ARCHIEF
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
November 2004
Oktober 2004
September 2004
Augustus 2004
Juli 2004
Juni 2004
Mei 2004
April 2004
Maart 2004
Februari 2004
Januari 2004
December 2003
November 2003
Oktober 2003
September 2003
Augustus 2003
Juli 2003
Juni 2003
Mei 2003
April 2003
Maart 2003
Februari 2003
Januari 2003
December 2002
November 2002
Oktober 2002
September 2002
Augustus 2002
Juli 2002
Juni 2002
Mei 2002
April 2002
Maart 2002
Februari 2002
Januari 2002
December 2001
November 2001
Oktober 2001
September 2001
Augustus 2001
Juli 2001
Juni 2001
Mei 2001
April 2001
LUNA LEEST
Deze website draait op
Pivot en is ontworpen
door mar10e.com.
24-06-2003
“WAT?”“Do you have 20 cents for me?”, vraagt een smoezelige dame naast me. Voor me is de caissière net bezig mijn pak melk langs de scanner te halen. “Wat?”, vraag ik een beetje pissig. Of ik geld voor haar had, want ze wilde graag een ‘candybar’ kopen. Ondertussen zette de smoezelige dame een beugelfles Grolsch op de lopende band. Het was 9.30. Zucht. Meteen beslis ik om met m’n pinpas te betalen. Zeggen dat ik geen 20 cent heb, terwijl ik een briefje van 50 euro aan de caissière overhandig staat ook zo lullig. Ik pak m’n portemonnee en hoor het kleingeld rinkelen. Ik voel me ongemakkelijk en de vrouw vraagt nog een keer om 20 cent. “Je ziet toch dat ik bezig ben?”, zeg ik nog steeds pissig. “En als je zo graag chocolade wilt, dan zet je dat bier toch gewoon terug?” Ze verstaat me niet, maar ze begrijpt me wel, want ze vraagt nergens meer om. Het liefst had ik nog veel meer willen zeggen, want ik wind me er vreselijk over op. Prima dat ze verslaafd is aan alcohol, maar val mij er niet mee lastig. Zucht. Al die daklozen, verslaafden, sloebers en junks zijn natuurlijk hartstikke zielig en hebben vast ook allemaal een hele goede reden waarom ze zijn zoals ze zijn, maar niets praat goed dat ze mij sinds de euroflatie op de meest genante momenten om geld komen vragen. Ik noem de rij bij de kassa, de rij bij de pinautomaat, als ik daadwerkelijk stá te pinnen, in de tram, in de trein of als ik gewoon op een terrasje een witbiertje drink. Bij de uitgang van de supermarkt koop ik de daklozenkrant van een jongen die me daarna vriendelijk een prettige dag wenst.
# | 11:25 | | Al 83 reacties
22-06-2003
BRUCE LEE LOOKING BETTER!
# | 12:55 | | Al 27 reacties
21-06-2003
BRUCE LEE LOOKING GOOD!
# | 11:50 | | Al 54 reacties
20-06-2003
ENTER THE DRAGON“Ze hebben weer kleine poesjes bij de dierenwinkel”, zei vriendin D. vanmorgen toen ze een kier tussen de deur en de muur aan het kitten was. “Dat moet je niet vertellen”, zei ik. “Ze hebben een zwarte”, zei ze. Ik heb altijd al een zwarte gewild. Een pikzwarte. Dagelijks een zwarte kat tegenkomen moet zoveel ongeluk brengen dat het uiteindelijk weer geluk brengt. Als je bijgelovig bent dan. “Echt?”, vroeg ik. Hij zat er echt. Bellen met de dierenwinkel. “Zit die zwarte er nog?” Die zat er nog. “Is het wel een mannetje?” Het was een mannetje. “Dan kom ik er nu aan.” Een ongeïnteresseerde dierenwinkelman pakte het katje uit de etalage. Ik vond de dierenwinkelman niet leuk en ik vond het katje niet leuk. Het katje deed niks en hij zag eruit als een Chinees. “Hij beweegt niet”, zei ik tegen de dierenwinkelman. “En hij lijkt op E.T.” “Dat kan gebeuren”, zei de dierenwinkelman. “Ik hoef ‘m niet”, zei ik en verliet de winkel om vervolgens een half uur buiten naar het katje in de etalage te staren. Om te kijken hoe hij speelde met de andere katjes. Ik werd verliefd in 30 minuten. “Ik wil ‘m toch”, zei ik even later tegen de ongeïnteresseerde dierenwinkelman en zette mijn meegenomen kattenmand op de toonbank. Even later zat het beestje thuis een uur in m’n T-shirt met z’n kopje naar buiten. Te spinnen. “Ooooooh, wat is-ie lief”, zeiden partner P. en vriendin D. eenstemmig. En hij is écht lief. Al de hele avond. Stoer rondlopen, op de bank, achter John Digweed aanrennen, John Digweed achter hem aanrennen, aan Skinner snuffelen en nog maar weer een rondje door het huis.”Oooh, wat is-ie lief”, roep ik de hele tijd. En we noemen ‘m Bruce Lee.
