ARCHIEF
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
November 2004
Oktober 2004
September 2004
Augustus 2004
Juli 2004
Juni 2004
Mei 2004
April 2004
Maart 2004
Februari 2004
Januari 2004
December 2003
November 2003
Oktober 2003
September 2003
Augustus 2003
Juli 2003
Juni 2003
Mei 2003
April 2003
Maart 2003
Februari 2003
Januari 2003
December 2002
November 2002
Oktober 2002
September 2002
Augustus 2002
Juli 2002
Juni 2002
Mei 2002
April 2002
Maart 2002
Februari 2002
Januari 2002
December 2001
November 2001
Oktober 2001
September 2001
Augustus 2001
Juli 2001
Juni 2001
Mei 2001
April 2001
LUNA LEEST
Deze website draait op
Pivot en is ontworpen
door mar10e.com.
30-03-2003
LUNA EN EEN KARAOKE-EXPERCIENCEIk kan dus niet zingen. Dat zegt P. ook altijd: “Jij kan niet zingen.” Dus toen vriendin E. me een mailtje stuurde dat ze binnenkort 30 werd en dat ze dat toch echt in een karaoke-bar moest vieren hield ik m’n hart vast. Als ik maar niet te veel drink en dan compleet overmoedig toch dat podium op ga, was mijn grootste angst. Vanzelfsprekend stond ik aan het eind van de avond samen met vriendin E. en M. op het overvolle podium ‘Material Girl’ van Madonna te blèren. Ging heel goed. Dachten we. Toch was ik stiekem blij dat de meeste loggers die op het feestje aanwezig waren alweer thuis zaten. Alleen M. zou deze kleine afgang op haar log kunnen zetten, maar die stond naast me en zong waarschijnlijk net zo vals als ik. Maar het was wel heel leuk. Het zingen met een echte microfoon in m’n hand. Even waren we een beetje popsterren en ik wilde meteen nog een keer. Bis! Bis! Bis! Dus ik naar het mannetje dat de plaatjes regelde. “Jij kan beter gaan drinken in plaats van gaan zingen”, zei hij. Maar ik had al genoeg gedronken en nog niet genoeg gezongen. Als je dan toch in een karaoke-bar bent, dan kun je maar net zo goed voor de algehele karaoke-experience gaan. “Echt niet”, zei ik tegen het platenmannetje. “Ik wil nog een keer. Uit welke nummers kan ik kiezen?” De lijsten bleken niet op alfabetische volgorde en ik kreeg het niet voor elkaar om ‘Girls just wanna have fun’ van Cindy Lauper te vinden. Gelukkig had vriendin E. dat in een minuut voor elkaar. Een kwartiertje later stonden we weer op het podium te zingen: “I wanna be the one to walk in the sun! / Oh, girls / They wanna have fu-un / Oooh, girls just wanna have fun.” En we meenden wat we zongen.
# | 23:45 | | Al 28 reacties
29-03-2003
LUNA EN EEN COKE-EXPERIENCEIk had al eens eerder met een opgevouwen envelopje in een te krappe toiletruimte gestaan om zo met een afgeknipt rietje wat cocaïne naar binnen te snuiven. Dat was geen lijntje. Dat voelde niet echt als een eerste keer cocaïne. Dat was een snuif en ik merkte weinig verschil in m’n gemoedstoestand. Ik was toch al ver heen en daar had zelfs cocaïne weinig verandering in kunnen brengen. Gisteren was anders. Toen ben ik voor de algehele coke-experience gegaan. “Zullen we even een scootertje bellen?”, riep vriendin H. enthousiast toen we het eten achter de kiezen hadden. “Ach ja, waarom ook niet”, riepen vriend J., P. en ik in koor en een uur later lag er een klein hoopje wit poeder op het aanrechtblad. Vakkundig hakte vriend J. met een creditcard door de coke om zo een paar lijntjes te creëren. Het snuiven zelf was niet eens vervelend. Het smerige was de coke die vanuit m’n neus richting m’n keelgat gleed. Een fel bittere smaak die meteen duidelijk maakt dat dat wat net je lichaam is ingegaan niet gezond is. Ranzig! Het bleef ook de hele avond in m’n neus rondhangen en bij iedere neusophaal proefde ik het in m’n keel. Verder was het leuk, maar niet fantastisch. Wel een supergezellige avond gehad, maar dat lag niet aan de coke. Denk ik. Wel ontstellend veel gedronken. Dat ging een stuk vlotter en dat lag wél aan de coke. Zeker weten. De volgende ochtend was lichaamstechnisch dramatisch, hoewel vriendin H. en ik het nog wel voor elkaar hebben gekregen om 2 complete boodschappenwagens vol te laden bij de LIDL! Verder brak! Ultiem brak. En dorst! Veel dorst! En een loopneus. Neus snuiten. Bloed. Gatver. Bij kritiek op mijn af-en-toe-een-pilletje-slikken riep ik altijd vrolijk: “Ja, maar ik heb nog nooit iets gesnoven!” Dat kan nu dus ook niet meer. In het vervolg zal ik op drugs-kritiek reageren met: “Ach, je moet alles een keer geprobeerd hebben.”
