. Maar na een liedje of 5 was ik volledig de schaamte voorbij. Al won ik nooit. Niks. Helemaal niks. Het was geweldig, maar als ik een keertje zou winnen, zou het nog veel leuker zijn. Het werd dus de hoogste tijd dat deeltijd-dochter langskwam! "Nee, nee, nee, we gaan niet Hannah Montana doen", zei ik. "Nee, ook niks van High School Musical, nee, nee, die doe je maar een keer met je vader, nee, wij gaan Abba doen." "Leven die nog?", vroeg deeltijd-dochter. "Eh, ja, die leven nog en ze gingen allemaal met elkaar. Die 2 vrouwen gingen met die 2 mannen en toen kregen ze ruzie en toen gingen ze allemaal uit elkaar. Was een hele toestand." "Okay", zei ze. Dus wij zingen. En nog meer zingen. En als je dan 1 keertje verliest, dan kan je dat nog als 'laten winnen' bestempelen. Maar ze won dus alles. Alles! Wel godverdegodver! Zat ik hier te zingen met een 9-jarige die de tekst helemaal niet kent, alleen het ge-mama-mia kent ze, en dan alsnog keihard verliezen. Het was niet eerlijk, want ik kon alle liedjes zelfs zonder de karakoke-regeltjes onder het tv-scherm woordelings mee zingen! "Hé, je hebt toch niks met die instellingen gedaan hè? Zodat zij alles wint?", vroeg ik aan m'n verkering. Nee, had-ie niet. "Maar je krijgt wel bonuspunten als je het dansje erbij doet", zei hij. "Echt??", riep m'n deeltijd-dochter, die meteen van links naar rechts begon te dansen. Helemaal jazzballet was ze. Op haar knietjes, hoofd naar achteren, microfoon als een echte zangeres tegen haar lippen aan. "Echt?", vroeg ik. Je weet het niet. Misschien zat er in die microfoons wel een soort van Wii-sensor die registreerde of je wel een beetje in de maat bewoog tijdens het zingen. Zou kunnen. "Kijk! Volgens mij heb ik ook alle dans-bonuspunten gehaald!", riep deeltijd-dochter even later verrukt. Oh ja. Tuurlijk! Zij wel! Ja, hier viel gewoon niet tegenop te zingen. En ook niet tegenop te dansen. Ik wacht nu met smart op de Singstar-editie van Madonna. Die kon ook niet zingen.
Bijna 3 maanden geleden verhuisde ik met een hoofd vol chaos, een volgestouwde vrachtwagen met m'n persoonlijke spullen en m'n bedrijf, een paar tassen vol met ongeopende enveloppen en een uitpuilende digitale mailbox van Amsterdam naar Tiel. Zo! En ga maar eens even lekker daar in Tiel de boel organiseren! Succes! In een strak, wit, totaal opgeruimd designhuis zal ik nooit kunnen wonen, maar er zijn wel grenzen. En die grenzen heb ik het afgelopen jaar ruimschoots overschreden. En nu moet ik wel zo eerlijk en realistisch blijven om te erkennen dat ik m'n hele leven al een rotzooimaker ben geweest en dat mijn ongeordendheid niet iets is van de laatste paar jaar. Want hoeveel stukjes heb ik al wel niet geschreven over de totale chaos die mij altijd omringde? En dat ik uiteindelijk wel altijd heel druk bezig was om orde in de chaos te scheppen, maar dat ik nooit op een punt kwam waarbij er daadwerkelijk orde was geschept? Maar, en Heer sta mij bij; ik geloof dat dat punt nu eindelijk echt in zicht is! Want, en het heeft wat stress- en jankmomentjes opgeleverd, ik ben momenteel totally up to date met mijn persoonlijke administratie. Alles keurig in mapjes, alle rekeningen zijn betaald, ik ben voor alles verzekerd, dus niemand maakt mij iets! En ook mijn zakelijke administratie, bonnetjes, facturen, alles is gearchiveerd en georganiseerd en alle belastingformulieren zijn ingevuld. En gaf dat rust? Hell Yeah! En er zijn momenten geweest, zo ongeveer elke dag en elk uur, dat ik heb gedacht; ik gooi gewoon die hele zakelijke mailbox weg. Alles weg. Nooit meer aan denken. Gewoon helemaal opnieuw beginnen. Maar iemand heeft de moeite genomen om mij te mailen en al zijn sommigen dat waarschijnlijk na een jaar allang weer vergeten, het is wel zo netjes, zakelijk, volwassen en the right thing to do om iedereen keurig terug te mailen. Dus ik stuur al een paar dagen mailtjes met een strekking als: 'Sorry voor mijn late reactie, ik had nogal een rotjaar, dankjewel voor je complimenten en je vriendin is vast allang jarig geweest, dus ik denk niet dat je nog een PloesiePoesie wil, maar ik wil je toch terugmailen en je een heel gelukkig 2010 wensen! Dag!' Het is zwaar confronterend, het is kut en het kost heel veel energie, maar ik doe het wel. Ik doe het! Ik doe het! Nu nog even m'n 1000 pennen en stiften per kleur in bakjes zetten, m'n voorraadkast op houdbaarheidsdatum, m'n 20 verhuisdozen vol stof op kleur sorteren en m'n boekenkast op alfabet en dan denk ik dat ik er wel tegenaan kan dit jaar.
