LUNA'S ANDERE SITES
ZOEKEN
ARCHIEF
LAATSTE FLICKR-FOTO
Alle content © Chantall van den Heuvel
Deze website is ontworpen
door mar10e.com en site-lay overgezet naar PivotX door PixelPrinses
tip
Nadat ik gisterochtend om 5.30 weer een rondje over het bouwterrein had gemaakt en om 8.00 nog een keer en om 9.30 nog even checken bij een buurvrouw die het weekend was weggeweest zakte de moed me volledig in de schoenen. Gelukkig kwam m'n moeder langs zodat ik tegen haar aan kon huilen, al had ik dat de afgelopen 2 dagen eigenlijk al meer dan genoeg gedaan. Er bleek ook nog een heleboel oud zeer te zitten en dat komt er in tijden van complete wanhoop natuurlijk meteen uit: "En ik voel me weer hélemáál als vorig jaar!"
Maar!
Maar!
Maar toen stond de buurvrouw voor de deur: "Hij zit in de winkel hoor, ze gingen net open en er zitten 2 katten opgesloten, een rode en een zwarte."
Dus ik rennen naar de outlet-store om de hoek!
"Zit hier een zwart poesje?", vraag ik hoopvol.
"Ja, er zit een klein zwartje en een dikke rode", zegt het oude winkelmannetje.
"Oh, echt?"
"Ik ben hier helemaal niet blij mee."
"Nou, ik ben er helemaal wel blijhijhij mee", snik ik hysterisch, "ik me 2 dagen kapot gejankt en het is m'n kihihind en m'n oudste kat en we hebben samen al heel veel meegemaakt hohohoor."
Het oude winkelmannetje bind meteen in en wrijft over m'n schouder: "Och, meidje, toch, ga maar snel kijken, ze zitten achter in de loods."
En achterin de loods zie ik nog net het zwarte kippenkontje van Bruce achter een stel dozen verdwijnen. En ik hoor het belletje van z'n bandje ook nog rinkelen.
"Het is 'm, het is 'm", roep ik en ik begin nu van blijdschap nog veel harder te janken en te lachen door elkaar, "ik ga een mandje halen en een blikkieblikkie om tegenaan te tikken en wat brokjes en als-ie hier gepoept of geplast heeft dan moet je het maar komen zeggen, want dan ruim ik alles op en ik stofzuig meteen je hele winkel erbij! Echt waar hoor! Ik ben zo blij! Ik dacht dat-ie hartstikke dood was!"
Een kwartier 'blikkieblikkie' roepen later durft Bruce eindelijk onder z'n schuilplaats vandaan te komen en heb ik m'n kat-in-bakkie! En eenmaal thuis drinkt Bruce wat en eet Bruce wat. En wil meteen weer terug naar buiten.
Dacht het niet.
Ik heb zo asociaal veel lieve mailtjes, sms-jes en twitter-berichtjes gekregen dat ik nooit iedereen persoonlijk kan bedanken voor al het online en offline meeleven! Dus; heel, heel, heel erg bedankt!!!!!!
Naar aanleiding van mijn bruce-is-zoek-briefje werd ik gisterochtend gebeld door een buurvrouw. Haar man had zondagnacht een zwart poesje bij het bouwterrein zien rondlopen, daar kon ik misschien wel even een kijkje gaan nemen.
Dus ik naar het bouwterrein. "Blikkieblikkieblikkie."
En ik een paar uur later weer naar het bouwterrein.
En een paar uur later weer.
En weer. "Blikkieblikkieblikkie."
Terwijl ik terugloop van m'n laatste checkronde op het bouwterrein komen er 2 grote, wat oudere vrouwen me tegemoet lopen.
"Zoek je een poes?", vraagt 1 van de vrouwen.
Oh God. Dit lijkt me ineens een zeer geschikte plek om aangerand te worden door 2 lesbiennes van een kilootje of 100 per stuk. En m'n dag was toch al naar de klote, dus dit kan er ook nog wel bij.
"Ja", zeg ik, maar niet de jouwe, denk ik.
"Er loopt er hier eentje", zegt een lesbo en ze wijst richting een bosje.
Mijn hart begint ineens sneller te kloppen.
"Echt?", vraag ik.
"Ja, een klein zwartje."
"Echt?"
M'n hart gaat nog sneller kloppen en ik loop richting het bosje en zie een zwart poesje met een kippig zwart kontje. Dat kan alleen maar de kont van Bruce zijn! Dus ik grijp het poesje zachtjes bij z'n nek en til 'm op.
Een seconde later sta ik oog in oog met een niet-De-Bruce. En de niet-De-Bruce vindt het net zo'n onaangename kennismaking als ik. De niet-De-Bruce begint als een dolle om zich heen te maaien en zet z'n nagels diep in m'n hand en pols.
"Au", zeg ik zielig.
"Was 't 'm niet?, vraagt een lesbo nadat de poes onder een auto is gevlucht.
"Weet je, ik weet het eigenlijk niet eens zeker", zeg ik, "want de mijne heeft een bandje om en deze niet, maar die kan-ie kwijt zijn geraakt en misschien heeft-ie van de stress en ellende en geen water en brokjes wel een heel andere blik in z'n ogen gekregen."
"Je herkent je eigen kat heus wel", zegt de lesbo lief, "ga maar even onder de auto kijken, wij wachten nog wel even hier."
En terwijl ik op de grond lig om het zwarte poesje nog eens diep in de ogen te kijken, zie ik meteen dat het écht niet-De-Bruce is.
1. We gingen de camper ophalen in Eindhoven en kregen meteen een klapband bij Zaltbommel. Verkering J. stuurde de 3400 kilo wegende Camper met zoveel souplesse naar de vluchtstrook dat ik niet eens bang was.
2. We waren wel héél zielig! De feestvreugde van joehoe-we-hebben-een-camper sloeg toch wel lichtelijk om in waar-zijn-we-aan-begonnen.
3. Een ANWB-mannetje zette het reservewiel onder de camper en eenmaal thuis besloten we om maar gelijk 4 totaal nieuwe banden eronder te laten zetten. Met de achterliggende gedachte: better safe than sorry.
4. De mamma van Luna hielp mee met het naaien van gigantisch bijpassende kitsche gordijntjes in oranje en bruin.
5. En ook de rest van het interieur van de camper is 1 groot retro-gebeuren! Mooi! Zo leuk! Ik word er zo blij van!
6. Voor onze grote vuurdoop reden we naar een camping op de Veluwe, maar ik was, ondanks de nieuwe banden, nog steeds bang voor autopech of dat de verkering een hartaanval zou krijgen en ik dan niet zou weten hoe ik moest rijden of dat ineens de wereld zou vergaan of overstekende herten. "Rijd je lekker liefie?", vroeg ik de hele tijd. "Ja, ik rijd heerlijk", zei hij. "Echt?" "Echt?" "Echt?" "Echt?" Pas na een uurtje rijden (maximaal 85 kilometer per uur) kon ik m'n angst loslaten en genieten! En zwaaien naar iedereen die langsrijdt: "Joehoe, motherfuckers! Wij hebben een hele gave camper!" Ondertussen draaiden we liedjes uit 1973 (het geboortejaar van de camper!).
7. Ik heb m'n hele leven lopen spugen op het campingleven: "Stom! Niks voor mij! Ik lig liever in een hotelbed." Maar ik vond het dus helemaal geweldig. Er was plenty of toiletpapier, wij zaten tussen de bejaarden met allemaal héle lelijke campers en caravans, het frietje in het caming-cafetaria smaakte heerlijk en de campingdouche was beter dan die van thuis.