# | 22:12 | | Al 29 reacties
19-06-2003
HOMMAGE AAN DE HANDIGE VROUWP. en ik mogen natuurlijk helemaal niet zeiken. We hebben een kast van een huis, midden in het centrum van Amsterdam. Onze verwarming doet het, we kunnen koken en sinds een paar weken kunnen we ook douchen. Wij zitten er dus eigenlijk heel warmpjes bij. Daarnaast gaan er in deze wereld nog steeds zielige kindjes dood van de honger en heeft een groot gedeelte van de wereld geen dak boven het hoofd. Als we dat laatste in ogenschouw nemen, mogen we dus zeker niet zeiken. We doen het toch. Bijna elke dag. Het huis is nog lang niet af, maar P. en ik hebben de energie niet meer om ook maar iets aan het huis te doen. We zijn helemaal murw. Na een 60-urige werkweek heeft P. geen puf meer om een verfkwast te pakken en daarnaast doet hij waarschijnlijk meer kwaad dan goed. En als ik in m’n eentje met een verfkwast in m’n hand sta, dan laat ik hem na 2 minuten al weer vallen en ga ik stilletjes op de bank liggen huilen. De moed zakt me in m’n schoenen als ik eraan denk wat er nog allemaal moet gebeuren. Ik kan gewoon écht niet meer en ik baal ervan dat ik qua energie en ondernemendheid niet meer kan tippen aan hoe ik zelf 1 jaar geleden was. Gewoon stukgeslagen door malafide bouwmannetjes. Ik zuchtte elke dag. Maar eergisteren en gisteren kwam vriendin D. haar energie, haar handigheid, maar vooral een hele frisse wind door het huis waaien. Tegeltjes voegen; geen probleem voor haar. Een stuk plakplastic op de ramen zodat we eindelijk van die lelijke gordijnen af zijn; geen probleem. Kozijnen afbikken, schuren, verven; allemaal geen probleem. Ze kan alles, ze doet alles en ze vindt het nog leuk ook. En het fijne is; als zij er is, dan doe ik zelf gezellig mee. Misschien moet ik partner P. maar eens inruilen voor zo'n handige vrouw.
# | 09:50 | | Al 18 reacties
10-06-2003
HOMMAGE AAN DE HANDIGE MANMijn partner P. kan van alles, maar handig is hij niet. En m’n wasmachine was al bijna 4 weken kapot. Hij maakte een geluid alsof hij elk moment kon ontploffen. Ik hoopte tevergeefs dat de wasmachine het vanzelf weer zou gaan doen. Iets met magie. Op de momenten dat ik naar magie verlangde, verlangde ik eigenlijk naar een handige man. Een man die zijn lichaam met liefde tegen de vlakte gooit om de gootsteen te ontstoppen, die vol passie een dressoirtje van de IKEA in elkaar timmert of die vol enthousiasme een in de weg staande muur kapot rost. Of een handige man die met al zijn intelligentie en machismo een wasmachine uit elkaar schroeft. Vooral dat laatste. Maar als je zo’n handige man niet hebt, dan moet je hem dus lenen. Vandaag leende ik mijn handige man van Suffinetje. Haar handige man had onlangs haar wasmachine al gerepareerd en voorzien van een nieuwe motor. En haar handige man was van mening dat hij mijn droogstaande wasmachine weer nieuw leven kon inblazen. Hij had immers al vaker met dat bijltje gehakt. Hij vroeg wat, hij luisterde wat, hij draaide de hele handel open, hij belde wat naar de Bosch en kwam, samen met de echte Bosch-monteurs tot de conclusie dat er een bh-beugel in mijn wastrommel klem moest zitten. “Ik mis geen bh-beugel”, zei ik. “Die mis je wel”, zei hij en hij ontschroefde mijn wasmachine tot op het bot. “Dit zou een armbandje kunnen zijn, maar ik denk toch eerder dat het een bh-beugel is”, zei de handige man en hield triomfantelijk een stukje verfomfaaid ijzer omhoog. Vervolgens schroefde hij de wasmachine weer in elkaar, wenste mij veel plezier met wassen en reed met zijn motor weer richting Suffinetje. Hij kwam, hij zag en hij overwon. Wat een held! Zucht. Ik denk dat ik maar eens op zoek ga naar die bh zonder beugel.