# | 20:55 | | Al 63 reacties
26-03-2003
IKEAASE PRAKTIJKENVorige week woensdag: “Met IKEA.” “Jaaaaaa, m’n keukenkastjes zijn er eindelijk”, onderbrak ik enthousiast. “Eh, ik bel u om een afspraak te maken voor het bezorgen van de door u bestelde IKEA-producten”, zei het IKEA-meisje ietwat uit haar routine gebracht. “Morgenmiddag!”, riep ik, nog steeds enthousiast. “Eh, dat is helaas niet mogelijk.”, zei het meisje. “Doe dan maar vrijdagmiddag”, riep ik, nog steeds enthousiast. “Eh, u kunt alleen een afspraak maken voor óf donderdag óf vrijdag, ik kan u nu niet vertellen of de producten dan ’s ochtends of ’s middags bezorgd worden”, sprak het IKEA-meisje alsof ze het van een beeldscherm las. “Wat??!”, zei ik pissig, “ik wacht al 4 maanden op die kutkastjes van jullie en nu moet ik ook nog eens een hele dag vrij nemen?” Zo zat het niet. Ik moest haar een datum zeggen en dan kon ik een dag van tevoren op de IKEA-website kijken hoe laat de bezorger er precies zou zijn. “Ik wil gewoon dat ze op wat voor een dag dan ook, maar binnen 2 weken, ’s middags na 13.00 bezorgd worden”, gilde ik. “U geeft mij een datum en een dag van tevoren kunt u op onze website kijken hoe laat de bezorger komt”, sprak het IKEA-meisje. “Dat heb je al gezegd! Ik kan alleen ’s middags, want ik werk ’s ochtends en ik ga er geen vrij voor nemen en mijn partner ook niet”, schreeuwde ik nog harder. Het IKEA-meisje bleef constant herhalen wat ze een minuut eerder ook al zei. “Weet je, ik ga nu ophangen en ik bel je wel weer als ik wat afgekoeld ben”, zei ik en ik hing op. Trut. Gisteren in complete gelatenheid het IKEA-meisje teruggebeld en een afspraak gemaakt voor vandaag. Gecheckt op de website: tussen 11.23 en 14.32. Meteen weer woest. Wat een tyfustijd. Niet ’s ochtends en niet ’s middags. Dus dan ben je net 2 uur op je werk, kun je naar huis en dan zul je zien dat ze pas aan het eind van de middag op de stoep staan. Hele dag naar de klote. Maar dan ben ik wel eindelijk van die open keuken af.
# | 12:00 | | Al 33 reacties
25-03-2003
DUTY CALLSNeem een willekeurige politieserie of detectiveserie met een man in de hoofdrol die het kwaad in de wereld bestrijdt. Een film van dien aard is ook goed. Geen twijfel mogelijk dat in die serie of film een scène zit waarin de man ineens wordt opgepiept om het echtelijk huis te verlaten omdat hij onmisbaar is op zijn werk. “They found a dead woman on the beach, got to go baby, duty calls.” Zonder uitzondering begint de vrouw of vriendin van de megaheld dan te piepen. “Moet je nu alwéér overwerken?”, “Kun je nu niet één keer een gezellig avondje thuisblijven?” of “Je houdt méér van je werk dan van mij.” En altijd gaat de sympathie van de kijker dan naar de megaheld. Want de wereld en de detectiveserie kunnen onmogelijk zonder deze megaheld. Voor een megaheld staan zijn baan en de wereld voorop, al houdt hij natuurlijk ook heel veel van zijn vrouw, maar dat zijn 2 verschillende dingen. Dat wijf moet gewoon niet zo zeiken en op hem wachten met gebakken aardappeltjes en een balletje gehakt met jus. En als hij er dan wel eens is, dan moet ze vooral niet gaan zeuren dat hij er normaal gesproken nooit is. “Ik ben er nu toch, laten we het dan vooral gezellig houden”, zegt de megaheld dan. En dan is het stil, want hij heeft ergens wel gelijk, denkt ze. Fout! Helemaal fout! Mijn sympathie gaat voortaan naar het zeikwijf. Want een zeikwijf, dat word je dus echt niet zomaar. Nee, een zeikwijf ontstaat als je 2 avonden per week met die bal gehakt zit te wachten tot die megaheld thuiskomt. Alsof je niks beters te doen hebt. Ook zeikwijven werken met schema’s, agenda’s en belangrijke afspraken al zullen die de wereld misschien niet veranderen. Zo. En nu gaat Luna zelf maar eens wat aardappeltjes schillen en een zigeunerschnitzeltje bakken. Duty calls.