8. Samen 5 uur lang ge-skip-bo't en ik heb geen 1 keer gewonnen.
9. Prosecco uit een plastic wijnglas. Leuker wordt camperen niet! Met waxinelichtjes erbij, toastje met wat kaasjes, gordijntjes dicht, goddomme wat fijn!!
10. Van de banken een bed gemaakt en als de verkering helemaal diagonaal ligt, dan pas ik er precies tegenaan! Heerlijk geslapen. En dan wakker worden met tsjilpende vogeltjes op de achtergrond. Nice!
11. Oploskoffie! Nice!
12. IKEA-style ontbijten met een broodje knakworst met mosterd, mayonaise en gebakken uitjes. Ook nice!
Het plan is om over 2,5 week, samen met deeltijd-dochter S. (die een eigen bed heeft (mét retro-dekbed uiteraard) boven de bestuurders- en bijrijdersstoel) voor 2 weken naar Italië te vertrekken. Misschien besluiten we uiteindelijk om lekker in Duitsland te blijven, maar fuck it! Camperen is vrijheid!
"Zo dom als een ...?", vraag ik.
"Varken", zegt mevrouw B.
"Ja, die zien er wel dom uit hè? Maar dat is niet het goede antwoord."
"Koe", zegt mevrouw J.
"Nee, ook niet goed, weet u het misschien mevrouw O.? Zo dom als een ...?"
Ik zie mevrouw O. denken.
"Klein vogelijn op groene tak", begint ze even later, "Wat zingt g'een lustig lied."
En ach, dan zing ik ook maar mee, en als ik inval, zingen we ineens met de hele afdeling: "Wij hebben in ons hele boek... zo'n vrolijk wijsje niet... Oooh zeg ons, zeg ons aardig beest... Wie of uw meester is geweest... Oooh zeg ons zeg ons aardig beest ... Wie of uw meester is geweest!"
"Het goede antwoord is 'Zo dom als een gans', maar ik vind dat de punten voor deze vraag naar mevrouw O. gaan, want die heeft heel mooi gezongen, vinden jullie dat goed?"
Iedereen vindt het goed.
"Gooit u even met de dobbelsteen mevrouw O.?", vraag ik.
Mevrouw O. gooit groen.
"Een groene vraag voor mevrouw O.!", roep ik.
Maar nog voordat ik een kaartje met een groene vraag kan pakken begint mevrouw O. te zingen: "In een groen, groen, groen, groen knollen, knollenland, daar zaten 2 haasjes..."
En fuck it, gewoon weer met z'n allen: "heel parmant... en de 1 die blies de fluiten, fluiten, fluitenfluit... en de ander sloeg de trommel!"
"Ja, u denkt zeker onder de groene vraag uit te komen door te gaan zingen, mevrouw O.? Maar zo zijn we niet getrouwd hoor! Hier komt de vraag: wat voor kleur hebben vergeet-me-nietjes?"
"Blauw", zegt mevrouw K.
"Heel goed!", zeg ik.
Even later gooit meneer de R. oranje.
"Een oranje vraag voor meneer de R.!"
"Meneer de R. kunt u dit gezegde misschien afmaken?"
Meneer de R. kijkt me aan.
"Er is geen koe zo bont of...?"
"Ehm, jajaja, ehm, de here Jesus, jaja, gezegend zij gij, Jesus, jajaja, Amen", zegt hij.
"U bent vroeger toch boer geweest?"
"Jajajajajajaja."
"Nou, dan moet u dit gezegde toch wel af kunnen maken; er is geen koe zo bont of...?"
"Melk, melk, melk."
"Ik reken 'm goed hoor meneer de R."
"Jajajaja, gezegend, Here Jesus, Amen", zegt hij.
En inderdaad; Here Jesus Christus! Ik heb m'n roeping gevonden! Als ware ik Gaston Starreveld speel ik sinds kort elke vrijdagochtend voor quizmaster bij de demente bejaarden! Met supersimpele vragen die door iedereen door elkaar en voor elkaar worden beantwoord en ik vind het leuk! Zo leuk! Here Jesus Christus! Amen!
De verkering is totaal uitgezocht op zijn desinteresse voor voetbal. Mijn eerste vraag was niet: "Wat doet je vader, wat doet je moeder?", maar: "Hou je van voetbal?" En nadat die vraag negatief was beantwoord kon er verder worden gepraat. Een man met een desinteresse voor voetbal; ik vind het een kernkwaliteit! Zondagen zonder voetbal. Zalig. Want na een leven lang voetbal op zondag, tatadatatadatataaaaaaa, kan ik de kop van Mart Smeets of welke andere ouwehoerende voetballul dan ook, niet meer zien. Maar nu zo met de WK zit de verkering ook ineens met een flesje Jupiler voor de tv naar allerhande bullshit wedstrijden te kijken. Zuid-Korea - Griekenland! Servië - Ghana! En nu wil-ie met de wedstrijden van Nederland ook ineens naar de kroeg. Voetbal kijken? Met z'n allen? Gezellig? Ja, doei! Maar het woord 'kroeg' werkte op mij als een rode lap op een stier.
"Met de assistente van de tandarts", zegt de assistente.
"Ja, goedemorgen, met Luna, hé, ik heb vandaag een afspraak staan, maar vandaag speelt Nederland!!!", zeg ik.
"Dat wist ik wel hoor."
"Ik niet, ik realiseerde het me pas dit weekend."
"Ik wist het."
"Ja, ik had het eigenlijk kunnen weten, maar wat het is, ik ga er volledig van uit dat ze winnen straks en de kans dat er bij mij meer dan 1 biertje ingaat is best groot en dan lig ik daar straks bij de tandarts met een enorme bierkegel en dat vind ik een beetje zielig voor hem, maar het scheelt natuurlijk wel in verdoven."
"Ik wist het, want ik moet werken."
"Wat erg voor je!"
"Ja, ik had het graag willen zien."
''Hebben jullie niet ergens een tv'tje?"
"Nee, en we kunnen ook niet via de computer kijken."
"Je kan ook naar de radio luisteren? En daar schijnen ook nog eens de betere verslaggevers te zitten, dus misschien kun je die aanzetten?"
Was een heel goed idee. En nadat ik had verteld dat ik een hele gezellige oranje krans met leeuwtjes aan de deur had gehangen, vond ze het niet meer dan logisch dat ik m'n afspraak verzette en ik hoefde ook de rekening niet te betalen, ook al was ik eigenlijk te laat met afbellen. Allemaal helemaal volgens het WK-gevoel. Helemaal Fair Play!
Nu ga ik m'n nagels oranje lakken.
Ik heb dus niks met voetbal. Helemaal niks! Nooit gehad ook. Maar ik heb wel iets met de kleur oranje! Mooi! Heel mooi. En iets met poezen. En sinds vorige week vrijdag heb ik de Feline Friday in het leven geroepen op Twitter; elke vrijdag verloot ik een www.ploesiepoesie.nl-product onder mijn followers (mijn Twitter-account is @electricluna). Ja, je moet de social media tegenwoordig omarmen en dat doe ik dan ook met liefde, heel veel liefde, want bij gebrek aan collega's zul je toch iets moeten om aan je dagelijkse portie sociale dingetjes te komen. En aanstaande vrijdag, 11 juni, geef ik een one-of-a-kind WK-Ploesie weg (zie foto, poes Frank met het oranje sjaaltje blijft bij mij) aan degene die mij de leukste, liefste, geinigste poezenfoto stuurt binnen het thema WK! Dus poezen met een voetbal, poezen met een oranje petje, poezen die naar Studio Sport kijken, of iets leuk in elkaar geknutseld of gewoon een foto van een dikke oranje kater, want ik ben gek op oranje katers, of kan mij het schelen, gewoon een gezellige poezenfoto! Stuur de foto naar luna@ploesiepoesie.nl of zet 'm ergens online en plaats een link naar de foto hieronder in de comments. Over de uitslag wordt gecorrespondeerd!!
