© 2004 mar10e.com




25-10-2006
LUNA’S BUTTON-MACHINE
In het kader van ‘je kan niet genoeg gadgets hebben’, wou ik al heel lang een button-machine. Om van die geinige buttons mee te maken met vooral veel poezen en katers erop. Nu is een button-machine nogal duur en na heel lief kijken en 20 potjes pijpen en 3 weken lang karbonaadjes braden vond partner P. dat ik ‘m wel verdiend had. Dus ik bestellen en hij betalen via E-bay. En het button-mannetje stuurde de button-machine op. En ik wachtte. En ik wachtte. Bij iedere bus van TNT of DHL of UPS dacht ik; hij is er! Maar hij kwam niet. Dus ik mailde naar het button-mannetje: ‘Should I start worrying?’ Waarop het mannetje mij mailde dat de button-machine vorige week bezorgd was op een ander adres, maar wel bij mij in de buurt. En dat ervoor getekend was door ene Mulder. En ik had nog nooit van die ene Mulder gehoord. Dus ik op hoge poten naar dat adres. “Hoi”, zei ik tegen een mannetje met wild haar dat de deur opendeed, “als het goed is, is hier een pakketje voor mij bezorgd.” Wist hij niks van, maar ik mocht even meelopen. “Let niet op de plaatjes”, zei hij mannetje en terwijl ik links en rechts naast me keek realiseerde ik me dat ik me in een verzendhuis voor porno-dvd’s bevond. Overal stapels, bakken, dozen vol met porno. Had ik weer. “Oh, ik ben wel wat gewend”, zei ik tegen het mannetje terwijl hij met zijn blik het magazijn doorspeurde. “Nee, ik zie hier niks”, zei hij. “Er zat een button-machine in en volgens de pakket-service is het hier getekend door ene Mulder”, vertelde ik. “Ja, dat ben ik”, zei hij, “maar ik heb geen button-machine ontvangen.” “Lekker is dat”, zei ik. Zucht en steun. Ik bekeek het porno-dvd-mannetje en ik vertrouwde ‘m niet. Maar ik wist het niet zeker. En om nu te gaan gillen in een verzendhuis voor porno-dvd’s leek me ook weer iets teveel van het goede. Dus liep ik zwaar gedesillusioneerd weer naar buiten. En al was mijn pakketje verzekerd en zal ik heus binnen een paar weken een nieuwe button-machine ontvangen, de gedachte dat er misschien wel iemand op een achteraf-kamertje promotie-buttons zit te maken voor ‘Anal Adventures part XIII’ of ‘Hooters in the Sky’, pisses me off.

# | 19:31 | | Al 27 reacties
23-10-2006
FEYENOORD - AJAX
“Liefje, ik ga even naar een café om Feyenoord – Ajax te kijken”, zei partner P. gistermiddag. “Kan dat niet thuis dan?”, vroeg ik. “Nee, het is op Canal+”, zei hij. “Oh, komt er vanavond geen herhaling of een samenvatting van de herhaling? Het is toch zondag?”, vroeg ik. “Meisje, Feyenoord – Ajax speelt vandaag”, zei hij, met Feyenoord – Ajax! “ Oh. “En dat wil ik natuurlijk live zien. “Oh, zal ik je na de wedstrijd dan even op komen halen in het café? Dan gaan we daarna nog wel even wat drinken samen?”, vroeg ik. Dat was goed. Dus om 14.15 trof ik mijn altijd correct én keurig én chique geklede P. aan in een café tussen de ras-ajacieden met sneakers en trainingspak. Voetbal verbroederd en zeker als er gewonnen is. En er was gewonnen. Dat was duidelijk. Een vreselijke housebeat dreunde door het café en de ajacieden waren erop aan het hakken. “Met 4 nul gewonnen”, zei P. toen hij met een grote glimlach het café uitkwam. Dat moest gevierd worden met een jointje en een Looza peer in de coffeeshop aan de overkant. En dat vonden blijkbaar nog meer Ajax-fans, want de coffeeshop stroomde langzaam vol met rood en wit. “Oh, dat is fijn”, zegt P. met z’n blik naar een hoek van de coffeeshop gericht. “Wat?”, vraag ik terwijl ik me omdraai en ineens net als de rest van de coffeeshoppers naar een televisiescherm staar. Ik zie teletekst. Ik kijk nooit teletekst. Teletekst is voor mij een overbodige toestand geworden sinds internet. Maar voor het gros van de mannen is teletekst blijkbaar iets fijns. Iets dat je groen op zwart laat zien dat je club gewonnen heeft. Eenmaal thuis stormde P. naar de computer om daar op www.vi.nl om de wedstrijd nog een keer na te lezen. En de rest van de middag en avond werd gevuld door een afwisselend zwart teletekst-scherm, een groen voetbalveld of een aantal lullende mannen over voetbal. “Jesus, P., je hebt die wedstrijd nu meer dan 3 keer gezien”, zei ik toen Feyenoord – Ajax weer op tv was. “En alle goals er in de herhalingen al meerdere keren in zien gaan. Ze hebben nog steeds met 0 - 4 gewonnen hoor.” “Ik zou het wel 20 keer kunnen zien”, zei hij. Mannen. Het zijn net Teletubbies. Willen alles wat ook maar enigszins positief beweegt nog een keer zien. En nog een keer. En nog een keer.

