LUNA'S ANDERE SITES









ZOEKEN
Zoek naar woorden die op deze website gebruikt zijn in Berichten of Pagina's.

ARCHIEF

LAATSTE FLICKR-FOTO
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from Electric Luna. Make you own badge here.



Draait op PivotX - 2.2: beta 2
XML: RSS Feed
XML: Atom Feed



Alle content © Chantall van den Heuvel


Deze website is ontworpen
door mar10e.com en site-lay overgezet naar PivotX door PixelPrinses















tip
31-08-2002

LUNA HEEFT ‘GESPORT’

Al een aantal weken riep ik tegen mezelf en tegen anderen dat ik de volgende dag vroeg op zou staan om te gaan zwemmen: “Dan sta ik om een uur of 7.00 op en dan zwem ik een uurtje en dan ben ik weer fris thuis voor 9.00!” “Luun, je hoeft jezelf niet voor de gek te houden hoor”, was het antwoord van zowel mezelf als de rest. Ook P. geloofde er niet in en toen ik vanmorgen om 9.00 uit bed ging met als doel een paar baantjes te gaan zwemmen. Hij ging er eens goed voor zitten, stak een sigaret op en begon me met een argwanende blik en een grote glimlach te bestuderen. “Ik ga echt hoor!”, zei ik terwijl ik allerhande badpakken en bikini’s checkte voor de spiegel. “Kan deze”, vroeg ik toen ik een tijgerbikinietje aanhad. Die kon prima, zei P. en hij lachte nog maar eens. Vol goede moed fietste ik op m’n vouwfietsje richting zwembad. Wat mij betreft was dat fietstochtje alweer genoeg beweging voor de zaterdagochtend, maar ik mocht niet meer terug van mezelf. Keurig betaalde ik € 3,- (€ 3,- daar koop ik verdomme een pakje sigaretten voor!) aan de juffrouw van het zwembad en keurig stopte ik m’n tas na het omkleden in een locker. Armbandje met sleuteltje aan m’n pols, even onder de douche en daarna met m’n tijgerbikini in het 25-meterbad. Stelletje fanatiekelingen, oude vellen en een badmeester om me heen. Dat mensen voor hun plezier op zaterdagochtend hun bed uitkomen om te gaan zwemmen is me nu nog een raadsel. Na 20 baantjes in een half uurtje hield ik het voor gezien. Ik vond er geen flikker aan, dat hele zwemmen. En ik heb nu al spierpijn. Maar het was een memorabele ochtend. Luna heeft bewust bewogen. Luna heeft ‘gesport’. Zo. Dat hebben we ook weer gehad.


| 12:57 | luna | 23 reacties
30-08-2002

LUNA KIJKT BIG BROTHER ONLINE

Ik zit er weer helemaal in! ‘Big Brother’, deel 4. Wat een gedoe en wat een gezeik. Heerlijk. Na 2 dagen alweer tralala-wijven in bikini die hun nageltjes gaan lakken. Tralala-wijven die zich 3 keer per dag omkleden omdat ze toch niets anders te doen hebben. Tenenkrommend om die mensen om elkaar heen te zien draaien. Een kerel die op een trommeltje gaat trommelen en ondertussen gaat zingen. Plaatsvervangende schaamte, maar de dame die naast hem zat kreeg er een ‘rommelend buikje’ van. Hij kent de dame in kwestie net en zit haar nu al op te glijden met de meest trieste R&B-teksten en -deuntjes: “Girl, I’ve been loving you, with all of my heart.” De mannen en sletjes noemen elkaar na 1 dag al ‘schatje’, ‘lieverd’ en ‘moppie’, popje’ en ‘tietje’!! Gatverdamme! Bij het geven van een vuurtje: “Dankjewel schat.” En de ander: “Alsjeblieft lief.” Wat een smerige pseudo-aardigheid. En na 2 dagen wordt er al geknuffeld, omdat daar zo’n behoefte aan is. Verder vrouwen die elkaar complimentjes geven over hun kledingkeuze, maar, aan hun stem te horen, dit zeer waarschijnlijk niet menen. Verder vrouwen die na 1 dag al vallen voor de charmes van een kerel die wat met z’n handen om hun hoofd draait onder het mom van ‘voel je m’n energie?’. De mannen zitten aan de vrouwen met een ijsklontje onder het mom ‘is dit koud?’. De enige die aan deze schijngezelligheid niet meedoet is de Marokkaanse Mustafa. “Je sluit je af voor de groep”, hoorde ik een meisje al zeggen. Van mij mag hij winnen, maar waarschijnlijk heeft Yorin hem alleen maar als excuus-Marokkaan tussen deze groep geplaatst en gaat hij er als eerste uit. Er wordt gedweept met woorden als ‘eerlijkheid’ en ‘jezelf zijn’, maar als er ergens geen plaats voor is in ‘Big Brother’ dan is het wel eerlijkheid en jezelf zijn. Net echt.