Ik heb ooit gezegd:
P. en ik gaan nooit uit elkaar.
Ik ga nooit weg uit Amsterdam.
Ik ga nooit van m'n leven meer terug naar Tiel.
Nee, maar die vrienden raak ik nooit kwijt.
Ik ga dus echt nooit overhemden strijken.
Ik krijg m'n administratie nooit op orde.
Ik maak nooit meer aardappelpuree.
Dat gaat me nooit lukken.
Ik word nooit een goede huisvrouw.
Nee, maar ik neem nooit meer zoveel katten.
Ik ga nooit meer samenwonen.
Ik wil nooit kinderen.
Wat ik vooral in 2009 heb geleerd; Zeg nooit 'nooit'.
Uiteraard wens ik al mijn lezers een heel goed, gezond, gelukkig en vooral relaxt 2010 toe! Katertje Frank Sinatra laat hier even zien hoe dat moet!
VALENTIJNSKRANS
Ja, het is vreselijk zoet en burgerlijk en klef, maar omdat m'n verkering voor z'n werk heel vaak door de straat moet rijden heb ik een fijne Valentijnskrans opgehangen. Met poesje.
klik voor grote foto
# | | Al 7 reacties
VERHUIZEN
Kreeg een kaartje van Marloes met daarop een gedicht van Ingmar Heytze.
'Er is iets hoopvols aan verhuizen
Dat het geluk desnoods in dozen past
Dat je nog je voeten hebt in plaats van wortels
Dat vertrekken een vorm van aankomen is
Dat bestaan betekent einde & begin.'
En toen moest ik huilen.
# | | Al 6 reacties
PRIKBORD-BRIEFJE
Dit briefje scheurde ik uit een Libelle of Margriet toen ik een jaar of 13 was. Sindsdien reist het met me mee en heeft het honderden prikborden, doosjes en enveloppen gezien. Ik ben iedere keer weer verbaasd dat ik het nog heb en dat het wéér een verhuizing heeft overleefd. Het was het eerste dat ik vandaag op m'n nieuwe prikbord hing.
klik voor grote foto
# | | Al 6 reacties
LEUK!!
Aanstaande zondag, 13 september, sta ik met al mijn PloesiePoesie-merchandising en met allemaal andere leuke handgemaakte dingetjes op het Groot Klein Kinderwarenhuis! Het is bij kinderboerderij De Zimmerhoeve, dus volgens mij kan ik tussendoor ook nog wat geitjes gaan aaien! Voor meer info: www.kleinkinderwarenhuis.nl.
# | | Nog geen reacties
HOE LIEF!!!
Vandaag kreeg ik zomaar een cadeautje in m'n brievenbus! Van een wildvreemde! Hoe lief is dat? Met begeleidend briefje: 'Omdat ik het zo geweldig vind wat je allemaal maakt stuur ik jou ook een klein cadeautje; een tas van Mood, de hippe plek in New York waar veel bekende designers hun stofjes halen.' Van Mood! De winkel waar de designers van het programma 'Project Runway' altijd hun stoffen gaan kopen! Hoe gaaf! Hoe lief!
# | | Al 8 reacties
COPYCAT THEEMUTS
Een look-a-like van je eigen kat, maar dan in de vorm van een theemuts en dat dan gemaakt met de inspiratie van jezelf, maar met wat hintjes van andere websites, maar dat dan wel allemaal zonder bronvermelding! Een soort van look-a-like van de look-a-like PloesiePoesies: KLIK. Leuk idee, daar moet ik binnenkort wat mee gaan doen!
# | | Al 24 reacties
POEZENNEUSMAGNEETJES
Weer een nieuw en leuk product toegevoegd aan de PloesiePoesie-merchandising; poezenneusmagneetjes! Oftewel magneetjes van 25 mm doorsnede met afbeeldingen van verschillende poezenneusjes! Wederom inclusief een geinig door mijzelf gevouwen doosje! Nog meer leuks op: www.ploesiepoesie.nl.