# | 07:03 | | Al 28 reacties
18-10-2006
MAANISCH ADOPTEERT ARIE EN JANUS

Dit zijn Arie en Janus. En Arie en Janus hebben aids. Katten-aids. Dat is natuurlijk op zichzelf al heel erg kut, maar nog veel kutter is dat de meeste katten met katten-aids worden afgemaakt als ze terechtkomen in een ‘gewoon’ asiel. Want deze katten zijn besmettelijk voor andere katten én hebben vaak extra zorg, aandacht en medicijnen nodig. Stichting FIV-FeLV vindt dat ook deze katten recht hebben op een mooie, gezellige en liefdevolle toekomst. En dat vind ik dus ook. Bij Stichting FIV-FeLV kunnen katten met zowel katten-aids als leucose (ook geen pretje) hun laatste jaren gewoon net als andere katten rennen, springen, jagen, knuffelen en een beetje hangen en relaxen. En omdat het goed gaat met mij, met mijn eigen 4 katten én met mijn bedrijfje Maanisch, vind ik het niet meer dan logisch dat ik een goed initiatief als dit ondersteun. En dat kon door het adopteren van een poes of kater die bij stichting FIV-FeLV in Wilbertoord verblijft. Dus! Maanisch heeft Arie en Janus geadopteerd, maar er zitten nog veel meer lekkere, mooie en lieve katers en poesjes die een adoptant kunnen gebruiken! Arie, Janus en ik bedanken nu alvast iedereen die een PloesiePoesie heeft gekocht!
www.fiv-felv.nl

# | 16:17 | | Al 38 reacties
17-10-2006
AL MEER DAN 5,5 JAAR LUNA
“Je website is wel heel persoonlijk hè?”, vroeg een mannetje van de Wereldomroep me vandaag. Zo’n interview blijkt best handig om even weer te beseffen waar je al 5,5 jaar mee bezig bent. “Ja, het is wel persoonlijk, ja”, antwoordde ik, “misschien wel, want alles wat ik schrijf is waar, maar ik schrijf niet over alles.” “En je schaamt je niet snel?”, vroeg het Wereldomroep-mannetje. “Nee, ik schaam me niet voor mezelf en de dingen die ik doe, maar ik wil daarmee geen anderen kwetsen.” Waar ik dan niet over schreef? Ja, over wat niet dan? Er zijn de afgelopen 5,5 jaar genoeg dingen geweest waar ik niet over heb geschreven. Dingen waar ik wel mee zat en waar ik toch zeker elke week een behoorlijk geinig stukje over had kunnen schrijven, maar waarmee ik anderen onnodig pijn had kunnen doen. Dingen waar ik flink pissig om was, maar te schijterig om dat in iemands gezicht te zeggen en ik mijn site niet als een substituut voor het maken van een telefoontje wil zien. Dingen die mezelf teveel pijn deden en die te groot waren om op deze site te zetten. Dingen die te ingewikkeld lagen om in 350 woorden te vertellen. Dingen waarvan P. niet wilde dat ze online staan. Dingen die ik in een dronken bui online wilde zetten, maar waarbij ik toch altijd nog de tegenwoordigheid van geest had om dat niet te doen. Mijn site is dus al 5,5 precies dat wat ik wil laten zien. Precies wanneer ik wil. En precies wat ik wil. En tussen alle regels door ook precies wie ik ben. Iets anders wat ik vermijd om te vermelden, omdat het vaak zo weinig interessant is voor anderen en zeker voor vreemden: ik heb het licht in mijn hoofd de laatste maanden. Ik voel dat er licht om mij heen is. Ik heb alles. Ik wens mijzelf alles wat ik nu al heb. En ik geloof dat ik het weer voor het eerst in jaren kan zeggen, en de laatste tijd daarom ook veelvuldig doe tegen P. en tegen m’n vrienden, en waarom dan ook eigenlijk niet op deze site; ik ben eigenlijk heel erg gelukkig.