# | 18:12 | | Al 50 reacties
24-03-2003
LUNA GOES FLAMENCOAfgelopen vrijdag was vriendin M. jarig en dat moest gevierd worden met een tapashapje en een bijpassend Spaans wijntje in café Duende. Heerlijk gegeten en gedronken tot we moesten verhuizen naar het naastgelegen zaaltje alwaar een flamencovoorstelling gegeven zou worden. Ik had überhaupt nog nooit een live dansvoorstelling bijgewoond, maar ik ging meteen overstag toen een robuuste Spaanse vrouw haar keel opentrok. Het hele leed van de wereld gooide ze eruit! Fantastisch! Ik zag het al helemaal voor me dat zij voortaan bij P. en mij de was kwam doen: “Cada vez que nos miramos / yo no sé por qué será / se le pone a esta flamenquita / la carita colorá!” Ondertussen begon er een dame in flamencojurk te dansen en ik kon alleen met open mond staren. Ik wilde nooit meer weg uit deze tent! De flamencodanseres deed gewoon een striptease met haar kleren aan. Niet alleen een aantal gevorderde danseressen lieten hun kunsten zien, ook een aantal dames die net een cursus flamenco afgerond hadden. Allemaal geweldig! Zelfs een meisje dat nog te verlegen was om uit haar ogen te kijken veranderde op de dansvloer in een spannende diva. Na een fijn aantal Spaanse wijntjes wist ik het zeker. Ik wil ook! Ik wil ook! Met beneveld hoofd een flamencovrouwtje met rushes-jurk aangesproken: “Ik vind het zoooooooo leuk dat flamenco, echt zoooooooo leuk. Dat wil ik ook. Echt, zoooooooo leuk. En die jurk die je aanhebt, ook zoooooooo leuk. Weet jij misschien waar ik op les kan?” Het flamencovrouwtjes zal vast iets teruggeantwoord hebben, maar dat is mij geheel ontgaan. Wel werd ik de volgende ochtend met m’n kleren nog aan wakker. Ik hoorde het getikketak van de flamencoschoenen nog in m’n hoofd. Kater. Maar ik vond wel een visitekaartje van een flamencolerares in m’n broekzak. Het is al geregeld. Na de zomer zitten vriendin M. en ik op flamenco-les! Maar eerst natuurlijk even zo’n leuke rood-met-wit-gestippelde-jurk-met-rushes aanschaffen. Olé!
# | 21:12 | | Al 28 reacties
21-03-2003
LUNA ONDERGAAT DE DINGENHoe groot is de kans dat 2 weken nadat je knalrode omafiets gejat wordt ook nog eens je complete tas met inhoud wordt gestolen? Gisteren dacht ik dat die kans nihil was, na vandaag weet ik dat die kans meer dan levensgroot aanwezig is. Na een zeer geslaagd diner bij Het Pakhuis met de heren F. van www.suffie.com en A. van www.verbaljam.nl belandden we gedrieën in café L’esprit. Een tuttencafé! Een café waar meisjes komen die de Yes lezen! Een café waar ze mijn Freitag-tas, inclusief Freitag-portemonnee hebben gejat. En ook nog mijn mobiele telefoon met citroenen-frontje dat rook naar afwasmiddel en allerhande pinpassen. Zucht. Daar sta je dan, verbijsterd voor je uit te staren. Overal nog een keer te kijken, want misschien heb je ‘m toch ergens anders neergelegd dan dat je dacht. Misschien wel in het restaurant laten liggen. Misschien wel, maar vandaag dus niet. Ineens het besef dat m’n sleutels ook in de tas zaten. Sleutels, inclusief ergens een brief met daarop ons adres. Lichte paniek, want straks loopt er een vreemde door m’n huis. Geen stress om stereotorens, computers of draaitafels, als ze m’n katten maar niks aandoen. Straks laten ze de deur openstaan en rennen de katten de straat op en worden ze overreden! Met F. en A. richting huis gelopen, waar de katten gezellig voor het raam zaten te staren met een zeer relaxte blik in hun ogen. Niks aan de hand. Ondertussen 20 keer met P. bellen die niet opnam. Dan maar bij de bovenbuurman aanbellen die me met open armen ontving, me voorzag van een biertje en m’n wat-is-Amsterdam-kut-verhaal aanhoorde tot P. eindelijk thuiskwam. Maar ik kan er eigenlijk niet eens meer écht boos om worden. Ik kan er niet eens meer om gillen. Ook niet van huilen en al helemaal niet van in paniek raken. Ik kan alleen maar zuchten. In de rest van de wereld is het toch oorlog.