# | | Al 7 reacties
BEET
In de categorie 'hoe scoor je punten bij je schoonvader', momenteel met stip op 1; spontaan langsgaan bij het viswater en dan samen gaan zitten vissen. Mijn nieuwe verkering zit momenteel met mijn pappa (en mamma) naar een dobber te staren en heeft ook al wat gevangen. Op de foto toont pappa Piet de door m'n verkering gevangen brasem. No shit.
klik voor grote foto
# | | Al 29 reacties
POEZENMAGNEETJES
De hoogste tijd dat ik me weer eens probeer te focussen op m'n werk! Op de PloesiePoesies dus! Net m'n nieuwste product; 4 magneetjes met vintage poezenplaatjes online gezet! Inclusief kek door mijzelf gevouwen doosje! Nog meer leuks op: www.ploesiepoesie.nl.
# | | Al 2 reacties
HEEL EVEN
Soms speel ik
heel even
dat ik
mezelf ben.
# | | Al 4 reacties
Februari 2010
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
Mei 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
November 2004
Oktober 2004
September 2004
Augustus 2004
Juli 2004
Juni 2004
Mei 2004
April 2004
Maart 2004
Februari 2004
Januari 2004
December 2003
November 2003
Oktober 2003
September 2003
Augustus 2003
Juli 2003
Juni 2003
Mei 2003
April 2003
Maart 2003
Februari 2003
Januari 2003
December 2002
November 2002
Oktober 2002
September 2002
Augustus 2002
Juli 2002
Juni 2002
Mei 2002
April 2002
Maart 2002
Februari 2002
Januari 2002
December 2001
November 2001
Oktober 2001
September 2001
Augustus 2001
Juli 2001
Juni 2001
Mei 2001
April 2001
LAATSTE FLICKR-FOTO
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from Electric Luna. Make you own badge here.
Alle content © Chantall van den Heuvel
Deze website is ontworpen
door mar10e.com
tip
05-02-2010
LUNA IS OOK MAAR EEN MENSIk heb er nog eens even over nagedacht en eigenlijk ben ik het er niet meer mee eens. Met m'n eigen voorgenomen regels over hoe en wat ik met deze website om zou gaan. Over hoe ik met kritiek zou omgaan. Of met kutreacties. Over hoe ik ooit heb besloten om nooit een IP-ban te geven. Over hoe ik heb afgesproken met mezelf om altijd boven lezers te staan die me afzeken. Hoe ik vond dat ik dan gewoon niet moest reageren. Of met humor. Ik zou nooit laten zien dat ze me raakten met hun kutreacties. Want dat reacties me raken of hebben geraakt in het verleden, dat staat vast. Keihard zelfs. Gejankt heb ik soms. Want; snap me dan! Snap dan wat ik heb gedaan! En waarom! Snap me! Ik probeer uit te leggen waarom! Lees dan! Lees me dan! Godverdomme! Maar je krijgt nooit 100% uitgelegd waarom. Omdat ik niet alles opschrijf. Omdat ik niet alles kan opschrijven. Omdat sommige dingen niemand een ene reet aangaan. Maar vooral omdat lezers altijd hun eigen levenssjabloon over mijn stukjes heen leggen. Hun normen. En hun waarden. Want ik heb hier nog nooit iets negatiefs gezegd over m'n ex. Nooit verteld waarom we uit elkaar zijn gegaan. Nooit! En hell yeah dat ik daar weken, nee, maanden, over had kunnen schrijven. Wat zeg ik! Een boek! Maar hell no, dat ik dat zou doen. Juist omdat ik nog zoveel van hem houd. Ik ben wie ik nu ben dankzij hem. Dus de reacties onder het stukje 'Luna valt op grote mannen' raakten me. Ja. Natuurlijk. En ik denk dat ik tot de conclusie moet komen dat niet alle lezers mij aardig vinden. En dat hoeft ook niet, want andersom geldt namelijk precies hetzelfde! Ik vind namelijk dat er een paar kutwijven tussen zitten. Dus @even een ander perspectief: 'Ik heb helemaal geen rekening met P. te vereffenen! Dan zou ik hier wel meer shit neergooien dan het feit dat hij fysiek kleiner was dan ik!' En @kay: 'Wat nou, nadat ik weg ben bij P. ben ik zo gewoontjes geworden? Fuck you bitch! Noem jij gelukkig zijn maar gewoontjes!' En @sjiekdefriemel: 'Meer empathie naar P. toe? Laat me godverdomme niet lachen! Fuck You!' En @MS: 'Valt het jou op dat P. kleiner gemaakt wordt? Really? Als je voorbeelden kan noemen krijg je van mij een gevulde koek! Trut!' En @Eveline: 'P. er toch steeds weer bijhalen? Steeds? Steeds? Definieer 'steeds'! Iemand met wie je 10 jaar van je leven deelde is onderdeel van je leven en blijft voor altijd onderdeel daarvan.' En @linda: 'Erg onvolwassen om te roddelen over P.? En een beetje dom? En straks is dit vriendje aan de beurt? Well! Fuck You! Stomme kut! Ga ergens anders lezen! En wil je wedden? Ik sla je liever keihard op je bek!'