# | 16:06 | | Al 25 reacties
12-10-2006
LUNA HOUDT VAN HAAR
Op een man hoort haar. Veel haar. Vind ik. Een man met haar is een man. Is geil. Is lekker om tegenaan te liggen. Ik hou van een man met haar. Onder z’n oksels, op z’n ballen, op z’n lul, op z’n borst, op z’n benen, op z’n kaak, op z’n rug, op z’n hoofd. Overal! Behalve als de boel een beetje gaat inhammen en uitdunnen op de schedel, ja, dan heb ik ook liever kaal. Van de rest moet-ie afblijven. Een man die z’n ballen scheert met een mesje; een onaantrekkelijker plaatje kun je mij niet laten zien. Een man moet lekker met z’n flesje Axe onder de douche en dan lekker schuimen en in z’n schaamhaar moet dan zo’n lekkere dot schuim blijven hangen, zodat je denkt; goh, wat zou daaronder hangen, goh, laat mij dat eens even van dichtbij komen checken. Bij een man zonder schaamhaar loopt alles zo naar beneden. Flats. Niks meer aan. Vind ik. Maar. Het huidige schoonheidsideaal, volgens de vrouwenbladen en de hele volledige publieke opinie van vrouwen die er toe doen, schrijft voor dat een man zich ook moet scheren. Overal. “Ja, want dat is veel hygiënischer!” Of: “Als ik me scheer, dan moet hij zich ook scheren.” Of: “Nee, als hij z’n ballen niet geschoren heeft, dan neem ik ze dus echt niet in m’n mond.” Mijn vraag: Dames, hou op. Onze mannen hebben het al zo moeilijk! Moeten emoties tonen. Lief doen, maar dan ook af en toe weer stoer, net op het moment dat het ons vrouwen uitkomt. Bloemen voor ons kopen, ons meenemen naar Parijs en Milaan, leuke dingen doen, mee naar je ouders en als het nodig is de elektra aan kunnen leggen, maar ook net zo makkelijk een 6-gangen diner kunnen voorschotelen. Als wij tegen ze aan lopen te bitchen, dan moeten zij dat allemaal voor zoete koek slikken, want ongesteld, PMS of net ongesteld geweest. En net op het moment dat de meeste mannen toch zeker wel aan 20% van onze verwachtingen voldoen, dan gaan we hem zijn laatste beetje mannelijkheid ook nog ontnemen! Dan moet-ie z’n ballen gaan scheren. En z’n borsthaar. En eigenlijk het liefst alles. Dus dames; onze mannen moeten al zoveel. Hebben het al zo druk om aan al onze eisen te voldoen. En volgens mij kunnen we die tijd die hij bezig is om z’n hele lichaam te ontharen beter gebruiken om meteen te gaan neuken.