www.big-brother.nl




| 20:27 | luna | 17 reacties
29-08-2002

LUNA IS EVEN KOOPZIEK

Ik ben een materialist. Ik wil spullen. Ik wil hebben. Ik wil veel. Materialisme is geen smerig woord. Na het moment dat je gelukkig bent word je materialistisch. Want spullen, veel spullen, verhogen je geluk. Als je niet gelukkig bent, dan wil je eerst gelukkig worden en dan pas spullen. En als je niet gezond bent, dan wil je eerst gezond worden, iets wat je uiteraard gelukkig maakt, en daarna wil je spullen. Waterdichte theorie. Kopen is wat mij betreft dus vooral prettig als ik in een goed humeur ben, maar het kan zeker geen kwaad om met m’n pinpas op pad te gaan als ik in een slecht humeur ben. De kans dat ik door het kopen van een te dure broek, een te duur rokje of te dure schoenen in ieder geval een moment van perfect geluk zal ervaren is zeer groot aanwezig. Kopen maakt instant blij. Uitgeven maakt instant zeer gelukkig. Veel geld in m’n portemonnee hebben waarvan ik weet dat ik het allemaal kan spenderen aan overbodige troep zonder dat ik het ook maar een seconde zal missen maakt instant zielsgelukkig. Een complete depressie koop je niet weg, maar een chagrijnige bek trekt toch zeker een stuk gezelliger als je jezelf trakteert op compleet overbodige houten slippertjes met een Japans printje erop. Deze slippertjes, die ik vanmiddag kocht, lopen overigens kut, maar ze staan erg leuk onder het jurkje dat ik ook deze middag aanschafte. Verder staat hier een plastic tas met cocktail-roerstaafjes, roze plastic bekers, groene likeurglaasjes, een lichtblauw shirt met rood randje, een sleutelhanger, een Hello Kitty-cd-rekje en 2 paar roze Burlington-sokken. Om mijn geluk helemaal af te toppen heb ik zojuist een creditcard aangevraagd. Niet de deur uithoeven voor je aankopen maakt zeer waarschijnlijk instant euforisch.


| 01:38 | luna | 22 reacties
27-08-2002

LUNA HOUDT DE SCHIJN MAAR WAT OP

Heerlijk depressief! Heerlijk zwelgen! Heerlijk mezelf zielig vinden, maar ik ben er helaas niet het type voor om het 24 uur per dag vol te houden. Door de schijn op te houden naar anderen ga ik mezelf vanzelf beter voelen. “Hoe is het?”, hoor ik iemand door m’n mobieltje vragen. “Ja, goed”, hoor ik mezelf terugzeggen en een moment later geloof ik het ook nog. Ik blijk vooral een ster in het de schijn ophouden naar m’n ouders. Heel verhaal over positieve dingen kon ik over m’n lippen krijgen vandaag: “Ja, er gebeurt eindelijk wat in het huis. Nee, hartstikke fijn. We hebben tegeltjes uitgezocht, P. en ik, afgelopen zaterdag, soort groen, limoengroen. Ja, heel mooi. Nee, verder gaat het ook goed. Ja, druk bezig. Ja, P. ook. Ja, tussen ons ook alles goed. Ja. Digweed is lief. Skinner en Lolita zijn ook lief voor hem, ja. Gaat goed. Ja, echt.” En aan het eind van zo’n schijngesprek ben ik blij dat ik de hoorn neer kan leggen. Toch een beetje blij. Maar het feit dat ik vandaag vol interesse naar een complete aflevering van ‘Tussen Kunst en Kitsch’ heb gekeken, zegt me genoeg. Daarna ook nog de dramatisch slechte film ‘Roxanne’ met de altijd boeiende Steve Martin. Ik word moe van mezelf, maar ik moet lachen als ik met anderen praat. Want ik weet dondersgoed dat het allemaal wel meevalt en dat ik geen reden heb tot klagen, want ik heb alles en zelfs nog meer. En toch voelt het anders als ik alleen ben. Ik ga de komende dagen de schijn maar weer een beetje ophouden, en ik vraag me af of iedereen dat niet altijd al doet.