# | 09:12 | | Al 92 reacties
04-02-2010
LUNA EN HET SOEPDIEETBijkomend voordeel van een grote man is dat je er zo lekker veel in kunt stoppen. Voedseltechnisch gezien dan. En dat is voor een vrouw als ik, met als grote passie koken en eten, helemaal geweldig. En ik heb hem ook niet echt horen klagen trouwens. Ik kook met veel liefde en veel pakjes roomboter en veel pakjes slagroom. En nu zit ik keurig in de quetelet-index met mijn lijf, daar niet van, maar een paar kilootjes minder hier en daar zou zeker niet verkeerd zijn. En ik hou dan wel van grote mannen; het moet natuurlijk wel een gezonde, grote man blijven! En zo kwam ik op het lumineuze idee om eventjes een dieet te gaan volgen. "Hé schatje", zei ik, "als we nou dit soepdieet gaan doen hè? Dan mag je elke dag unlimited een soort groentesoep eten, dus we hebben geen honger. En de eerste dag mag je unlimited fruit, de tweede dag unlimited groenten, de derde dag groenten en fruit, klinkt echt helemaal totally te doen en je valt meer dan 5 kilo af in 1 week!" Het klonk m'n verkering als een goed plan. Dus ik die soep maken. En het zag er zo op het eerste gezicht helemaal niet verkeerd uit. Gewoon groentesoep met kool, paprika, ui en wortel. En het smaakte zo bij het eerste bakje ook niet eens verkeerd. Maar na die eerste kom soep had ik het al helemaal gehad! Gatverdamme! De geur alleen al deed me de rest van de dag kokhalzen, wat dan eigenlijk ook wel weer het gewenste effect zou sorteren, want hop, vinger in m'n keel en binnen een week zou ik er meer dan 10 kilo af kunnen hebben! Maar in plaats daarvan liet ik die dieetsoep gewoon voor wat het was en at ik 48 uur lang alleen maar groenten en fruit. Met als resultaat dat ik 5 kilo afviel. En hij 6. No shit. Een fantastische prestatie natuurlijk, maar ik barstte van de honger. Ik zat zelfs te trillen op de bank. "Ik trek dit niet meer hoor", zei ik tegen m'n verkering. "Wil je een frietje?", vroeg hij. "Nee, jij wil een frietje", zei ik. "Nee, ik zie het aan je, wat jij nodig hebt is een frietje met mayonaise", zei hij. "Nee, nee, nee, jij trekt het ook niet meer", zei ik. "Echt wel", zei hij. En zo zaten wij een uur later samen een heel witbrood weg te werken met 2 bakjes smeerkaas. "Je bent lekker man", zei ik. "Jij ook vrouw."
# | 09:07 | | Al 11 reacties
28-01-2010
LUNA VALT OP GROTE MANNENIk was 10 jaar lang de vrouw van P., best een leukerd natuurlijk, maar wel een leukerd die 1 centimeter kleiner was en zo ongeveer 10 kilo minder woog dan ik. En ik heb jaren geroepen dat me dat helemaal niets uitmaakte en het maakte me op dat moment ook helemaal niets uit, want ik moest het ermee doen natuurlijk, en je valt uiteindelijk toch op z'n karakter hè, en of-ie een beetje lief is voor je poesjes, maar als ik heel eerlijk ben dan doet het hebben van een man die kleiner is het niet zo heel goed voor je vrouw-zijn. En dan kan iedereen wel lullen dat je vrouw-zijn heel diep van binnen zit en dat dat helemaal niks te maken heeft met lengte of formaat of gewicht, maar dat zijn allemaal mensen die waarschijnlijk een relatie volgens het plaatje hebben; hij groter dan zij. Maar als puntje bij paaltje komt en ik mag kiezen tussen 2 mannen die precies hetzelfde zijn, maar de ene is een kop groter en breder dan ik en dan ander een kop kleiner of net zo groot als ik, doe mij dan maar zo’n grote van het type Fred Durst, Erik de Viking of Dennis van der Geest. Gewoon omdat ik daarnaast zo’n lekker klein poppetje lijk! En laat ik daar nu net toevallig een exemplaar van op de bank hebben zitten. Zoeentje met van die grote handen die met gemak hele hordes mannen van me af kunnen butsen of een kip de strot kunnen omdraaien zonder moeite, maar die dan wel heel lief en teder je gezicht kunnen vasthouden, of je borsten, dat ligt aan het moment natuurlijk, maar dat soort idyllische tafereeltjes speelt momenteel dagelijks in mijn gedachten, ik kan er niks aan doen. Bijkomend voordeel van een man die een kop groter is dan mijn vorige partner en minstens 40 kilo zwaarder is trouwens het instant Slankie-effect dat het creëerde! Ik liep voor de eerste keer naast hem en voelde me meteen 10 kilo lichter dan dat ik was! Ideaal! En het is dat het sociaal niet zo wenselijk is, maar het liefste zou ik elke dag mee naar z’n werk gaan om zo constant een beetje tegen ‘m aan te hangen. En ik wil de hele avond op zijn schoot televisie kijken, of achter ‘m staan terwijl hij aardappels aan het schillen is en dan heel hard knuffelen. Maar het allerliefste wil ik elke nacht als een opgerold koalabeertje in zijn armen in slaap vallen. En het mooie is; dat kan. Veilig. Warm. Geborgen. Vrouw.