# | 07:38 | | Al 49 reacties
11-10-2006
HOE SCHOON IS LUNA’S HUIS?
“Je moet het gewoon bijhouden”, zegt m’n moeder altijd. “De ene dag wassen, dan strijken, die dag stofzuigen en uiteindelijk kom je vanzelf in het ritme.” Niet dus. Ik haat het huishouden, al hoef ik me sinds de Boliviaanse J. een keer per 2 weken over de vloer komt over de meeste dingen geen zorgen meer te maken. “En als je het bijhoudt, dan heb je ook tijd om af en toe eens wat anders aan te pakken”, zei m’n moeder afgelopen maandag. “Zoals?”, vroeg ik. “Het schoonmaken van de koelkast bijvoorbeeld.” “Het schoonmaken van de koelkast?”, vroeg ik. “Ja, hoe lang is dat geleden?”, vroeg ze. “Eh, die heb ik nog nooit schoongemaakt”, zei ik. “Schande”, vond ze, “hoe lang woon je daar nu al? Een koelkast moet je elk half jaar schoonmaken.” “Ik haal heus wel eens een doekje over de plankjes hoor”, zei ik. Maar m’n moeder vond het schandalig. Kon echt niet. En zo had ze mij niet opgevoed. En ja, als moeders dat soort dingen gaan roepen, dan sta je natuurlijk 5 minuten later je koelkast volledig te demonteren en elk onderdeeltje uitgebreid te soppen. Viel best mee eigenlijk, met de smerigheid. Beetje schuurmiddel, beetje Andi, beetje afwasmiddel, beetje schudden en klaar. Tot ik tijdens het weer terugplaatsen van alle onderdelen ineens op een soort lade stuitte. Een onderkant-van-de-koelkast-lade. Mijn koelkast bleek ineens een onderkant te hebben die ik nog nooit had gezien! En die onderkant had mij overduidelijk ook nog nooit gezien, want er zat een laag schimmel vastgekoekt aan het plastic van minstens 1 centimeter. Oeps. Oh, smerig. Oh, goor, Oh, getver. Ik overwoog de lade gewoon weer dicht te schuiven en te doen alsof ik niks had gezien. Negeren tot je het vergeet is de beste oplossing voor elk probleem. Maar ik voelde de ogen van m’n moeder priemen in m’n rug en ik besloot door te zetten. “Mam, ik ben net meer dan 5 uur bezig geweest met die 2 kut-koelkasten”, klaagde ik 5 uur later, “zo’n kut-klusje zuigt gewoon alle energie uit een mens. Het was smerig en goor en ik doe het nooit meer.” “Ja”, zei ze, “als het gewoon netjes had bijgehouden, dan was je er in een uurtje mee klaar geweest.”

# | 09:35 | | Al 22 reacties
07-10-2006
LOOK-A-LIKE PLOESIEPOESIE #051

Dit is Fleur. Links de echte Fleur. En rechts de Look-a-Like PloesiePoesie Fleur. Allebei schatjes!!! Binnenkort meer Look-a-Lika PloesiePoesies, DeLuxe PloesiePoesies én Retro-Funky PloesiePoesies op www.ploesiepoesie.nl.

# | 12:17 | | Al 28 reacties
05-10-2006
LUNA PAST OP B.’TJE
Ik lig in het logeerbed van vriend F. en vriendin T. en ik pas op hun zoontje B.’tje. Het is 1.00 en ik kan niet slapen. Ik moet er over 6 uur weer uit en het is belangrijk dat ik er op tijd uit ben, want B.’tje moet naar school. En al val ik toch in slaap, ik word steeds wakker met de gedachte: B.’tje moet naar school, paniek! Paniek! In die nacht realiseerde ik me; moeder zijn is een hoop gedoe. Ik heb nog nooit in m’n leven een kinderwens gehad. Nog nooit gezegd: ‘Ik wil later moeder worden.’ Of misschien het wel voor de gein gezegd, maar het nog nooit gevoeld. En als ik de radiowekker om 6.07 zie knipperen weet ik helemaal niet wat ik moet doen. Ik moet er om 7.00 uit en B.’tje moet om 8.30 op school zijn. Tanden poetsen, tas inpakken, drinken mee, banaan mee. Als ik nu weer ga slapen, dan slaap ik misschien wel door de wekker heen. Ik voel dat ik door die wekker ga slapen, dus ik ga wel even wat lezen. En terwijl ik wat lees, besef ik dat ik met kinderen waarschijnlijk nooit meer écht rust zal hebben. Dat het altijd alert zijn betekent. Altijd anders dan nu. Maar toch, zo af en toe, heel af en toe, dan begin ik te twijfelen of ik niet toch. Niet, toch, misschien, eventueel. Als. Want. “Zeg Luna”, begint zoontje B. terwijl hij keurig om 7.08 de eerste hap van z’n boterham met kaas neemt, “ik vind jou een hele mooie vrouw, weet je dat.” Ja, en als dat het eerste is wat je ’s ochtends hoort, dan wordt de twijfel toch wel heel serieus. Dan is die slapeloze nacht meteen vergeten. Maar toen ik daarna B.’tje in de stromende regen naar school moest brengen terwijl hij ook nog eens 1 minuut voordat we zouden vertrekken over z’n net schone spijkerbroek had geplast en ik z’n schooltas niet kon vinden en ook geen plastic tasjes en ik daarna op het schoolplein door 20 moeders argwanend werd aangekeken omdat die nog nooit iemand in een bloemetjesjurk hadden gezien, toen wist ik weer; laat mij nog maar even wachten. Luna speelt momenteel nog steeds liever moedertje dan dat ze er 1 wordt.