| 02:26 | luna | 23 reacties
24-08-2002

LUNA GAAT IN BED EN BLIJFT IN BED

De depressie die een paar dagen terug in zicht was, begint vaste vormen aan te nemen. Vaste vormen die mij doen verlangen om 2 maanden in bed te blijven liggen. Dat zijn 2 maanden waarin ik geen mensen hoef te zien en geen mensen hoef te spreken. Dat zijn 2 maanden die ik alleen met mezelf, m’n sigaretten en een fles wodka door zou willen brengen. Die 2 maanden mogen ook best 3 maanden zijn, of 4. Ik kom pas weer m’n bed uit als m’n nieuwe huis klaar is. En als dat huis pas volgend jaar augustus klaar is, dan blijf ik tot volgend jaar augustus in bed. Elke dag dat P. en ik hypotheek betalen, voor een nu nog onbewoonbaar huis, is een dag te veel. “Begin oktober is het af”, zegt de aannemer. Dat zegt hij alleen om ons stil te houden, want een kleine wandeling door het pand vandaag, een kleine wandeling met een open blik en gezond verstand, deed me beseffen dat er de afgelopen weken weinig is gebeurd. En dat wat er gebeurd is, is niet goed. Een badkamermuurtje dat ineens een paar meter verschoven is, zodat de badkamer nu bijna 40 vierkante meter is. De slaapkamer wordt hierdoor juist weer te klein. Een toiletruimte met een groot gat in de grond. Een gat in de grond voor een afvoerputje. Ik wil helemaal geen afvoerputje in het toilet. Een grote buis tegen een keukenmuur die er een paar weken geleden nog niet zat. “Ja, daar bouwen we dan we iets omheen”, zei de loodgieter. En nog meer van dit soort zaken. We vroegen ons af waarom onze ‘bouwbegeleider’ ons niet van dit soort zaken op de hoogte heeft gesteld, maar die was zoals altijd telefonisch onbereikbaar. Op het moment dat hij mij gaat bellen, omdat z’n factuur niet betaald is, dan ben ik onbereikbaar. Dan lig ik in bed.


| 17:25 | luna | 25 reacties
23-08-2002

Hoe hebben lesbo’s sex?

'Our models are illustrating all of the gay sexual positions we knew.' Sorry hoor, ik zie maar 7 standjes!?
http://www.gaysexualpositions.com/lessexpos.html


| 17:08 | ransporn | 7 reacties
23-08-2002

Boobie Girl

Deze animatie heb ik speciaal even achter gehouden voor op Maanisch. Dit filmpje gaat over een meisje dat heel graag grote borsten zou willen hebben. Haar wens wordt vervuld, opeens ziet ze daar toch ook de nadelen van.
http://www.shockwave.com


| 15:23 | ransporn | Pas 1 reactie
23-08-2002

Flashfilmpje

Een verschrikkelijk mooie interactieve animatie die speciaal is gemaakt naar aanleiding van het 40 jarig bestaan van Amnesty International.
http://www.shine02.org/fis/fis.html


| 13:55 | ransporn | 2 reacties
23-08-2002

Oplossing?

Wanneer een vrouw ongesteld is, is het altijd beter om haar zoveel mogelijk met rust te laten, maar dit is volgens mij niet de oplossing...
http://www.muttonbone.com/loveewe.html


| 12:48 | ransporn | Pas 1 reactie
23-08-2002

De vrijdagmiddag ranspornbabe #21

Drie verschrikkelijk grote series van de, niet zo bekende, maar oh-zo lekkere: Sunny!
http://www.smuthosts.com/users/zentrifugal


| 12:00 | ransporn | 2 reacties
23-08-2002

Ongesteld

Handig! Op deze site is een klein programmaatje te downloaden dat netjes aangeeft wanneer je menstruatie er aan begint te komen. Ook handig voor de man dus!
http://www.caelan.net/redflag.asp


| 10:07 | ransporn | 8 reacties
23-08-2002

Kitty

Luna is helemaal idolaat van Hello Kitty. Zou het komen omdat Hello Kitty, juist zonder een mond, allemaal van die leuke dingen kan doen?
http://www.greenet.com/~brion/hellokitty/index.html


| 08:20 | ransporn | 3 reacties
22-08-2002

LUNA & RANSPORN GO SWINGING! YEAH BABY! YEAH!

