21-08-2012

WAT WAS DE VRAAG?

Je gaat natuurlijk zo vaak mogelijk, en dat komt neer op elke dag, naar je moeder in het ziekenhuis. Dat doe je, omdat dat zo hoort. Omdat het kan. Maar wie heeft bepaalt dat het zo hoort? Ik wil helemaal niet een uur naast m'n moeder zitten op een hard opklapstoeltje en dan samen naar 'That's The Question' kijken. Naar 'That's The Question' kijken heeft trouwens nooit op het lijstje 'dingen-die-ik-nog-wil-doen' gestaan, maar ja, je moeder zal maar ineens een hartaanval of iets in die richting krijgen 's nachts en dan kun je in ieder geval nog zeggen; "Nou, maar die aflevering 'That's The Question' hebben we toch nog maar even samen meegepikt. En ze wist toen het antwoord op de vraag 'Zeer duidelijk, in het oog springend, geen bewijs hoevend, zonneklaar, oftewel?', dus aan haar koppetje heeft nooit wat gemankeerd."

Godverdomme.

Want wat valt er nog te zeggen? Mamma maakt niks mee en de verhalen over haar lekkende stoma of zusters die 2 uur te laat haar sondevoeding aansluiten gaan haar zelf ook vervelen. Dus houdt ze haar mond. En kijkt 'That's The Question'. En hoewel we vroeger elke dag wel een half uur aan de telefoon konden zitten, zijn we nu na 5 minuutjes wel uitgepraat. Maar ik zou na bijna 3 maanden op een bedje in het ziekenhuis ook liever zwijgen en het zou mij ook geen reet meer uitmaken of de scholen weer begonnen waren, of de schouderham in de aanbieding is bij de Albert Heijn en of je dochter de badkamer heeft schoongemaakt.

Pappa en ik kwamen de chirurg tegen in de trappengang van het ziekenhuis.

"Hoe is het nu met je moeder?", vraagt hij.
"Ja, die buikinfectie, die gaat de goede kant op, maar ze is het natuurlijk helemaal zat en ze ligt maar zo'n beetje te liggen momenteel", zeg ik.
"En ze heeft ook klap op klap op klap te verwerken gehad."
"Ja, er mag nou wel eens iets een keer goed gaan."
"Ja, en je moeder heeft natuurlijk nog een groot onderliggend lijden", zegt de chirurg.
"Ja, dat vooral."

"Wat bedoelde hij nou precies met dat laatste?", vraagt m'n vader even later in de auto.
"Dat mamma kanker heeft en dat ze daar zelf ook de hele dag aan ligt te denken."

Evident.

11 reacties

Herkenbaar probleem. Heb dat zelf ook met mijn moeder als die in het ziekenhuis is....sterker nog ik werk in het ziekenhuis en heb het soms al.

Het zal een open deur zijn maar waarschijnlijk geniet je moeder het meeste van de normale dingen, al is dat naar that's the question kijken.

Ik hoop op betere tijden voor jullie, hou vol!
BroederMonster - 21-08-’12 10:16

Hopen dat het goed blijft gaan en dat ze dan snel weer wat meer ka
n gaan ondernemen!
Dikke kus voor jullie allemaal! X
Arnoud - 21-08-’12 12:40

Weinig comment --- ik denk dat we er een beetje stil van zijn en niet te veel willen "hamsteren" en daarnaast wat kan een mens soms zeggen als het allemaal zo tegen zit. What doesn't kill you makes you stronger, dat soms ?
Else - 21-08-’12 12:56

Sterkte. Weet niets zinnigers te zeggen.
Dionne - 21-08-’12 13:04

Sterkte, zeg ik ook.
Jolein - 21-08-’12 13:06

Zonneklaar en evident it is...
Beppie - 21-08-’12 13:11

Ik zeg niet 'mooi geschreven', vind je dat erg. Wel treffend. Als een moker...
Mariska - 21-08-’12 15:23

Erg raak, dit stukje. Heel veel sterkte voor jullie allemaal, en hopelijk veel leuke dingen om over te praten.
Anne - 21-08-’12 16:24

Misschien weer een kaarten actie voor je moeder opzetten?
Yvonne - 22-08-’12 12:13