“Hé, ken je de Sqweel al?", vroeg Joris van www.x-toys.nl me via Twitter. Joris is al jaren nooit te beroerd om mij te voorzien van allerhande apparaten om te testen voor de FOXY. En ik hád al van de Sqweel gehoord, hij was alleen nog niet in Nederland verkrijgbaar. Hij werd aangeprezen als 'A revolution in orgasms! The sensational new patent-pending oral sex simulator has a wheel of 10 teasing tongues that will lap you to orgasm time and time again.' Jaja, met zo'n promopraatje is mijn interesse wel gewekt! ‘Heb je ‘m dan, heb je 'm dan!?’, twitterde ik terug, ‘want dan wil ik ‘m wel testen natuurlijk.’ En zo geschiedde!
De Sqweel is ontworpen voor een design-your-own-sex-toy-wedstrijd georganiseerd door www.lovehoney.co.uk, 1 van de meest bekende online seksshops uit de UK. Het is een soortement van wiel met daaraan 10 siliconen tongetjes en wanneer je het speeltje aanzet (hij kan op 3 standjes) gaan de tongetjes, jawel, draaien aan het wieltje! En… het is dus de bedoeling dat, wanneer je de tongetjes tegen je clitoris aanhoudt, je de sensatie ervaart van wel 10 likkende Lassies tegelijk. Of eigenlijk 10 likkende chihuahua’s, want zo groot zijn de tongetjes van de Squeel nu ook weer niet.
Qua idee en qua design krijgt dit speeltje van mij meteen 100 bonuspunten. En daar bovenop meteen 100 bonuspunten voor de naam! Ook de verpakking; een heel geinig blikkieblikkie doet het heel goed in huize Luna. Maar dan.
“Hij doet het niet echt goed hoor”, zei ik tegen m’n verkering terwijl ik probeer de tongetjes te laten draaien tegen de palm van m’n hand. “Moet je zien, hij stopt meteen met draaien als ik ‘m tegen m’n hand aanduw.” "Misschien doe je het gewoon te hard?", probeerde de verkering. “Nee joh, als je eenmaal bezig bent, dan duw je dat ding in the heat of the moment toch ook wel eens ietsje harder?” “We testen ‘m vanavond wel”, vond hij. Vond ik een goed plan. Never judge a book by its cover and never judge a sextoy outside your pussy.
Laat ik beginnen met te vermelden dat ik zeer dankbaar ben voor het feit dat ik bezig ben met het laten laseren van mijn schaamhaar en dat er dus geen enkel haartje rondom mijn kutje te vinden was. Mocht ik die nog wel hebben gehad, dan was ik die waarschijnlijk na een sessie met de Sqweel kwijt geweest, want dit speeltje doet niet onder voor een gemiddelde Epilady. De tongetjes van de Sqweel stoppen met draaien bij de minste of geringste druk die je uitvoert. En dat is jammer! Heel erg jammer! Het idee van de Sqweel is leuk en als je heel voorzichtig bezig gaat, dan geeft het in de verte best een lekker gevoel, maar het laatste waar ik in de slaapkamer aan denk is heel voorzichtig bezig zijn. Voorzichtig bezig zijn is voor mietjes en vrouwen die niet in contact staan met hun kut.
Rest mij de vraag; is dit apparaat getest? Dus echt getest? Niet gewoon getest om te kijken of-ie aan en uit kan, maar gewoon écht getest door 'm tussen de schaamlippen van een willekeurige vrouw te houden? Is er tijdens het productieproces van dit ding geen enkel man geweest die dit ding mee naar huis heeft genomen en z'n vrouw heeft gezegd; "Hé, hou dit ding eens even tussen je benen, wil je?" Het lijkt erop van niet. Of het heeft de producenten gewoon niks geïnteresseerd. Of het ligt aan mij. Kan ook. Want de Sqweel maakt wat mij betreft z'n grootste belofte om een revolutie op orgasme-gebied te zijn, dus totaal niet waar. Maar hetzelfde geldt voor mannen die het hardste roepen dat ze 'Befkoning de Eerste' zijn, 'Kunnen likken als Lassie' of een tong hebben als 'die ene van Kiss'. Dus ik had het eigenlijk kunnen weten.
De Sqwueel kost € 39,95 bij www.x-toys.nl, maar dat is wat mij betreft dus € 39,95 teveel. Maar Joris is de beroerdste niet en geeft de lezers en lezeressen van Maanisch.com € 2,50 korting bij een (andere) bestelling (vermeld dan kortingscode 435698). En dan kan ik de SaSi, of gewoon een ordinaire Tarzan, van harte aanbevelen!