# | 14:32 | | Al 49 reacties
24-01-2010
LUNA WIL HET, EH, LANG, HARD EN DIEPOf ik misschien in de FOXY wilde, vroeg hoofdredacteur Peter Muller me een paar maanden geleden. Zou leuk zijn voor het honderste nummer en ik werkte immers al sinds het eerste nummer bij het tijdschrift. En aangezien ik nog steeds in m'n ik-zeg-overal-ja-tegen-periode zit, dacht ik: waarom ook niet. Dus collega J. vroeg een tijdje terug naar m'n ranzigste seksuele fantasietjes, al wist ze die eigenlijk allang, want tijdens de FOXY-redactievergaderingen wordt ons seksuele leven sowieso uitgebreid besproken, behandeld en voorzien van commentaar. Inclusief tips, trucs en vooral heel veel bulderend lachen. Fotograaf J. kwam ook meteen maar langs voor wat gezellige foto's en zo gebeurde het dat ik deze maand uitgebreid in de FOXY sta. Dus nu kan ik dan eindelijk, als mannen met een glazige blik vragen 'Maar, eh, je werkt bij FOXY, maar eh, heb je er zelf ook wel eens in gestaan?", antwoorden: "Ja."
Pagina 1.
Pagina 2.
# | 18:52 | | Al 8 reacties
22-01-2010
LUNA WORDT SPONTAAN RELIGIEUSNormaal gesproken houd ik mij verre van alles wat met politiek of ingewikkelde toestanden te maken heeft. Ik heb het zelf al moeilijk genoeg. Dus ik kijk geen journaals en lees geen kranten. Uit zelfbehoud. Maar toen m'n moeder aankwam met een krantenknipsel uit het AD met de titel 'Gangbang en partnerruil in Jaarbeurs' en vroeg: "Hé, daar gaan jullie toch volgende week naar toe?", moest ik me toch even verdiepen in de materie. Ik heb zelf immers jaren op de Kamasutra-beurs gewerkt en ga er nu nog steeds met veel plezier naartoe. En dan niet alleen om mijn FOXY-collega's weer even te ontmoeten, of om te kijken welke nieuwe seksspeeltjes er op de markt zijn, zodat ik die weer kan bespreken in de FOXY, maar ook omdat de Kamasutra-beurs een beurs is die zeer dicht bij mijn persoonlijke interesses ligt; seks en aanverwante artikelen. Aan De Huishoudbeurs kan een vrouw ook heus veel hebben, maar ik ga zelf liever met een dubbele dildo naar huis, dan met een dubbelwandige snelkookpan.
Maar... Wim Rietkerk, voorzitter van de Christenunie-raadsfractie is ten oren gekomen dat er aan seks wordt gedaan op de Kamasutra-beurs! Echte seks hè! Op een erotiekbeurs! Een schande! In het Swingerscafé wordt door bezoekers aan partnerruil gedaan en er zijn gangbangs en er is een darkroom! En voyeurs kunnen al die verrichtingen ook nog zien! Ik wist niet wat ik las! Dan ga je naar een erotiekbeurs en dan kan het je dus zomaar gebeuren dat je, na betaling van nog eens € 20,- extra, mensen ziet neuken! Echt neuken! Ik weet het niet zeker hoor, maar volgens mij is dat precies waar 99% van de bezoekers van de Kamasutra-beurs naar op zoek zijn! Seks, het zien van seks of in ieder geval de illusie van seks! Maar ik kan het mis hebben natuurlijk. "Ik moet meteen denken aan de Griekse Oudheid, toen mensen seks bedreven in tempels, al had dat tenminste nog een religieuze lading", aldus Wim Rietkerk, in het AD van 16 januari. Oh, dus als het een religieuze lading heeft, dan mag het wel?! Gutteguttegut. Dat zogenaamde Swingerscafé bevindt zich al jaren op de Kamasutra-beurs. Nooit iemand een probleem van gemaakt. Maar nu de Christenunie een beetje mag meeregeren is het ineens een probleem. Een héél groot probleem! En héél grote problemen moeten meteen worden aangepakt! Want seks, vooral échte seks natuurlijk, dient te worden bedreven in de slaapkamer zonder pottenkijkers. En in de kamer van een lieve priester natuurlijk, maar die mag het omdat het voor hem allemaal een héél religieuze lading heeft. Persoonlijk heb ik het idee dat zo'n gangbang precies is wat God bedoelde met 'Heb uw naaste lief', maar ook dat kan ik mis hebben.