# | 01:29 | | Al 46 reacties
19-03-2003
YOU WORK HERE?Vanmorgen om 8.59 liep ik in het zonnetje richting mijn nieuwe baan. Ik hoorde de klokken van de Oude Kerk 9 uur slaan. En ook nog een kerk in de verte. Het klonk fantastisch. Ik was wakker! Ik was wakker en had een fles met daarin zelf-geperst-sinasappel-banaan-sap bij me, inclusief 4 boterhammen met kaas en komkommer en 1 ultragezonde notenreep. Ik moest lachen en iedereen mocht het zien. Ik liep over de Wallen en elke zwerver, elke junk, elke te-vroeg-opgestaan-of-te-laat-naar-bed-gegaan-toerist mocht zien dat ik me geweldig voelde. Ik had het helemaal voor elkaar. Ik had nog geen 3 minuten geleden mijn grachtengordel-yuppen-pandje verlaten en ik was al bijna op m’n werk. Werk dat me vandaag in de gelegenheid stelde om heel veel nieuwe indrukken op te doen die ik nooit zal vergeten. Het moet voor iedereen een redelijk unieke ervaring zijn om voor het eerst naar een hoer te gaan en dat was het voor mij ook. Ik heb me eigenlijk altijd afgevraagd hoe zo’n peeskamertje er nu uitziet. Waar het nu precies gebeurt. Tijdens een korte rondleiding over de Wallen mocht ik even binnenkomen bij een van de oudere dames. “You pretty”, zei ze. “You work here?” Het was gek om achter het raam te staan. Aangekleed. Mannen keken keurend. Of afkeurend. Ik voelde me raar en ik gaf de dame net zo’n grote glimlach als ik die ochtend aan de rest van de Wallen had gegeven. Het geweldige gevoel is de hele dag gebleven. Ik liep ’s middags over het Waterlooplein, at een spinaziesoepje bij Soup Enzo, kocht een paar Gola-gympen, gaf de katten een blikje, schreef ’s avonds met collega M. aan een tekst voor de FOXY, dronk een wijntje, kookte spaghetti voor partner P. en vond hem ondertussen de allerliefste. Als mijn komende werkdagen zullen zijn als vandaag, dan wil ik daar best aan wennen.
# | 00:34 | | Al 21 reacties
14-03-2003
LUNA HAKT HAAR BADKAMERVLOER ERUITP. en ik hebben 1,5 maand geleden de aannemer ontslagen. Het werd niets meer met die kerel, met zijn onderaannemer en met alle andere bouwmannetje. “Je hoeft niets meer te doen hier en je krijgt ook geen geld meer”, zei P. vriendelijk tegen de aannemer. Het voelde als een bevrijding om hem en alles wat hij hier aan mannetjes had binnengebracht buiten de deur te zetten. Eindelijk rust. Voor even dan, want het huis is nog steeds niet klaar. Dat betekent dus dat in plaats van de aannemer en zijn consorten er nu weer andere mannetjes langskomen. Voorlopig nog om te praten, kleurenstaaltjes te laten zien, dingen op te meten en dingen uit te leggen. We vertrouwen niemand meer en willen van te voren weten hoe, wanneer en voor bedrag iemand aan de slag gaat. Dat blijkt wederom erg moeilijk voor een aantal mannetjes: “Ja, nee, misschien, ik laat het je weten.” Om vervolgens weer 2 weken niet op te dagen. We lijken echter de goede kant op te gaan met de badkamer. Daar ligt namelijk nog steeds geen goede vloer en de vloer die er wel ligt, die moet eruit geslagen worden, want de vorige mannetjes hadden geen verstand van cement, zodat wij al 3 maanden niet kunnen douchen. “Wat kost dat om die eruit te halen?”, vroeg ik het mannetje. “Eh, ja, eh, ja, nou, die moet eruit geschept worden”, zei hij. “Wat kost dat?”, vroeg ik. “Eh, ik kost € 32,50 per uur, exclusief BTW”, zei hij. “Oh ja, zei ik, “dan doen we dat eerst zelf wel, dan doe jij de rest.” Hij had gelukkig zelf ook niet zo’n zin in het verwijderen van een cementen vloer. Dus Luna is vandaag druk in de weer geweest met hamer en koevoet. Ondertussen dacht ik aan onze ex-aannemer. Prima agressietherapie.