¶ | luna | 9 reacties
Elke vrijdag is het #felinefriday en dan geef ik PloesiePoesie-producten weg! Ter promotie van de PloesiePoesies uiteraard, maar ook omdat het leuk en lief en gezellig is om dingen weg te geven! Deze week is PloesiePoesie #127 Tim de prijs! Wordt totaal random weggegeven aan iemand die iets laat horen via Twitter of reactiemogelijkheid hieronder! ¶ | luna | 18 reacties
Nog meer schaamteloze PloesiePoesie-promotie: Voor iedereen die wel een beetje geluk kan gebruiken is er nu de Lucky-Ploesie! Hij is net zo groot als de gewone PloesiePoesies (38 centimeter) en is gemaakt met PloesiePoesie #001 (die van kater Bruce Lee) als grote voorbeeld. Helemaal zwart met groene ogen dus. En van superzachte stof! Aan de Lucky-Ploesie hangt een zakje met papieren klavertjes-4 en een kattenneusjesbutton! Wij zei er dat zwarte katten ongeluk brengen? Ik niet! Ze zijn te koop via www.ploesiepoesie.nl natuurlijk. ¶ | luna | Pas 1 reactie
Mijn nieuwste PloesiePoesie-product, de MiOUSE (een kattenspeeltje gevuld met catnip) is nu al een hit in Tiel en omstreken! Check HIER het filmpje dat Mirjam maakte van haar poes Spinner! Een betere promopoes is er niet! De MiOUSE is te koop op www.ploesiepoesie.nl natuurlijk. ¶ | luna | Pas 1 reactie
Uiteraard waren ALLE ingezonden foto's heel lief en sommigen hadden er heel veel tijd aan besteed en het was daarom ook heel moeilijk kiezen! Maar de winnaar van de afgelopen Feline Friday is... poes Virus! In 1 foto weet zij het ware WK-gevoel te presenteren! En dat met veel gevoel voor vorm, stijl, kleur en elegantie! En met een vuvuzela, hét woord van het jaar! De WK-Ploesie gaat dus naar Sylvia!!! (Stuur je me even je adresgegevens?)! ¶ | luna | 4 reacties
ARCHIEF
- Februari 2012
- Januari 2012
- December 2011
- November 2011
- Oktober 2011
- September 2011
- Augustus 2011
- Juli 2011
- Juni 2011
- Mei 2011
- April 2011
- Maart 2011
- Februari 2011
- Januari 2011
- December 2010
- November 2010
- Oktober 2010
- September 2010
- Augustus 2010
- Juli 2010
- Juni 2010
- Mei 2010
- April 2010
- Maart 2010
- Februari 2010
- Januari 2010
- December 2009
- November 2009
- Oktober 2009
- September 2009
- Augustus 2009
- Juli 2009
- Juni 2009
- Mei 2009
- April 2009
- Maart 2009
- Februari 2009
- Januari 2009
- December 2008
- November 2008
- Oktober 2008
- September 2008
- Augustus 2008
- Juli 2008
- Juni 2008
- Mei 2008
- April 2008
- Maart 2008
- Februari 2008
- Januari 2008
- December 2007
- November 2007
- Oktober 2007
- September 2007
- Augustus 2007
- Juli 2007
- Juni 2007
- Mei 2007
- April 2007
- Maart 2007
- Februari 2007
- Januari 2007
- December 2006
- November 2006
- Oktober 2006
- September 2006
- Augustus 2006
- Juli 2006
- Juni 2006
- Mei 2006
- April 2006
- Maart 2006
- Februari 2006
- Januari 2006
- December 2005
- November 2005
- Oktober 2005
- September 2005
- Augustus 2005
- Juli 2005
- Juni 2005
- Mei 2005
- April 2005
- Maart 2005
- Februari 2005
- Januari 2005
- December 2004
- November 2004
- Oktober 2004
- September 2004
- Augustus 2004
- Juli 2004
- Juni 2004
- Mei 2004
- April 2004
- Maart 2004
- Februari 2004
- Januari 2004
- December 2003
- November 2003
- Oktober 2003
- September 2003
- Augustus 2003
- Juli 2003
- Juni 2003
- Mei 2003
- April 2003
- Maart 2003
- Februari 2003
- Januari 2003
- December 2002
- November 2002
- Oktober 2002
- September 2002
- Augustus 2002
- Juli 2002
- Juni 2002
- Mei 2002
- April 2002
- Maart 2002
- Februari 2002
- Januari 2002
- December 2001
- November 2001
- Oktober 2001
- September 2001
- Augustus 2001
- Juli 2001
- Juni 2001
- Mei 2001
- April 2001
LAATSTE FLICKR-FOTO
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from Electric Luna. Make you own badge here.
Alle content © Chantall van den Heuvel
Deze website is ontworpen
door mar10e.com en site-lay overgezet naar PivotX door PixelPrinses
tip
30-06-2010
BRUCE, DE KAT MET 77 LEVENS
Nadat ik gisterochtend om 5.30 weer een rondje over het bouwterrein had gemaakt en om 8.00 nog een keer en om 9.30 nog even checken bij een buurvrouw die het weekend was weggeweest zakte de moed me volledig in de schoenen. Gelukkig kwam m'n moeder langs zodat ik tegen haar aan kon huilen, al had ik dat de afgelopen 2 dagen eigenlijk al meer dan genoeg gedaan. Er bleek ook nog een heleboel oud zeer te zitten en dat komt er in tijden van complete wanhoop natuurlijk meteen uit: "En ik voel me weer hélemáál als vorig jaar!"
Maar!
Maar!
Maar toen stond de buurvrouw voor de deur: "Hij zit in de winkel hoor, ze gingen net open en er zitten 2 katten opgesloten, een rode en een zwarte."
Dus ik rennen naar de outlet-store om de hoek!
"Zit hier een zwart poesje?", vraag ik hoopvol.
"Ja, er zit een klein zwartje en een dikke rode", zegt het oude winkelmannetje.
"Oh, echt?"
"Ik ben hier helemaal niet blij mee."
"Nou, ik ben er helemaal wel blijhijhij mee", snik ik hysterisch, "ik me 2 dagen kapot gejankt en het is m'n kihihind en m'n oudste kat en we hebben samen al heel veel meegemaakt hohohoor."
Het oude winkelmannetje bind meteen in en wrijft over m'n schouder: "Och, meidje, toch, ga maar snel kijken, ze zitten achter in de loods."
En achterin de loods zie ik nog net het zwarte kippenkontje van Bruce achter een stel dozen verdwijnen. En ik hoor het belletje van z'n bandje ook nog rinkelen.
"Het is 'm, het is 'm", roep ik en ik begin nu van blijdschap nog veel harder te janken en te lachen door elkaar, "ik ga een mandje halen en een blikkieblikkie om tegenaan te tikken en wat brokjes en als-ie hier gepoept of geplast heeft dan moet je het maar komen zeggen, want dan ruim ik alles op en ik stofzuig meteen je hele winkel erbij! Echt waar hoor! Ik ben zo blij! Ik dacht dat-ie hartstikke dood was!"
Een kwartier 'blikkieblikkie' roepen later durft Bruce eindelijk onder z'n schuilplaats vandaan te komen en heb ik m'n kat-in-bakkie! En eenmaal thuis drinkt Bruce wat en eet Bruce wat. En wil meteen weer terug naar buiten.
Dacht het niet.
Ik heb zo asociaal veel lieve mailtjes, sms-jes en twitter-berichtjes gekregen dat ik nooit iedereen persoonlijk kan bedanken voor al het online en offline meeleven! Dus; heel, heel, heel erg bedankt!!!!!!
¶ | 07:55 | luna | 32 reacties
29-06-2010
LUNA EN 2 LESBO'S
Naar aanleiding van mijn bruce-is-zoek-briefje werd ik gisterochtend gebeld door een buurvrouw. Haar man had zondagnacht een zwart poesje bij het bouwterrein zien rondlopen, daar kon ik misschien wel even een kijkje gaan nemen.
Dus ik naar het bouwterrein. "Blikkieblikkieblikkie."
En ik een paar uur later weer naar het bouwterrein.
En een paar uur later weer.
En weer. "Blikkieblikkieblikkie."
Terwijl ik terugloop van m'n laatste checkronde op het bouwterrein komen er 2 grote, wat oudere vrouwen me tegemoet lopen.
"Zoek je een poes?", vraagt 1 van de vrouwen.
Oh God. Dit lijkt me ineens een zeer geschikte plek om aangerand te worden door 2 lesbiennes van een kilootje of 100 per stuk. En m'n dag was toch al naar de klote, dus dit kan er ook nog wel bij.
"Ja", zeg ik, maar niet de jouwe, denk ik.
"Er loopt er hier eentje", zegt een lesbo en ze wijst richting een bosje.
Mijn hart begint ineens sneller te kloppen.
"Echt?", vraag ik.
"Ja, een klein zwartje."
"Echt?"
M'n hart gaat nog sneller kloppen en ik loop richting het bosje en zie een zwart poesje met een kippig zwart kontje. Dat kan alleen maar de kont van Bruce zijn! Dus ik grijp het poesje zachtjes bij z'n nek en til 'm op.
Een seconde later sta ik oog in oog met een niet-De-Bruce. En de niet-De-Bruce vindt het net zo'n onaangename kennismaking als ik. De niet-De-Bruce begint als een dolle om zich heen te maaien en zet z'n nagels diep in m'n hand en pols.
"Au", zeg ik zielig.
"Was 't 'm niet?, vraagt een lesbo nadat de poes onder een auto is gevlucht.