# | 09:23 | | Al 36 reacties
03-10-2006
LUNA ZIET ‘DE GOUDEN KOOI’
In mijn behoefte aan ontiegelijk slechte pulp-programma’s wordt het komende jaar en misschien wel de komende jaren weer ruimschoots voorzien door mijn favoriete zender Talpa. Met ‘De Gouden Kooi’ hebben zij een programma-concept neergezet waar ik al 2 dagen van heb zitten smikkelen en smullen. Het concept is simpel: 10 wannabe miljonairs worden in een super-de-luxe villa gestopt en degene die het langst blijft zitten, die wint de villa én een miljoen én het aantal dagen dat hij of zij in de villa zat maal 1000 euro. Tijdens hun verblijf in de villa zal het de kandidaten aan niets, maar dan ook niets ontbreken, behalve dan aan hun familie en vrienden. Zo liet Natasia haar 2 kinderen, waarvan er eentje ernstig ziek is, voor onbepaalde tijd achter en zei bij het afscheid tegen haar dochtertje: “Ik doe dit voor jullie!” In het huis zelf meldde ze: “Ik heb m’n leven lang gezorgd voor m’n kinderen, nu is het eens tijd voor mezelf.” Waarop de ultrageile blondine Nena reageerde met een: “Volgens mij hebben kinderen meer aan moederliefde dan aan geld.” Daarna is er overigens niets intelligents meer uit deze Nena gekomen. Verder krijgen de kandidaten tijdens hun verblijf de gelegenheid om mee te doen aan workshops, cursussen te volgen, of hun eigen bedrijfje op te zetten. De 25-jarige Brian hoopt in die tijd zijn eigen dichtbundel uit te brengen en ik hoop ondertussen nog regelmatig op zijn tenenkrommend slechte gedichten getrakteerd te worden tijdens de uitzendingen van ‘De Gouden Kooi’. Geen betere schaamte dan plaatsvervangende schaamte en de programmamakers van Talpa lijken met hun selectie van de 10 wannabe miljonairs vooral met dat gegeven rekening te hebben gehouden. Het is niet alleen een gouden kooi, maar ook een gouden concept! En ik las gisteren in Het Parool dat de kandidaten pas na 2 jaar (!) kans maken op het huis, dus ik ben in ieder geval de komende 2 jaar iedere werkdag om 19.30 verzekerd van een prettig portie pulp. Of de kijkcijfers moeten tegenvallen, want dan verkoopt John de Mol de hele villa gewoon weer.
www.degoudenkooi.nl

# | 13:07 | | Al 23 reacties
LUNA'S STEMADVIES
Voor het eerst sinds ooit komt het stemadvies dat ik kreeg via www.stemwijzer.nl ook overeen met datgene wat ik altijd al heb gestemd.

# | | Al 16 reacties


DIE MOTHERFUCKER DIE!!!!
Het is 21 oktober en ik geloof dat ik net de laatste mug heb doodgeslagen.
# | | Al 10 reacties


PLOESIEPOESIE #058

Dit is Jelle, PloesiePoesie #058. Ik maakte Jelle in opdracht van vriendin F. die een cadeautje zocht voor haar vrienden die net een zoontje (Jelle) hebben gekregen. PloesiePoesie Jelle houdt van boerenkool met worst, Thaise massages en jazz-muziek. En... hij gaat in Bangkok wonen! Meer foto's en uitleg bij deze en andere PloesiePoesies: klik. Deze PloesiePoesie is niet te koop. Wel te koop voor € 37,90 zijn: klik. Voor speciale PloesiePoesie-opdrachten ben ik altijd in! Stuur dan even een mailtje.
# | | Al 3 reacties


PLOESIEPOESIE #057

Dit is Benjamin, PloesiePoesie #057. Ik maakte Benjamin in opdracht van J. die een een fluffy bruine PloesiePoesie wilde met roze en ook nog stoer. Benjamin houdt van Japanse horrorfilms, maiskolven en 'America's Next Top Model'. Meer foto's en uitleg bij deze en andere PloesiePoesies: klik. Deze PloesiePoesie is niet te koop. Wel te koop voor € 37,90 zijn: klik. Voor speciale PloesiePoesie-opdrachten ben ik altijd in! Stuur dan even een mailtje.
# | | Nog geen reacties


LOOK-A-LIKE SKINNER #056

Dit is Skinner, PloesiePoesie #056. Skinner is mijn allerliefste mannetje! Ik haalde hem bijna 10 jaar geleden uit het asiel en sindsdien zijn we onafscheidelijk. Meer foto's en uitleg bij deze PloesiePoesie: klik. Deze PloesiePoesie is niet te koop.
# | | Al 3 reacties