# | 01:40 | | Al 26 reacties
12-03-2003
WAT WIL JE LATER WORDEN?Gisteren was E. hier. “Had je vroeger ooit gedacht dat je dit zou worden?”, vroeg ze. Nee, dat had ik niet. Vroeger, toen ik 6 was, wist ik heel zeker dat ik iets met vogels wilde worden. Ik wist het heel zeker. Toen ik 9 was wist ik dat dat iets een naam had. Ornitholoog. Dus als iemand vroeg wat ik later wilde worden, antwoordde ik altijd: “Ornitholoog, dat is een soort vogel-bioloog.” Ik kende alle vogels uit m’n hoofd. Ik ging naar het VWO, haalde goede cijfers, vooral voor biologie en wiskunde, en was in mijn gedachten op weg naar de universiteit om biologie te gaan studeren. Tot het ineens niet meer ging. Huilen. Elke dag huilen. Alleen op vrijdagavond en zaterdag ging het goed. Zondag niet, want zondag betekende dat ik de volgende dag weer naar school moest. En weer huilen en huilen. Ik was een compleet overspannen meisje van 13 dat naar de MAVO moest. En ging. En het ging goed. Niks geen dromen meer om ornitholoog te worden. Ik had geen enkele toekomstdroom die op een beroep gebaseerd was, tot ik ineens een vervolgopleiding moest kiezen. Apothekersassistente, naar de MEAO, naar de HAVO, ik had er allemaal geen zin in. Dan maar de MTS, iets met tekenen, om 4 jaar later juist in de economische richting af te studeren. Verder naar een HBO, media- en informatiemanagement, iets met boeken en tijdschriften om tijdens m’n studie juist te werken in de zorg bij demente bejaarden en verstandelijk gehandicapten. En om na mijn afstuderen te beginnen als freelance journaliste, specialisatie seks en erotiek. En aanstaande maandag beginnen ik bij m’n nieuwe baan. Parttime, naast m'n schrijfopdrachten. Bij een topless-bar. Op de Wallen. Om de administratie van die club en een aantal hoerenramen te gaan verzorgen. Ik heb er erg veel zin in, maar ik had het vroeger nooit gedacht.
# | 01:06 | | Al 45 reacties
09-03-2003
LUNA WAS FAN VAN IDOLSVan een ongelooflijk nietszeggende pik-met-net-haar-erop tot winnaar van ‘Idols’ 2003. Of ‘Nederland kiest de nieuwe Gordon’. Rot op. Wat een kutvertoning. Jamai winnaar van ‘Idols’. Heb ik daarvoor bijna 5 maanden aan de buis gekluisterd gezeten? Met een glaasje wijn en een toastje met filet americain. Ben ik daarvoor al maanden en maanden thuisgebleven op de zaterdagavond? Heb ik daarvoor bijna dagelijks de website www.idols.nl bezocht? Om vandaag naar een Jamai te kijken die wel wilde huilen van geluk, maar die dat niet voor elkaar kreeg? Beetje moeilijk kijken, dat wel. Heb ik daarvoor dagelijks de internetfilmpjes van Jim bekeken en zitten kwijlen toen hij ‘Under the Bridge’ van de Red Hot Chilli Peppers zong? Samen met P. zelfs, die net als ik, de nummers van de andere kandidaten steevast oversloeg, maar de nummers van Jim steeds maar weer wilde horen. En kreeg ik daarvoor een brok in mijn keel vandaag, toen Jim dat nummer nog een keer zong? Om vandaag te horen te krijgen dat Jamai, een middelmatig karaoke-performer, dé talentenjacht van Nederland heeft gewonnen. Heb ik daarvoor iedere week 3 sms-jes verstuurd, die me waarschijnlijk meer dan die € 0,70 per stuk kosten, want de persoonlijke sms-jes van Jim terug moest ik natuurlijk ook betalen. Heb ik daarvoor de Jim-Rexona-poster bij het Kruidvat gehaald en voor het raam gehangen? Stond ik daarvoor vorige week te gillen op de Dam? “Jim!!!! Jim!!!! Jim!!!!” Om vandaag te horen dat Jamai gewonnen heeft? Wat een deceptie.