"Weet je, ik weet het eigenlijk niet eens zeker", zeg ik, "want de mijne heeft een bandje om en deze niet, maar die kan-ie kwijt zijn geraakt en misschien heeft-ie van de stress en ellende en geen water en brokjes wel een heel andere blik in z'n ogen gekregen."
"Je herkent je eigen kat heus wel", zegt de lesbo lief, "ga maar even onder de auto kijken, wij wachten nog wel even hier."
En terwijl ik op de grond lig om het zwarte poesje nog eens diep in de ogen te kijken, zie ik meteen dat het écht niet-De-Bruce is.
¶ | 08:16 | luna | 12 reacties
28-06-2010
LUNA DOET VAN BLIKKIEBLIKKIEBLIKKIE!
"Ik heb Bruce al een paar uur niet gezien", zei ik gistermiddag tegen de verkering. "Misschien ligt-ie gewoon lekker ergens te loungen buiten", zei hij, "het is hartstikke warm." "Ja, maar hij gaat nooit naar buiten in de hitte, dan ligt-ie altijd binnen en hij ligt nergens binnen", zei ik. Maar er was nog geen reden tot paniek vond de verkering en dat vond ik eigenlijk ook. Maar aan het einde van de middag werd ook J. een beetje ongerust, want Bruce komt altijd even buurten als-ie buiten speelt, of hij blijft gewoon in onze eigen tuin en het is gewoon geen held, het is een poezenmietje, maar wel ons poezenmietje. En met ieder uur dat verstreek ben ik voor het gemak steeds maar uit gegaan van erge dingen, want dan kan het uiteindelijk alleen maar meevallen, of ik ben enigszins voorbereid op het identificeren van een poezenlijkje of het aannemen van z'n zwart-met-roze-stipjes-bandje, omdat de rest al opgevreten is door de maden,al heeft de verkering gezegd dat hij dat dan wel zal doen, maar ik wil Bruce liever gewoon weer heelhuids terug, want het is gewoon mijn Baby Bruce, maar iets in me zegt dat dat niet meer gebeurd, en als Bruce dus niet terugkomt, dan betekent dat voor mij dat er 3 katten dood zijn in iets meer dan een jaar en dat is voor niemand leuk, maar al helemaal niet voor een totaal doorgeflipt poezenvrouwtje als ik! En ze gaan ook nog allemaal volgens het principe first in, first out en ze gaan ook steeds jonger dood en m'n bedrijfslogo is ook Bruce, aan alle PloesiePoesie-producten hangt een labeltje met Bruce, het plekje in de kast naast me met de zwarte stofjes is van Bruce, al m'n computer-inlogcodes hangen samen met Bruce, m'n desktop-wallpaper is Bruce en Bruce vertegenwoordigd m'n laatste liefdeslijntje met Amsterdam en dat beest heeft godverdomme zoveel geld gekost en hij heeft al zoveel operaties en ellende meegemaakt en ik heb al zoveel tranen om 'm gelaten en het ging zo goed met hem en hij is hier in Tiel helemaal opgebloeid en hij vond het zo lekker om buiten te spelen en hij is zelfs sociaal geworden naar andere mensen toe en hij ging bij iedereen op schoot, dus het kán gewoon niet dat-ie dood is. Blikkieblikkieblikkie! ¶ | 09:51 | luna | 34 reacties
24-06-2010
LUNA EN EEN CAMPER-SFEERIMPRESSIE
1. We gingen de camper ophalen in Eindhoven en kregen meteen een klapband bij Zaltbommel. Verkering J. stuurde de 3400 kilo wegende Camper met zoveel souplesse naar de vluchtstrook dat ik niet eens bang was.
2. We waren wel héél zielig! De feestvreugde van joehoe-we-hebben-een-camper sloeg toch wel lichtelijk om in waar-zijn-we-aan-begonnen.
3. Een ANWB-mannetje zette het reservewiel onder de camper en eenmaal thuis besloten we om maar gelijk 4 totaal nieuwe banden eronder te laten zetten. Met de achterliggende gedachte: better safe than sorry.
4. De mamma van Luna hielp mee met het naaien van gigantisch bijpassende kitsche gordijntjes in oranje en bruin.
5. En ook de rest van het interieur van de camper is 1 groot retro-gebeuren! Mooi! Zo leuk! Ik word er zo blij van!
6. Voor onze grote vuurdoop reden we naar een camping op de Veluwe, maar ik was, ondanks de nieuwe banden, nog steeds bang voor autopech of dat de verkering een hartaanval zou krijgen en ik dan niet zou weten hoe ik moest rijden of dat ineens de wereld zou vergaan of overstekende herten. "Rijd je lekker liefie?", vroeg ik de hele tijd. "Ja, ik rijd heerlijk", zei hij. "Echt?" "Echt?" "Echt?" "Echt?" Pas na een uurtje rijden (maximaal 85 kilometer per uur) kon ik m'n angst loslaten en genieten! En zwaaien naar iedereen die langsrijdt: "Joehoe, motherfuckers! Wij hebben een hele gave camper!" Ondertussen draaiden we liedjes uit 1973 (het geboortejaar van de camper!).
7. Ik heb m'n hele leven lopen spugen op het campingleven: "Stom! Niks voor mij! Ik lig liever in een hotelbed." Maar ik vond het dus helemaal geweldig. Er was plenty of toiletpapier, wij zaten tussen de bejaarden met allemaal héle lelijke campers en caravans, het frietje in het caming-cafetaria smaakte heerlijk en de campingdouche was beter dan die van thuis.
8. Samen 5 uur lang ge-skip-bo't en ik heb geen 1 keer gewonnen.
9. Prosecco uit een plastic wijnglas. Leuker wordt camperen niet! Met waxinelichtjes erbij, toastje met wat kaasjes, gordijntjes dicht, goddomme wat fijn!!
10. Van de banken een bed gemaakt en als de verkering helemaal diagonaal ligt, dan pas ik er precies tegenaan! Heerlijk geslapen. En dan wakker worden met tsjilpende vogeltjes op de achtergrond. Nice!
11. Oploskoffie! Nice!
12. IKEA-style ontbijten met een broodje knakworst met mosterd, mayonaise en gebakken uitjes. Ook nice!
Het plan is om over 2,5 week, samen met deeltijd-dochter S. (die een eigen bed heeft (mét retro-dekbed uiteraard) boven de bestuurders- en bijrijdersstoel) voor 2 weken naar Italië te vertrekken. Misschien besluiten we uiteindelijk om lekker in Duitsland te blijven, maar fuck it! Camperen is vrijheid!