Vorige week ontving ik een mailtje van E. van http://www.ransporn.com/: ‘Zeg Luun, zullen wij eens een dagje gaan swingen?’ Swingen, altijd goed, maar hoe had E. dat precies in gedachte dan? ‘Dat jij gaat lifeloggen bij mij en dat ik ga webloggen op jouw site’, schreef E. in z’n mail. Een weblogger dus, die het zomaar goed vindt dat ik op zijn site ga lifeloggen. Een zeer aardige weblogger ook nog eens en een zeer goede weblogger ook nog eens. Die heeft lef, want de meeste webloggers moeten niks van de lifeloggers hebben. “Ik voel me niet thuis bij lifeloggers”, heb ik een bekende weblogger wel eens zien schrijven. Of, de overigens hilarische uitspraak van een andere bekende weblogger: “Met mijn leven ben ik de gehele dag bezig. Om het dan ook nog eens te beschrijven is als Chinees opnieuw opwarmen; nooit zo lekker als de dag ervoor.” En als er dan als ‘gegastlogt’ wordt, dan zijn het altijd lifeloggers bij lifeloggers en webloggers bij webloggers. Het gastloggen van lifeloggers onder elkaar wordt door diezelfde bekende weblogger trouwens gezien als iets verschrikkelijks wat als straf het inleveren van beide domeinnamen tot gevolg zou moeten hebben. Humor om te lachen natuurlijk. Maar die humor, die mis ik persoonlijk een beetje in ‘logland’. Afzeiken lijkt de trend. Afzeiken is goed. Afzeiken is leuk. Afzeiken is lachen. Haha. Maar misschien is het leuk om eens na te denken over het woord ‘respect’. Gewoon voor de grap natuurlijk. En daarom, gewoon voor de lol, gaan E. en ik logswingen. Dus morgen log ik op http://www.ransporn.com/ en E. logt hier op www.maanisch.com. Morgen hier dus geen column, maar lekkere links. En Luna’s columns staan voor een dagje op E.’s site.


| 23:35 | luna | 19 reacties
21-08-2002

LUNA EN DE ADMINISTRATIE

P. en ik hebben er een handje van om onze administratie te verwaarlozen. Een zinnetje dat P. dagelijks tegen me zegt: “Ik ga vanavond even de administratie doen.” Om het vervolgens nooit te doen. De dag dat het echt niet meer kan moet zo lang mogelijk worden uitgesteld. Vandaag kon het echt niet meer. Ik had al 2 maanden mijn post niet geopend en P.’s stapel ongeopende post was inmiddels opgelopen tot 30 centimeter. Toen ik goed ging zoeken kwam ik nog een stapel tegen van 20 centimeter rekeningen, facturen, blauwe enveloppen en belangrijke papieren. Dat waren de rekeningen, facturen, blauwe enveloppen en belangrijke papieren die ik een half jaar geleden voor hem had uitgezocht, maar waar hij nog niets mee had gedaan. En omdat we tegenwoordig ook nog een gezamenlijke administratie hebben, met samenlevingscontracten, bankrekeningen, hypotheken en gemeentepapieren was het leed niet meer te overzien. Ik ben net 3 uur bezig geweest met het openen van enveloppen en het sorteren op afzender. Aan het uitzoeken van rekening, herinnering, tweede herinnering, aanmaning, tweede aanmaning en deurwaarderspapieren heb ik me nog niet gewaagd. Een depressie is in zicht namelijk. Het gaat niet om het geld, het gaat om het orde scheppen in de wanorde. Dat lijkt een onmogelijke taak, want morgen komen er gewoon weer nieuwe enveloppen. Er staat nu een vuilniszak vol met papierafval in de huiskamer. Om dit oud-papier richting de oud-papierbak te brengen is te confronterend en we zouden het bovendien toch vergeten. Het moet zo snel mogelijk dit huis uit, dus gewoon met de vuilniswagen mee morgen. Ik zit er aan te denken om de complete administratie mee te geven, gewoon om er vanaf te zijn. 'Als je een ruime papiermand hebt is geen enkel probleem onoplosbaar', aldus toneelschrijver T. Stoppard.