# | 00:38 | | Al 57 reacties
05-03-2003
LUNA EN FIETS #26Dus ik naar de HEMA op de Nieuwendijk. Ik zoeken, maar geen omafietsen meer. Zucht “Hebben jullie die omafietsen nog?”, vroeg ik aan een HEMA-meisje. Die waren uitverkocht, dus ik lopend naar de HEMA in de Kalvertoren. “Die fietsen die jullie 2 weken terug verkochten, hebben jullie die nog?”, vroeg ik aan het klantenservice-meisje. “Nee”, zei ze stug. Dus ik met bijna-tranen m’n moeder bellen: “Mamma, ze hebben m’n fiets gejat, met de fietstassen erbij en nu wilde ik een nieuwe en nu hebben ze ze niet meer en nu ben ik heel zielig, want ik wou die.” “Godverdomme, wat een klootzakken”, zei m’n moeder. “Ik kreeg dit weekend het krantje van de Praxis binnen en daar stonden ook van die fietsen in, zwarte en gele.” Ze pakte het krantje erbij. “Die gele is € 179,-, maar ze zijn niet te koop in Amsterdam-Oost en Amsterdam-Zuidoost”, zei ze. “Oh”, zuchtte ik, “wat een gedoe, kutzooi, ik ga een tram pakken naar Amsterdam-West, daar zit ook een Praxis, ik bel je straks.” Dus ik naar de Praxis in Amsterdam-West. Geen fiets te bekennen. “Ja, nee, die hebben we niet besteld, we hoeven namelijk niet alles te verkopen wat in het krantje staat, we mogen zelf kiezen welke producten we hier aanbieden”, zei een mannetje van de Praxis met iets van trots in zijn stem. Zucht. “Waar verkopen ze ze dan wel”, vroeg ik. “Ja, dat weet ik niet, dan kun je beter even bellen met de andere vestigingen”, zei hij. Dus ik vriendin M. bellen: “Kun jij even het nummer van wat vestigingen in Amsterdam voor me opzoeken op internet?” Dat kon ze en 5 uur nadat m’n rode omafietsje gejat was, fietste ik op m’n nieuwe gele omafiets naar huis. Opgelucht belde ik m’n moeder: “Ik zit op de fiets hoor! Een gele!” “Kijk je wel een beetje uit met die telefoon in je hand?”, zei ze. “En ik heb net € 180,- op je rekening overgemaakt. Die fiets krijg je van pappa en mij.”
# | 17:56 | | Al 31 reacties
ALLES KAN DE TIEF KRIJGENGodverdegodverdomme. Godverdomme. Tyfus. Tering. Kutzooi. Ongelooflijke kutzooi. Amsterdam is de meest kut, kut, kutte plaats om te wonen. De hele binnenstad is kut. Klote. Ik doe niet meer mee. Ik doe het niet meer. Godverdomme. Doe ik eindelijk eens eerlijk. Koop ik eindelijk eens een fiets bij een echte winkel. Godverdomme. Doe ik eindelijk eens volwassen. Was ik eindelijk eens blij. Met m’n fietstassen boodschappen doen. Godverdomme. Kut. Tyfus. Hoerenzooi. Ik heb het helemaal gehad. Klootzakken. Ongelooflijke teringlijers. Tyfus. Tyfus. Tyfus. Ik vind het niet te geloven. Na 2 weken! Na 2 weken! Ik was er net zo blij mee. Kut. Niet eerlijk! Na altijd op tweedehands fietsen te hebben rondgereden kocht ik eindelijk eens een nieuwe. Een glimmende. Een echte. Een verse. Godverdomme. En hij stond zo leuk bij m’n nieuwe haar en ik was helemaal de huisvrouwenbink met m’n extra grote fietstassen. Vuile klootzakken. Honden zijn het! Honden! Eerlijk duurt het langst. Laat me niet lachen. Gewoon € 250,- naar de klote. In 2 weken! Ik ben net even een half uurtje bij vriendin M. geweest. Even koffie drinken. Is in dat half uur gewoon m’n fiets gejat. Gewoon met slot en al ingeladen in een busje. Gewoon met fietstassen en al. Godverdomme. Daar sta je dan, met je fietssleuteltjes in je hand. Godverdegodverdomme. Naar een lege plek te staren. “Ach, dit kon er ook nog wel bij”, zei ik. Vriendin M. vond me zielig. En dat ben ik ook. Ontzettend. Klootzakken. Hele humeur naar de tief. Alles is kut. Godverdomme. Er is maar 1 oplossing. Godverdomme. Meteen een nieuwe halen. Nu. Kut.