¶ | 09:02 | luna | 20 reacties
21-06-2010
LUNA VAN INSOMNIA NAAR HYPONCHONDRIA
Soms zit het mee en soms zit het tegen, maar qua hoeveelheid slaap die ik de laatste week heb gehad zit het vooral tegen. Ik dank de Here Jezus Christus en de Heilige Maagd Maria op mijn blote knietjes dat ik toch zeker 3 uur per nacht meepik. En tijdens de uren dat ik niet slaap vraag ik me af of alle mannen snurken, en dat moet haast wel, want na een week amper slapen weet je gewoon niet eens meer wat het is om normaal te slapen en je kan je geen nacht meer herinneren waarin je gewoon lekker naast elkaar lag en het enige geluid dat je kon horen het geluid van het tingeletangel-wind-ding buiten in de tuin was. En ja, natuurlijk, net in het halfuurtje dat ik wél lekker lig word ik wakker van m'n eigen niet-optimaal-functionerende lichaam. Pijn! Pijn! Pijn! "Liefie, liefie", zeg ik terwijl ik m'n verkering wakker schud, "er zit iets niet goed." "Wat is er dan?", vraagt hij. "Volgens mij liggen de matrassen niet vlak. Ik heb het gevoel dat ik met m'n hoofd achterover lig. Een beetje in een helling van 5 graden. Ik heb helemaal een raar gevoel in m'n bovenlijf. Ik ben helemaal misselijk. "Ach, schatje toch, kom maar hier", zegt hij en hij trekt me lepeltje-lepeltje naar zich toe en gaat weer verder slapen. "Hé, joehoe, ik meen het hoor, hier zit het heel raar", zeg ik, en ik leg zijn hand tussen m'n borsten, "hier voelt het raar. Ontploft. Volgens mij heb ik een lekkende hartklep. Misschien moeten we de ambulance bellen? Je weet het niet." "Schatje, dat is gewoon je maag", zegt hij. "Kan ook", zeg ik. "Maar dan voelt die niet goed hoor. Misschien is-ie geperforeerd? Dat kan hoor, dat heb ik wel eens gezien op televisie. Maagperforatie! Zou het van dat glaasje whiskey komen? Of..." "Liefie, ga eens gewoon rechtop zitten", zegt hij, "je hebt gewoon last van brandend maagzuur." "Oh", zeg ik. En nadat ik rechtop zit bedenk ik me dat het Engelse ontbijt van die ochtend, daarna de hele middag niks en daaroverheen een frietje met, een frikadel speciaal, 's avonds nog een gezellig kaasplankje en dit alles weggespoeld met eigenlijk alleen maar heel veel koffie en wijn en dus een whiskey niet echt heel veel wonderen zullen hebben gedaan voor mijn interne huishouding. Oorzaak, effect, zo simpel is het! En van de gedachte dat ik géén lekkende hartklep of maagperforatie heb, had ik in principe in een zorgeloze slaap kunnen vallen. Ware het niet dat de verkering weer begon te snurken. ¶ | 14:52 | luna | 11 reacties
16-06-2010
KOM MAAR NAAR BENEDEN EN SLA JE SLAG!!!
"Zo dom als een ...?", vraag ik.
"Varken", zegt mevrouw B.
"Ja, die zien er wel dom uit hè? Maar dat is niet het goede antwoord."
"Koe", zegt mevrouw J.
"Nee, ook niet goed, weet u het misschien mevrouw O.? Zo dom als een ...?"
Ik zie mevrouw O. denken.
"Klein vogelijn op groene tak", begint ze even later, "Wat zingt g'een lustig lied."
En ach, dan zing ik ook maar mee, en als ik inval, zingen we ineens met de hele afdeling: "Wij hebben in ons hele boek... zo'n vrolijk wijsje niet... Oooh zeg ons, zeg ons aardig beest... Wie of uw meester is geweest... Oooh zeg ons zeg ons aardig beest ... Wie of uw meester is geweest!"
"Het goede antwoord is 'Zo dom als een gans', maar ik vind dat de punten voor deze vraag naar mevrouw O. gaan, want die heeft heel mooi gezongen, vinden jullie dat goed?"
Iedereen vindt het goed.
"Gooit u even met de dobbelsteen mevrouw O.?", vraag ik.
Mevrouw O. gooit groen.
"Een groene vraag voor mevrouw O.!", roep ik.
Maar nog voordat ik een kaartje met een groene vraag kan pakken begint mevrouw O. te zingen: "In een groen, groen, groen, groen knollen, knollenland, daar zaten 2 haasjes..."
En fuck it, gewoon weer met z'n allen: "heel parmant... en de 1 die blies de fluiten, fluiten, fluitenfluit... en de ander sloeg de trommel!"
"Ja, u denkt zeker onder de groene vraag uit te komen door te gaan zingen, mevrouw O.? Maar zo zijn we niet getrouwd hoor! Hier komt de vraag: wat voor kleur hebben vergeet-me-nietjes?"
"Blauw", zegt mevrouw K.
"Heel goed!", zeg ik.
Even later gooit meneer de R. oranje.
"Een oranje vraag voor meneer de R.!"
"Meneer de R. kunt u dit gezegde misschien afmaken?"
Meneer de R. kijkt me aan.
"Er is geen koe zo bont of...?"
"Ehm, jajaja, ehm, de here Jesus, jaja, gezegend zij gij, Jesus, jajaja, Amen", zegt hij.
"U bent vroeger toch boer geweest?"
"Jajajajajajaja."
"Nou, dan moet u dit gezegde toch wel af kunnen maken; er is geen koe zo bont of...?"
"Melk, melk, melk."
"Ik reken 'm goed hoor meneer de R."
"Jajajaja, gezegend, Here Jesus, Amen", zegt hij.
En inderdaad; Here Jesus Christus! Ik heb m'n roeping gevonden! Als ware ik Gaston Starreveld speel ik sinds kort elke vrijdagochtend voor quizmaster bij de demente bejaarden! Met supersimpele vragen die door iedereen door elkaar en voor elkaar worden beantwoord en ik vind het leuk! Zo leuk! Here Jesus Christus! Amen!
¶ | 10:32 | luna | 6 reacties
14-06-2010
LUNA GAAT TOCH MAAR KIJKEN
De verkering is totaal uitgezocht op zijn desinteresse voor voetbal. Mijn eerste vraag was niet: "Wat doet je vader, wat doet je moeder?", maar: "Hou je van voetbal?" En nadat die vraag negatief was beantwoord kon er verder worden gepraat. Een man met een desinteresse voor voetbal; ik vind het een kernkwaliteit! Zondagen zonder voetbal. Zalig. Want na een leven lang voetbal op zondag, tatadatatadatataaaaaaa, kan ik de kop van Mart Smeets of welke andere ouwehoerende voetballul dan ook, niet meer zien. Maar nu zo met de WK zit de verkering ook ineens met een flesje Jupiler voor de tv naar allerhande bullshit wedstrijden te kijken. Zuid-Korea - Griekenland! Servië - Ghana! En nu wil-ie met de wedstrijden van Nederland ook ineens naar de kroeg. Voetbal kijken? Met z'n allen? Gezellig? Ja, doei! Maar het woord 'kroeg' werkte op mij als een rode lap op een stier.
"Met de assistente van de tandarts", zegt de assistente.
"Ja, goedemorgen, met Luna, hé, ik heb vandaag een afspraak staan, maar vandaag speelt Nederland!!!", zeg ik.
"Dat wist ik wel hoor."
"Ik niet, ik realiseerde het me pas dit weekend."
"Ik wist het."
"Ja, ik had het eigenlijk kunnen weten, maar wat het is, ik ga er volledig van uit dat ze winnen straks en de kans dat er bij mij meer dan 1 biertje ingaat is best groot en dan lig ik daar straks bij de tandarts met een enorme bierkegel en dat vind ik een beetje zielig voor hem, maar het scheelt natuurlijk wel in verdoven."
"Ik wist het, want ik moet werken."
"Wat erg voor je!"
"Ja, ik had het graag willen zien."
''Hebben jullie niet ergens een tv'tje?"
"Nee, en we kunnen ook niet via de computer kijken."
"Je kan ook naar de radio luisteren? En daar schijnen ook nog eens de betere verslaggevers te zitten, dus misschien kun je die aanzetten?"