Ik heb mijn huidige verkering trouwens 6 jaar geleden ontmoet op de Kamasutra-beurs. Maar daar hoor je zo'n ChristenUnie dus nooit over hè? Dat het zelfs in zo'n verdorven omgeving als de Kamasutra-beurs mogelijk is om de liefde op te laten bloeien. En dat te midden van de dildo's, vibo's, geile wijven en glijmiddel. Dus, sorry meneer Rietkerk, dit weekend gaan m'n verkering en ik lekker samen naar de Kamasutra-beurs. Even naar de darkroom. Om onze eerste kus een keertje over te doen. Maar ondertussen zal ik heel hard aan religieuze dingen denken.
# | 06:57 | | Al 14 reacties
19-01-2010
LUNA KRIJGT EEN MAILTJEAls je iemand na 1,5 jaar wachten op haar PloesiePoesie een mailtje stuurt waarin je uitlegt waarom het allemaal zo lang heeft geduurd en om te vragen of ze 'm nog wel wil, maar dat je kan begrijpen als ze 'm niet meer wil en dat je dan van een wildvreemde dit mailtje krijgt:
Wat een mooie! Ik ben heel blij dat je hem toch nog gemaakt hebt, natuurlijk wil ik hem! Geen probleem hoor voor de late reactie.
"Hé, het is oke... om een burn-out te hebben, om in een dipje te zitten, om je te willen opsluiten om nooit meer buiten te komen, om je ex-vriend te haten, of toch nog veel te graag te zien ondanks alles, om nooit meer poezen te willen, om alle poezen van de wereld te willen, of vooral om medelijden te hebben met jezelf..."
Ik hoop dat alles goed blijft gaan en laat maar iets weten als de PloesiePoesie klaar is! Je hoeft je niet te haasten hoor... ik ben héél geduldig!
Dan ga je eerst een potje janken.
Daarna heb je in 1 klap het vertrouwen in jezelf en de rest van de mensheid weer terug.
En daarna ga je ervoor zorgen dat die PloesiePoesie morgen klaar is.
# | 10:16 | | Al 14 reacties
13-01-2010
LUNA EN DE SINGSTARM'n verkering en ik hadden in de kerstvakantie een Singstar-apparaat gekocht om aan de Playstation 3 te koppelen. Eigenlijk vooral voor zijn dochter. Maar ook leuk voor met z'n tweetjes. Beetje karaoke-en voor de tv. Geinig. Normaal heb ik toch een wijntje of 10 nodig om in het bijzijn van anderen te zingen, maar dat is geen optie meer. Dus ik moest me over een grensje of 10 heen zetten voordat ik überhaupt durfde te zingen samen met m'n verkering. Want ik heb dan wel een heleboel interessante features, zingen behoort daar dus niet toe. En voor je het weet gaat hij op zoek naar een vrouw die wél kan zingen. Maar na een liedje of 5 was ik volledig de schaamte voorbij. Al won ik nooit. Niks. Helemaal niks. Het was geweldig, maar als ik een keertje zou winnen, zou het nog veel leuker zijn. Het werd dus de hoogste tijd dat deeltijd-dochter langskwam! "Nee, nee, nee, we gaan niet Hannah Montana doen", zei ik. "Nee, ook niks van High School Musical, nee, nee, die doe je maar een keer met je vader, nee, wij gaan Abba doen." "Leven die nog?", vroeg deeltijd-dochter. "Eh, ja, die leven nog en ze gingen allemaal met elkaar. Die 2 vrouwen gingen met die 2 mannen en toen kregen ze ruzie en toen gingen ze allemaal uit elkaar. Was een hele toestand." "Okay", zei ze. Dus wij zingen. En nog meer zingen. En als je dan 1 keertje verliest, dan kan je dat nog als 'laten winnen' bestempelen. Maar ze won dus alles. Alles! Wel godverdegodver! Zat ik hier te zingen met een 9-jarige die de tekst helemaal niet kent, alleen het ge-mama-mia kent ze, en dan alsnog keihard verliezen. Het was niet eerlijk, want ik kon alle liedjes zelfs zonder de karakoke-regeltjes onder het tv-scherm woordelings mee zingen! "Hé, je hebt toch niks met die instellingen gedaan hè? Zodat zij alles wint?", vroeg ik aan m'n verkering. Nee, had-ie niet. "Maar je krijgt wel bonuspunten als je het dansje erbij doet", zei hij. "Echt??", riep m'n deeltijd-dochter, die meteen van links naar rechts begon te dansen. Helemaal jazzballet was ze. Op haar knietjes, hoofd naar achteren, microfoon als een echte zangeres tegen haar lippen aan. "Echt?", vroeg ik. Je weet het niet. Misschien zat er in die microfoons wel een soort van Wii-sensor die registreerde of je wel een beetje in de maat bewoog tijdens het zingen. Zou kunnen. "Kijk! Volgens mij heb ik ook alle dans-bonuspunten gehaald!", riep deeltijd-dochter even later verrukt. Oh ja. Tuurlijk! Zij wel! Ja, hier viel gewoon niet tegenop te zingen. En ook niet tegenop te dansen. Ik wacht nu met smart op de Singstar-editie van Madonna. Die kon ook niet zingen.