PLOESIEPOESIE #055

Dit is Lulu, PloesiePoesie #055. Ik maakte Lulu in opdracht van B. en E., die een PloesiePoesie wilden voor hun dochtertje Lulu. Zowel de echte Lulu als PloesiePoesie Lulu zijn gek op frambozen, ijs en flirten! Meer foto's en uitleg bij deze PloesiePoesie: klik. Deze PloesiePoesie is niet te koop. Wel te koop voor € 37,90 zijn: klik. Voor speciale PloesiePoesie-opdrachten ben ik altijd in! Stuur dan even een mailtje.
# | | Nog geen reacties


PLOESIEPOESIE #054

Dit is Jack, PloesiePoesie #054. Ik maakte Jack in opdracht van L., die een PloesiePoesie uit Nieuw-Zeeland wilde. Jack is gek op Hokey Pokey ice-cream, rugby en bier! Meer foto's en uitleg bij deze PloesiePoesie: klik. Deze PloesiePoesie is niet te koop. Wel te koop voor € 37,90 zijn: klik. Voor speciale PloesiePoesie-opdrachten ben ik altijd in! Stuur dan even een mailtje.
# | | Nog geen reacties


PLOESIEPOESIE #053

Dit is Tony P., PloesiePoesie #053. Ik maakte Tony P. in opdracht van D., die een metro-seksuele PloesiePoesie wilde in grijs. Tony P., houdt net als haar man T. van koken, Keith Haring en het spelen op een keyboard! Meer foto's en uitleg bij deze PloesiePoesie: klik. Deze PloesiePoesie is niet te koop. Wel te koop voor € 37,90 zijn: klik. Voor speciale PloesiePoesie-opdrachten ben ik altijd in! Stuur dan even een mailtje.
# | | Nog geen reacties


PLOESIEPOESIE #052

Dit is Cindy, PloesiePoesie #052. Cindy is 36 centimeter hoog, houdt van rolschaatsen, slapen in de sokkenla en roze koeken. Meer foto's en uitleg bij deze PloesiePoesie: klik. Te koop voor 37,90 euro: klik. Overmaken op mijn girorekening of ophalen in mijn atelier in Amsterdam kan natuurlijk ook. Gezellig! Stuur dan een mailtje.
# | | Al 2 reacties


LUNA IS HYPER
Terwijl P. nog ligt te slapen, schud ik hem wakker, om vervolgens ontzettend actief en heel hard 'Hyper!' in z'n gezicht te schreeuwen. Met grote, angstige ogen reageert P.: "Dat soort dingen mag je na m'n veertigste nooit meer doen hoor."
# | | Al 9 reacties


PLOESIEPOESIE #050

Dit is Frida, PloesiePoesie #050. Ik maakte Frida in opdracht van vriendin T., die een zusje wilde van Vincent (#011) en Pablo (#025). Frida houdt van roodharige katers, space brownies en rode wijn. Meer foto's en uitleg bij deze PloesiePoesie: klik. Deze PloesiePoesie is niet te koop. Wel te koop voor € 37,90 zijn: klik. Voor speciale PloesiePoesie-opdrachten ben ik altijd in! Stuur dan even een mailtje.
# | | Pas 1 reactie


PLOESIEPOESIE #049

Dit is Krelis, PloesiePoesie #049. Ik maakte Krelis in opdracht van K. die een cadeautje voor een vriend zocht. Krelis houdt van thee, U2, andere katten en het bezoeken van concerten. Meer foto's en uitleg bij deze PloesiePoesie: klik. Deze PloesiePoesie is niet te koop. Wel te koop voor € 37,90 zijn: klik. Voor speciale PloesiePoesie-opdrachten ben ik altijd in! Stuur dan even een mailtje.
# | | Al 9 reacties


PLOESIEPOESIE #048

Dit is Morris, PloesiePoesie #048. Morris is 36 centimeter hoog, houdt Jack Daniels, blowen, chocolade, gedichten van Baudelaire en natuurlijk van The Doors. Meer foto's en uitleg bij deze PloesiePoesie: klik. Te koop voor 37,90 euro: klik. Overmaken op mijn girorekening of ophalen in mijn atelier in Amsterdam kan natuurlijk ook. Gezellig! Stuur dan een mailtje.
# | | Al 2 reacties