Was een heel goed idee. En nadat ik had verteld dat ik een hele gezellige oranje krans met leeuwtjes aan de deur had gehangen, vond ze het niet meer dan logisch dat ik m'n afspraak verzette en ik hoefde ook de rekening niet te betalen, ook al was ik eigenlijk te laat met afbellen. Allemaal helemaal volgens het WK-gevoel. Helemaal Fair Play!
Nu ga ik m'n nagels oranje lakken.
¶ | 10:19 | luna | 6 reacties
12-06-2010
LUNA WORDT EEN ECHTE KAMPER
Een paar maanden geleden was er ineens het idee om een camper te kopen. Kwam spontaan opzetten toen we het hadden over vakanties en dat het allemaal gewoon maar weggegooid geld was en zonde en dat we liever iets duurzaams hadden en dat ik heel graag een keer een paar weken naar Italië wilde voor een pasta-tour. Een camper dus. En ik legde het idee naast me neer en ging me bezig houden met dingen als het huishouden. Hij ging zoeken op Marktplaats. En zoeken. En zoeken. En zoeken. En bellen. En bellen. En mailen. En toen toonde hij mij een plaatje van een witte bus. "Dit wordt 'm", zei hij. "Dat is een witte bus", zei ik. "Ja", zei hij. "Nee", zei ik, "je kan mij niet in een witte bus gaan vervoeren hoor." "Waarom niet? De motor is net gereviseerd en er zit nog 2 jaar garantie op en hij valt volledig binnen het budget", zei hij. "Ja, maar het is een witte bus, ik ga niet in een witte bus liggen, ik ben geen parkeerplaats-hoer." Hij keek me aan en fronste zijn wenkbrauwen. ''Okay, misschien dat wel, maar ik wil het niet, ik wil het niet, ik wil het niet, het is een witte bus en heel lelijk en ik wil niet in een lelijke bus, want ik wil ook nog wel een beetje kek op de foto en ik had iets heel anders in gedachten toen we het over een camper hadden en als het zo moet, dan hoeft het hele leven gewoon niet meer van mij, dan kan ik er net zo goed een einde aan maken", riep ik met heel veel gevoel voor drama. Daarna begon hij met net zoveel gevoel voor drama, maar dan met extra zware en harde stem te roepen dat hij een man was en verstand had van auto's en motoren en dat het dan van hem ook allemaal niet meer hoefde, want hij was uren en uren en uren en uren en uren aan het zoeken geweest naar de perfecte camper terwijl ik de aardappels aan het schillen was en dit was de enige camper die voldeed. "Echt niet", zei ik. "Echt wel", zei hij. "Klootzak", zei ik. "Kutwijf", zei hij. "Zullen we even een rondje parkeerplaatsen doen?", vroeg ik. Was een heel goed plan. En toen we terugkwamen van de parkeerplaats hadden we het er nog maar een keertje rustig over. "Ik wil gewoon heel graag een huisje op wielen", glimlachte ik op m'n aller-lieflijkst, "en eentje die past bij m'n retrojurkjes." En hij wilde vooral een veilig ding. Groot. Stoer. Solide. Dus sinds kort zijn we in het bezit van een originele vet-kekke Commer-camper uit 1973.
¶ | 15:19 | luna | 18 reacties
09-06-2010
WK-WEDSTRIJD! DOE MEE EN WIN WK-PLOESIE
Ik heb dus niks met voetbal. Helemaal niks! Nooit gehad ook. Maar ik heb wel iets met de kleur oranje! Mooi! Heel mooi. En iets met poezen. En sinds vorige week vrijdag heb ik de Feline Friday in het leven geroepen op Twitter; elke vrijdag verloot ik een www.ploesiepoesie.nl-product onder mijn followers (mijn Twitter-account is @electricluna). Ja, je moet de social media tegenwoordig omarmen en dat doe ik dan ook met liefde, heel veel liefde, want bij gebrek aan collega's zul je toch iets moeten om aan je dagelijkse portie sociale dingetjes te komen. En aanstaande vrijdag, 11 juni, geef ik een one-of-a-kind WK-Ploesie weg (zie foto, poes Frank met het oranje sjaaltje blijft bij mij) aan degene die mij de leukste, liefste, geinigste poezenfoto stuurt binnen het thema WK! Dus poezen met een voetbal, poezen met een oranje petje, poezen die naar Studio Sport kijken, of iets leuk in elkaar geknutseld of gewoon een foto van een dikke oranje kater, want ik ben gek op oranje katers, of kan mij het schelen, gewoon een gezellige poezenfoto! Stuur de foto naar luna@ploesiepoesie.nl of zet 'm ergens online en plaats een link naar de foto hieronder in de comments. Over de uitslag wordt gecorrespondeerd!!
¶ | 14:42 | luna | 21 reacties
08-06-2010
LUNA TEST DE SQWEEL
“Hé, ken je de Sqweel al?", vroeg Joris van www.x-toys.nl me via Twitter. Joris is al jaren nooit te beroerd om mij te voorzien van allerhande apparaten om te testen voor de FOXY. En ik hád al van de Sqweel gehoord, hij was alleen nog niet in Nederland verkrijgbaar. Hij werd aangeprezen als 'A revolution in orgasms! The sensational new patent-pending oral sex simulator has a wheel of 10 teasing tongues that will lap you to orgasm time and time again.' Jaja, met zo'n promopraatje is mijn interesse wel gewekt! ‘Heb je ‘m dan, heb je 'm dan!?’, twitterde ik terug, ‘want dan wil ik ‘m wel testen natuurlijk.’ En zo geschiedde!
De Sqweel is ontworpen voor een design-your-own-sex-toy-wedstrijd georganiseerd door www.lovehoney.co.uk, 1 van de meest bekende online seksshops uit de UK. Het is een soortement van wiel met daaraan 10 siliconen tongetjes en wanneer je het speeltje aanzet (hij kan op 3 standjes) gaan de tongetjes, jawel, draaien aan het wieltje! En… het is dus de bedoeling dat, wanneer je de tongetjes tegen je clitoris aanhoudt, je de sensatie ervaart van wel 10 likkende Lassies tegelijk. Of eigenlijk 10 likkende chihuahua’s, want zo groot zijn de tongetjes van de Squeel nu ook weer niet.
Qua idee en qua design krijgt dit speeltje van mij meteen 100 bonuspunten. En daar bovenop meteen 100 bonuspunten voor de naam! Ook de verpakking; een heel geinig blikkieblikkie doet het heel goed in huize Luna. Maar dan.
“Hij doet het niet echt goed hoor”, zei ik tegen m’n verkering terwijl ik probeer de tongetjes te laten draaien tegen de palm van m’n hand. “Moet je zien, hij stopt meteen met draaien als ik ‘m tegen m’n hand aanduw.” "Misschien doe je het gewoon te hard?", probeerde de verkering. “Nee joh, als je eenmaal bezig bent, dan duw je dat ding in the heat of the moment toch ook wel eens ietsje harder?” “We testen ‘m vanavond wel”, vond hij. Vond ik een goed plan. Never judge a book by its cover and never judge a sextoy outside your pussy.