www.suffie.com (voor vrouwen die net als ik een handige man zoeken)
# | 18:10 | | Al 42 reacties
06-06-2003
THINGS CAN ONLY GET BETTERIk lig in bed en probeer zonder m’n hoofd al te veel te bewegen de dingen die om me heen liggen te bekijken. Mobiele telefoon; check. Portemonnee; check. Pilstrip; check. Digitale camera; check. Bril; check. Sleutels; check. “Je gaat met de taxi naar huis en je belt me als je thuis bent hè?” Laast gekozen nummer is ex S. om 1.15; check. Geen belangrijke verheffende zaken te doen vandaag; check. Dorst; check. Partner P. was een nachtje weg voor z’n werk; check. Aan de hand van de foto’s op het LCD-schermpje van m’n camera volgt de reconstructie. Tapas eten in de Manzano met werkelijk goddelijke rauwe tonijn met citroen en net zo goddelijke carpaccio. De rest was ook best lekker en hebben we weggespoeld met 2 flessen rosé. Daarna volgt 1 biertje. Het is altijd nog 1 biertje. “Kom, we gaan naar Lang Leve de Lol”, zegt ex S. en voor ik het weet staan hij en ik als enige gasten in de kroeg te karaokeën met de barman. “Jij bent echt goed man”, zeg ik tegen de barman als hij klaar is met ‘My Way’, “daar moet je wat mee doen.” Ex S. zingt tussen de glazen bier door ‘Senza Una Donna’, ‘In the Air Tonight’ en ‘Things can Only get Better’ en houdt de microfoon vast alsof hij het elke dag doet. Ik sta zo vals als een kraai ‘Like a Virgin’ te zingen, neem nog maar een biertje en besluit dat het Nederlandstalige repertoire misschien meer m’n ding is. “Iemand zei dit is Annabel, ze moet nog naar het station”, zing ik even later. Met succes, want de kroeg begint vol te stromen en voordat ex S. zich aan de 18-jarige toeristenmeisjes gaat vergrijpen verlaten we het pand. We gaan naar de Cooldown. “Ja!!! We gaan naar de Cooldown!”, roep ik enthousiast. Als je in de Cooldown staat, dan weet je eigenlijk dat je al te ver heen bent. Dat je sowieso al veel te veel gedronken hebt en dat dat ene pisbiertje dat je in je hand hebt net de genadeslag geeft. Een ongelooflijke kater; check.
# | 08:59 | | Al 31 reacties
02-06-2003
LUNA'S JOURNAL SPREAD 14
# | 12:35 | | Al 2 reacties
Eindelijk heeft Suffie naar mijn wijze raad geluisterd; "Gewoon doorgaan met schrijven, stoppen is voor mietjes!" Fijn!
www.suffie.com/weblog
# | | Al 6 reacties
LUNA'S NIEUWE LIEFDE
Hello Kitty was meteen vergeten bij de aanblik van het allerallerschattigste hertje Deery Lou! Net alles waar ook maar zo'n mini-hertje op te vinden was in de Sanrio-winkel opgekocht. Instant geluk.
klik
# | | Al 20 reacties
TRAGISCH!
Nu zijn bijna alle IKEA-deurtjes bevestigd op 1 na, laat bij een aantal deurtjes het fineer los. Ik moet er bijna om lachen.
# | | Al 17 reacties
GOD BESTAAT
Ik heb vandaag een broek gekocht. Maatje 38. God bestaat. In ieder geval vandaag.
# | | Al 38 reacties
GOD BESTAAT
Ik heb vandaag een broek gekocht. Maatje 38. God bestaat. In ieder geval vandaag.
# | | Al 43 reacties
AL DIE MENSEN
Al die mensen die zeggen;
je moet ophouden met die onzin, eindelijk ouder worden.
Zie je die gezichten?
Dat zijn nou gezichten van mensen die ouder zijn geworden.
Opgehouden met die onzin.
Arnon Grunberg
# | | Al 28 reacties
BEAUTY NEVER FADES
Wow! Complete set van Junkie XL op Pinkpop 2003 is te beluisteren op zijn nieuwe site! Vooral zijn 'nieuwe' nummer 'Beauty Never Fades' is genieten. Lekkerrrr hoorrrr! De rest is trouwens ook zeer fijn. Ondertussen kijk ik naar mijn prikbord waar de kaartjes voor Dancevalley 2003 hangen. Zin in.
www.radiojxl.com
# | | Al 5 reacties
CAM 11.06.03
# | | Al 10 reacties
LOLITA
# | | Al 11 reacties
NUMBERED SHIRT PROJECT
Mar10e gaat helemaal los! Ze wil graag fotootjes van shirts met nummers. Allemaal van 1 tot 100! Allemaal! Ik sta er al tussen met '7', '8' en '36'! En ze kan best een beetje hulp gebruiken!
Numberd Shirt Project
# | | Al 11 reacties
VOOR 10E - 2
# | | Al 32 reacties
LUNA WAS ERBIJ
Junkie XL gaf 1,5 uur geleden een suprise-concert op de Noordermarkt en ik was erbij!
# | | Al 27 reacties