# | 14:04 | | Al 34 reacties
03-03-2003
LAAT AL HET GOEDE TOT MIJ KOMENVoordat ik ga stappen neem ik me altijd voor om rustig aan te doen. Niet te veel drinken vooraf, niet te veel xtc-pillen slikken, veel water drinken en vooral geen alcohol met drugs combineren, omdat dat nog wel eens een black-out wil veroorzaken. Om vervolgens zaterdag tijdens de kaasfondue al 1,5 fles wijn weg te drinken en als toetje een xtc-pil te nemen: “Deze is met een hartje erop, daar word je héél lief van.” Daarna was ik alle goede voornemens helemaal vergeten en dronk ik de gehele avond en nacht van mijn witte wijn met daarin opgelost MDMA-poeder. Of een ander poeder waarvan mij naam, samenstelling en effect is ontschoten. Ik was zaterdag in complete harmonie met mezelf en de rest van de wereld. Er was niks aan de hand, het leven was mooi en het enige wat deze balans verstoorde was het feit dat ik af en toe naar het toilet moest. Verder zeer relaxt op de dansvloer van de More gestaan, een overigens vreselijke ballentent waar ik het nuchter nog geen half uur zou hebben uitgehouden. In de staat waarin ik zaterdag verkeerde maakte het allemaal niet uit. Toen wilde ik alleen maar meer drank, meer drugs en meer uren in een nacht. Maar toen het feestje afgelopen was vond ik dat ook prima. Alles was prima. Na een pillennacht ga ik altijd 3 dagen vreselijk gezond doen. Alleen maar goede dingen eten en drinken. Verse vruchtensapjes en veel fruit en groente. Vooral geen alcohol. Alleen maar dingen in dit lijf die rechtstreeks uit de natuur komen inclusief een handjevol vitaminepillen. Overmorgen ben ik weer dusdanig in balans om naar de klote te gaan.
# | 10:38 | | Al 26 reacties
01-03-2003
LUNA DRAAIT EEN KLOKJE RONDVanmorgen 8.01. Een te wakkere stem van mijn moeder schalt vanaf de woonkamer naar beneden: “Heeee, komen jullie nog een keer je nest uit of hoe zit dat? Het is al 8 uur geweest.” Ik kijk P. aan en hij kijkt net zo moeilijk als ik. “Jesus, het is zaterdag, is het echt 8 uur?”, vraagt hij mij. Ik hoef niet op de klok te kijken om te weten dat het écht 8 uur is en dat m’n ouders al aangekleed en wel aan de ontbijttafel zitten. Ze staan elke dag standaard om 6.30 naast hun bed. Om 7.30 opstaan betekent uitslapen voor ze. Ik hoef ook niet te blijven liggen. Blijven liggen zou betekenen dat ik de rest van de dag het gezeur van m’n moeder aan zou moeten horen: “Ja, jullie liggen de hele dag op bed, zo’n leven zou ik ook wel willen. Neem een voorbeeld aan je moeder en die is 60!” Ik kan inderdaad een voorbeeld aan m’n moeder nemen, want ik snap niet waar zij en m’n vader de afgelopen 2 dagen wederom de energie vandaan haalden.Ze hebben bijna alle deuren in het huis in de witte hoogglans gezet en de rest van het huis zit in de grondverf. En ze hebben ook nog eens alle geleverde keukenfrontjes van IKEA geplaatst en ze vonden het nog leuk ook. Ik ben eigenlijk alleen druk geweest met het halen van boodschappen, het inschenken van bier en wijn en het regelen van hapjes en muziek. Het was weer erg gezellig, maar ik ben stiekem een beetje blij dat ze weer weg zijn. Even opladen, want ik ga vanavond en vannacht voor het eerst sinds maanden weer uit. Eerst een kaasfondue bij vriendin L. en daarna stappen. Chemisch stappen, dus morgen ga ik waarschijnlijk pas om 8.00 naar bed. Mooi het klokje rond.
# | 17:09 | | Al 21 reacties
# | | Al 23 reacties
CAM 29.03.03
# | | Al 18 reacties
CAM 27.03.03
# | | Al 22 reacties
CAM 25.03.03
# | | Al 16 reacties
CAM 24.03.03
# | | Al 26 reacties
CAM 23.03.03
# | | Al 34 reacties
TOEVAL BESTAAT NIET?
Vorig jaar 20 maart raakte ik alle bestanden op mijn harddisk kwijt. Dit jaar 20 maart werd m'n tas gejat. Ook alles kwijt. Toeval bestaat niet? Vast niet.