# | 07:55 | | Al 16 reacties
06-01-2010
LUNA FACES HER DEMONSBijna 3 maanden geleden verhuisde ik met een hoofd vol chaos, een volgestouwde vrachtwagen met m'n persoonlijke spullen en m'n bedrijf, een paar tassen vol met ongeopende enveloppen en een uitpuilende digitale mailbox van Amsterdam naar Tiel. Zo! En ga maar eens even lekker daar in Tiel de boel organiseren! Succes! In een strak, wit, totaal opgeruimd designhuis zal ik nooit kunnen wonen, maar er zijn wel grenzen. En die grenzen heb ik het afgelopen jaar ruimschoots overschreden. En nu moet ik wel zo eerlijk en realistisch blijven om te erkennen dat ik m'n hele leven al een rotzooimaker ben geweest en dat mijn ongeordendheid niet iets is van de laatste paar jaar. Want hoeveel stukjes heb ik al wel niet geschreven over de totale chaos die mij altijd omringde? En dat ik uiteindelijk wel altijd heel druk bezig was om orde in de chaos te scheppen, maar dat ik nooit op een punt kwam waarbij er daadwerkelijk orde was geschept? Maar, en Heer sta mij bij; ik geloof dat dat punt nu eindelijk echt in zicht is! Want, en het heeft wat stress- en jankmomentjes opgeleverd, ik ben momenteel totally up to date met mijn persoonlijke administratie. Alles keurig in mapjes, alle rekeningen zijn betaald, ik ben voor alles verzekerd, dus niemand maakt mij iets! En ook mijn zakelijke administratie, bonnetjes, facturen, alles is gearchiveerd en georganiseerd en alle belastingformulieren zijn ingevuld. En gaf dat rust? Hell Yeah! En er zijn momenten geweest, zo ongeveer elke dag en elk uur, dat ik heb gedacht; ik gooi gewoon die hele zakelijke mailbox weg. Alles weg. Nooit meer aan denken. Gewoon helemaal opnieuw beginnen. Maar iemand heeft de moeite genomen om mij te mailen en al zijn sommigen dat waarschijnlijk na een jaar allang weer vergeten, het is wel zo netjes, zakelijk, volwassen en the right thing to do om iedereen keurig terug te mailen. Dus ik stuur al een paar dagen mailtjes met een strekking als: 'Sorry voor mijn late reactie, ik had nogal een rotjaar, dankjewel voor je complimenten en je vriendin is vast allang jarig geweest, dus ik denk niet dat je nog een PloesiePoesie wil, maar ik wil je toch terugmailen en je een heel gelukkig 2010 wensen! Dag!' Het is zwaar confronterend, het is kut en het kost heel veel energie, maar ik doe het wel. Ik doe het! Ik doe het! Nu nog even m'n 1000 pennen en stiften per kleur in bakjes zetten, m'n voorraadkast op houdbaarheidsdatum, m'n 20 verhuisdozen vol stof op kleur sorteren en m'n boekenkast op alfabet en dan denk ik dat ik er wel tegenaan kan dit jaar.
# | 20:54 | | Al 20 reacties
05-01-2010
LUNA LEVENSLES IN 2009Ik heb ooit gezegd:
P. en ik gaan nooit uit elkaar.
Ik ga nooit weg uit Amsterdam.
Ik ga nooit van m'n leven meer terug naar Tiel.
Nee, maar die vrienden raak ik nooit kwijt.
Ik ga dus echt nooit overhemden strijken.