Laat ik beginnen met te vermelden dat ik zeer dankbaar ben voor het feit dat ik bezig ben met het laten laseren van mijn schaamhaar en dat er dus geen enkel haartje rondom mijn kutje te vinden was. Mocht ik die nog wel hebben gehad, dan was ik die waarschijnlijk na een sessie met de Sqweel kwijt geweest, want dit speeltje doet niet onder voor een gemiddelde Epilady. De tongetjes van de Sqweel stoppen met draaien bij de minste of geringste druk die je uitvoert. En dat is jammer! Heel erg jammer! Het idee van de Sqweel is leuk en als je heel voorzichtig bezig gaat, dan geeft het in de verte best een lekker gevoel, maar het laatste waar ik in de slaapkamer aan denk is heel voorzichtig bezig zijn. Voorzichtig bezig zijn is voor mietjes en vrouwen die niet in contact staan met hun kut.
Rest mij de vraag; is dit apparaat getest? Dus echt getest? Niet gewoon getest om te kijken of-ie aan en uit kan, maar gewoon écht getest door 'm tussen de schaamlippen van een willekeurige vrouw te houden? Is er tijdens het productieproces van dit ding geen enkel man geweest die dit ding mee naar huis heeft genomen en z'n vrouw heeft gezegd; "Hé, hou dit ding eens even tussen je benen, wil je?" Het lijkt erop van niet. Of het heeft de producenten gewoon niks geïnteresseerd. Of het ligt aan mij. Kan ook. Want de Sqweel maakt wat mij betreft z'n grootste belofte om een revolutie op orgasme-gebied te zijn, dus totaal niet waar. Maar hetzelfde geldt voor mannen die het hardste roepen dat ze 'Befkoning de Eerste' zijn, 'Kunnen likken als Lassie' of een tong hebben als 'die ene van Kiss'. Dus ik had het eigenlijk kunnen weten.
De Sqwueel kost € 39,95 bij www.x-toys.nl, maar dat is wat mij betreft dus € 39,95 teveel. Maar Joris is de beroerdste niet en geeft de lezers en lezeressen van Maanisch.com € 2,50 korting bij een (andere) bestelling (vermeld dan kortingscode 435698). En dan kan ik de SaSi, of gewoon een ordinaire Tarzan, van harte aanbevelen!
¶ | 13:22 | luna | 3 reacties
03-06-2010
LUNA KOTST OP MINDFULNESS
Op sommige momenten kan ik mij helemaal vinden in de huidige trend van mindfullness. Het leren om op een accepterende manier om te gaan met alles wat zich aandient in mijn dagelijks leven. Dus gewoon een beetje gaan zitten en alles dan een beetje over me heen laten komen! Je bewust zijn van wat er om je heen gebeurt. Leven in het moment! Ja! Leven in het moment! Handen in de lucht! En dan ook nog in contact zijn met wat je daarbij ervaart! Wat je voelt! Helemaal hip en helemaal iets van nu vooral helemaal iets van vrouwen die hun hele leven volledig op rolletjes hebben lopen, helemaal iets voor vrouwen die de FLOW lezen en de Happinez, en ja, ook ik ben zo'n vrouw! Ja! Ook ik ben een totally mindfulness-vrouw! Ik ben me helemaal bewust van het feit dat ik van huis richting de supermarkt fiets om een doosje Pickwick groene thee met ginseng te halen en dan denk ik; goh, ik ben aan het fietsen, kijk mijn trappertjes eens gaan en kijk die mensen die me voorbij fietsen eens, kijk hen eens snel gaan en kijk mij eens langzaam gaan, want ik ben lekker wél heel mindfulness aan het fietsen en zij zijn gewoon op weg op naar de supermarkt! Bitches!!!! Of dat je gewoon met je hele volledige aandacht bij het zetten van een kopje thee bent. Dat je op het moment dat je het water opgiet, de warmte van het kopje ervaart, lekker, en dat je je dan bedenkt van; goh, dat kopje, dat is al best wel oud! Dat kocht ik toen in dat geinige winkeltje op de Rozengracht in Amsterdam! En wie heeft er voor mij nog meer uit gedronken en wie heeft dit kopje eigenlijk gemaakt? Hulde voor de porseleinboer en hulde voor het meisje van het tweedehands winkeltje dat mij dit leuke kopje verkocht! Wat bijzonder! En dat je dan even met je neus boven het kopje hangt en dat je de geur opsnuift en dat je dan dankbaar bent voor al die mannetjes die de thee geplukt en gefermenteerd hebben en voor de piloot die die thee toch maar even hier naartoe heeft gevlogen en voor de vakkenvuller van de Albert Heijn die de thee in het schap heeft gelegd en kan mij het schelen, ook dankbaar voor die trut achter de kassa! Dat je gewoon lekker even helemaal bewust aandacht geeft aan jezelf en je zintuigen en aan alles om je heen. Alles! Alles! Hè, lekker ja! Wat kan het leven en wat kan een kopje thee toch heerlijk zijn! En dat je dan een slokje neemt en denkt; nee, doe mij maar een wijntje. En een sigaret. ¶ | 11:25 | luna | 14 reacties
#FELINEFRIDAY #4
Ja, het is pas over 2 dagen (2 juli) weer #felinefriday, maar ik laat alvast de prijs zien! Zeg iets liefs, leuks, aardigs over Bruce of over je eigen kat! Leuke anecdote, mij maakt het allemaal niet uit! En win; deze 3 schilderijtjes/collages van Bruce Lee als eskimo, militair en kamelendrijver! Ze zijn 7 x 10 centimeter... En CUTE!¶ | luna | 9 reacties
#FELINEFRIDAY #3
Elke vrijdag is het #felinefriday en dan geef ik PloesiePoesie-producten weg! Ter promotie van de PloesiePoesies uiteraard, maar ook omdat het leuk en lief en gezellig is om dingen weg te geven! Deze week is PloesiePoesie #127 Tim de prijs! Wordt totaal random weggegeven aan iemand die iets laat horen via Twitter of reactiemogelijkheid hieronder! ¶ | luna | 18 reacties
LUCKY-PLOESIE
Nog meer schaamteloze PloesiePoesie-promotie: Voor iedereen die wel een beetje geluk kan gebruiken is er nu de Lucky-Ploesie! Hij is net zo groot als de gewone PloesiePoesies (38 centimeter) en is gemaakt met PloesiePoesie #001 (die van kater Bruce Lee) als grote voorbeeld. Helemaal zwart met groene ogen dus. En van superzachte stof! Aan de Lucky-Ploesie hangt een zakje met papieren klavertjes-4 en een kattenneusjesbutton! Wij zei er dat zwarte katten ongeluk brengen? Ik niet! Ze zijn te koop via www.ploesiepoesie.nl natuurlijk. ¶ | luna | Pas 1 reactie
MIOUSSSSSE
Mijn nieuwste PloesiePoesie-product, de MiOUSE (een kattenspeeltje gevuld met catnip) is nu al een hit in Tiel en omstreken! Check HIER het filmpje dat Mirjam maakte van haar poes Spinner! Een betere promopoes is er niet! De MiOUSE is te koop op www.ploesiepoesie.nl natuurlijk. ¶ | luna | Pas 1 reactie
AND THE WINNER IS...
Uiteraard waren ALLE ingezonden foto's heel lief en sommigen hadden er heel veel tijd aan besteed en het was daarom ook heel moeilijk kiezen! Maar de winnaar van de afgelopen Feline Friday is... poes Virus! In 1 foto weet zij het ware WK-gevoel te presenteren! En dat met veel gevoel voor vorm, stijl, kleur en elegantie! En met een vuvuzela, hét woord van het jaar! De WK-Ploesie gaat dus naar Sylvia!!! (Stuur je me even je adresgegevens?)! ¶ | luna | 4 reacties