# | | Al 9 reacties
CAM 21.03.03
# | | Al 15 reacties
CAM 20.03.03
# | | Al 23 reacties
LUNA ZIJPERSPACED
Zo jammer dat niet meer mensen dit log lezen! Toegegeven, de vormgeving is minder, maar dat neemt niet weg dat de teksten erg mooi zijn. En erg goed geschreven, dat vooral. Verder verkoopt Ton het allerlekkerste bier van Amsterdam, maar daar gaat het hier niet om. Had ik al gezegd dat Ton écht heel goed kan schrijven?
www.zijperspace.nl
# | | Al 12 reacties
CAM 18.03.03
# | | Al 27 reacties
ROGER VS. JAMAI
Heel slim. Heel slim. Om het liedje ‘Happy’ van Roger met zijn band Intwine zo ongeveer gelijktijdig uit te brengen met het ongelooflijke zaadnummer ‘Step Right Up’ van Jamai. Creativiteit vs. commercialiteit. En al vind ik ‘Happy’ 100 keer mooier dan ‘Step Right Up’, het is behoorlijk verneukt door het bagger-achtergrond-muziekje met violen. Van de akoestische versie kreeg ik kippenvel. En die MTV-clip had ook niet gehoeven.
# | | Al 27 reacties
KAMASUTRA-BEURS UTRECHT
Het is weer zover! Ik ga mezelf weer 3 dagen in een FOXY-shirtje hijsen! Heb er zin in! Zondagnacht weer terug!
# | | Al 17 reacties
LOGMEETING UTRECHT
Lijkt me wel weer een keer gezellig!
www.camarados.com/comeback
# | | Al 19 reacties
RED BULL LIGHT!!!!!!
Per blikje 7,5 kcal!!! Niet te geloven! Wat een uitvinding! Wat fijn!
# | | Al 30 reacties
CAM 12.03.03
# | | Al 20 reacties
LUNA WEER OP DIEET
Het is weer zover. Het teveel aan lichaam moet eraf. Hoe, daar moet ik nog even over nadenken, maar zeer ernstig minderen met drinken lijkt me een pré. Maar misschien ga ik bij de Weight Watchers, gewoon voor de gezelligheid. Al is het natuurlijk al een stuk gezelliger dat collega-loggers Marti en Suffie ook druk bezig zijn met de kilootjes. Mijn dieetlog is in ieder geval sinds gisteren weer geopend.
www.maanisch.com/dieetlog
# | | Al 30 reacties
LUNA IS JALOERS
Vriendin M.: "Vriendin I. heeft haar vriendje zover dat-ie voetbal kijkt met een koptelefoon op."
# | | Al 13 reacties
SIMULTAANLOGGEN
Daar zit ik dan. Achter een kut-Mac in de Melkweg in Amsterdam. Met Patser en Desmond van www.mosselvocht.nl. Te drinken en te disco-dansen. Of eigenlijk is het natuurlijk vet-verantwoorde progressive techno. Kan mij het schelen. Ik vraag me af waarom er meerdere computers aanwezig zijn in de Melkweg en ik neem nog maar een biertje.
# | | Al 10 reacties
DAVE CLARK
En Dave Clark live op Dancevalley 2002! Ook heel lekker!! Volgens mij heb ik die set ook live gehoord, jammer dat ik daar geen concrete herinneringen meer van heb. Leve internet!
# | | Al 22 reacties
DIRTY VEGAS
Gisteren de 'essential mix 22.09.02' van Dirty Vegas gedownload. Precies 2 uur lang knallen! Briljant, fantastisch, heerlijk wakker worden. Dit allemaal dankzij Patser, die mij zijn lekkere muziekcollectie ter downloaden aanbiedt.
www.mosselvocht.nl
# | | Al 29 reacties
CAM 06.03.03
# | | Al 21 reacties
CAM 05.03.03
# | | Al 47 reacties
LAST INVISIBLE WARRIORS
Of ik misschien ook een stukje wilde schrijven. Op een site, iets met seks, iets met relaties en er loggen nog meer andere vrouwen. Natuurlijk!
www.lastwar.be
# | | Al 18 reacties
KUT-IKEA
"De helft van de door u bestelde IKEA-frontjes wordt aanstaande maandag tussen 9.00 en 13.00 bezorgd. Komt dat gelegen?" Dat wel, maar dat ze er dan om 13.30 nog niet zijn, komt me dus helemaal niet uit. Om nog niet eens te spreken over het feit dat ik die kastjes al op 1 december heb betaald en dat ik alle onderdelen pas eind maart aan elkaar kan schroeven en klikken.
# | | Al 8 reacties
CAM 02.03.03
# | | Al 61 reacties
CAM 01.03.03
# | | Al 36 reacties