Ik krijg m'n administratie nooit op orde.
Ik maak nooit meer aardappelpuree.
Dat gaat me nooit lukken.
Ik word nooit een goede huisvrouw.
Nee, maar ik neem nooit meer zoveel katten.
Ik ga nooit meer samenwonen.
Ik wil nooit kinderen.
Wat ik vooral in 2009 heb geleerd; Zeg nooit 'nooit'.
# | 19:18 | | Al 14 reacties
04-01-2010
OH JA!Uiteraard wens ik al mijn lezers een heel goed, gezond, gelukkig en vooral relaxt 2010 toe! Katertje Frank Sinatra laat hier even zien hoe dat moet!
# | 13:23 | | Al 8 reacties
VALENTIJNSKRANS
Ja, het is vreselijk zoet en burgerlijk en klef, maar omdat m'n verkering voor z'n werk heel vaak door de straat moet rijden heb ik een fijne Valentijnskrans opgehangen. Met poesje.
klik voor grote foto
# | | Al 7 reacties
VERHUIZEN
Kreeg een kaartje van Marloes met daarop een gedicht van Ingmar Heytze.
'Er is iets hoopvols aan verhuizen
Dat het geluk desnoods in dozen past
Dat je nog je voeten hebt in plaats van wortels
Dat vertrekken een vorm van aankomen is
Dat bestaan betekent einde & begin.'
En toen moest ik huilen.
# | | Al 6 reacties
PRIKBORD-BRIEFJE
Dit briefje scheurde ik uit een Libelle of Margriet toen ik een jaar of 13 was. Sindsdien reist het met me mee en heeft het honderden prikborden, doosjes en enveloppen gezien. Ik ben iedere keer weer verbaasd dat ik het nog heb en dat het wéér een verhuizing heeft overleefd. Het was het eerste dat ik vandaag op m'n nieuwe prikbord hing.
klik voor grote foto
# | | Al 6 reacties
LEUK!!
Aanstaande zondag, 13 september, sta ik met al mijn PloesiePoesie-merchandising en met allemaal andere leuke handgemaakte dingetjes op het Groot Klein Kinderwarenhuis! Het is bij kinderboerderij De Zimmerhoeve, dus volgens mij kan ik tussendoor ook nog wat geitjes gaan aaien! Voor meer info: www.kleinkinderwarenhuis.nl.
# | | Nog geen reacties
HOE LIEF!!!
Vandaag kreeg ik zomaar een cadeautje in m'n brievenbus! Van een wildvreemde! Hoe lief is dat? Met begeleidend briefje: 'Omdat ik het zo geweldig vind wat je allemaal maakt stuur ik jou ook een klein cadeautje; een tas van Mood, de hippe plek in New York waar veel bekende designers hun stofjes halen.' Van Mood! De winkel waar de designers van het programma 'Project Runway' altijd hun stoffen gaan kopen! Hoe gaaf! Hoe lief!
# | | Al 8 reacties
COPYCAT THEEMUTS
Een look-a-like van je eigen kat, maar dan in de vorm van een theemuts en dat dan gemaakt met de inspiratie van jezelf, maar met wat hintjes van andere websites, maar dat dan wel allemaal zonder bronvermelding! Een soort van look-a-like van de look-a-like PloesiePoesies: KLIK. Leuk idee, daar moet ik binnenkort wat mee gaan doen!
# | | Al 24 reacties
POEZENNEUSMAGNEETJES
Weer een nieuw en leuk product toegevoegd aan de PloesiePoesie-merchandising; poezenneusmagneetjes! Oftewel magneetjes van 25 mm doorsnede met afbeeldingen van verschillende poezenneusjes! Wederom inclusief een geinig door mijzelf gevouwen doosje! Nog meer leuks op: www.ploesiepoesie.nl.
# | | Al 7 reacties
BEET
In de categorie 'hoe scoor je punten bij je schoonvader', momenteel met stip op 1; spontaan langsgaan bij het viswater en dan samen gaan zitten vissen. Mijn nieuwe verkering zit momenteel met mijn pappa (en mamma) naar een dobber te staren en heeft ook al wat gevangen. Op de foto toont pappa Piet de door m'n verkering gevangen brasem. No shit.
klik voor grote foto
# | | Al 29 reacties
POEZENMAGNEETJES
De hoogste tijd dat ik me weer eens probeer te focussen op m'n werk! Op de PloesiePoesies dus! Net m'n nieuwste product; 4 magneetjes met vintage poezenplaatjes online gezet! Inclusief kek door mijzelf gevouwen doosje! Nog meer leuks op: www.ploesiepoesie.nl.
# | | Al 2 reacties
HEEL EVEN
Soms speel ik
heel even
dat ik
mezelf ben.
# | | Al 4 reacties