| 23:48 | luna | 12 reacties
19-08-2002

AMSTERDAM EN FIETS #24

Dit weekend heb ik fiets #24 aangeschaft. Legaal. Fiets #23 was 2 weken geleden gejat, maar dat is niet geheel verbazingwekkend, want die stond niet op slot. Vergeten. Fiets #1 in Amsterdam was de fiets die ik meenam vanuit m’n ouderlijk huis. Die werd in 3 weken gejat. Fiets #2 was de mountainbike die ik nog bij m’n ouders had staan. Die werd in 2 weken gejat, ondanks 3 sloten. Fiets #3 tot en met fiets #23 variëren van mountainbikes tot opoefietsen en van racefietsen tot brikken. Het enige dat al deze fietsen gemeen hadden was dat zij afkomstig waren van een junk. Junkenfietsen dus, in goed Amsterdams. Ik woon zo’n 5 jaar in Amsterdam en heb dus al 23 fietsen versleten. Hoe dat kwam was mij altijd een raadsel. “Ze moeten altijd mij hebben”, riep ik als er weer eens eentje gejat was. Gisteren werd mij het een en ander duidelijk toen ik heilig overtuigd tegen P. begon te gillen dat mijn allernieuwste aanwinst alweer gepikt was: “Hij staat er niet meer! Zie je wel, ik had nooit zo’n vouwfietsje moeten kopen, die zijn gemakkelijk te jatten!” Hij staarde me aan en begon me uit te lachen. “We hebben de fietsen zaterdag hier om de hoek gezet, omdat alles voor de deur volstond, maar toen je was nogal bezopen, dus dat zul je je wel niet meer herinneren”, zei hij. En inderdaad. Dat herinnerde ik me niet meer. Een paar meter verderop stond mijn schattige vouwfietsje nog gewoon in het rek. Zeer waarschijnlijk staan er in de Amsterdamse binnenstad dus nog zo’n 20 fietsen waarvan ik hier thuis de sleuteltjes heb liggen. Dus binnenkort maar eens een rondje langs mijn stamkroegen. Op zoek naar een roze opoefiets, een paarse mountainbike en een lichtblauw racefietsje. Die kan ik dan mooi weer verkopen zodat ik een avondje gratis kan stappen.


| 13:00 | luna | 30 reacties
14-08-2002

LUNA’S GOING TO IBIZA

‘Woh, we're going to Ibiza! Woh, back to the island! Woh, we're gonna have a party! Woh, in the Mediterranean sea!’, aldus de Vengaboys. En ze zingen precies wat ik binnenkort ga doen. Naar Ibiza dus. Gisteren geboekt. Samen met partner P. en vriend A. een weekje op het Bora Bora-strand liggen, beetje snorkelen, beetje drinken, beetje roken, beetje hangen, beetje eten en vooral een beetje feesten. Ons appartement ligt namelijk op 150 meter van club Space en ergens in de buurt ligt ook nog Café del Mar. Hartstikke fijn natuurlijk allemaal, maar volgens mij betekent Ibiza ook zoiets als ‘strakke wijven in bikini’ en er zijn de afgelopen maanden een paar kilo’s op plaatsen bijgekomen die het dragen van een bikini tot een onmogelijkheid maken. Eerder tot een ondraaglijkheid. Voor mezelf dan. We gaan 15 september weg, dus ik heb precies een maand om mijn lichaam te transformeren tot dat van Madonna. Nu zou ik kunnen gaan sporten, maar dat is geen optie. Sporten is voor mietjes. Dus Luna gaat voor het eerst in haar leven op dieet. Misschien gooi ik er wel een sapkuur tegenaan, kan mij het schelen, ben ik meteen ontgift voor de komende tijd, zodat ik er op Ibiza weer even tegenaan kan. Maar zeer waarschijnlijk moet ik gewoon even een maand geen alcohol tot me nemen, scheelt zeker 4 kilo. Daarnaast een handje afslankpillen ertegenaan en volgens mij moet het lukken. Als die kilo’s maar wel van m’n kont en heupen afgaan en niet van m’n tieten, want anders heeft die bikini ook geen zin. En mocht het niet lukken, dan kan ik op Ibiza altijd nog zoveel drugs tot me nemen dat ik die kilo’s er vanzelf wel af dans.




| 19:12 | luna | 53 reacties
13-08-2002

LUNA EN EEN MINI-WEBLOGMEETING

Er is een groot verchil tussen wakker mét een kater en wakker worden zonder kater. Vanmorgen werd ik wakker mét een kater. Om 7:28. Ontkenning. Ik was er om 4.30 ingegaan, maar ik moest eruit. Afspraak. De kater was het gevolg van een mini-weblogmeeting met J., D., S. en R. van www.openhaard.net en E. van www.ransporn.com. Mini-weblogmeetings zijn beter dan gewone weblogmeetings. Mini-weblogmeetings zijn beter omdat je van tevoren al weet tegen welke koppen je de komende uren aankijkt. En mini-weblogmeetings in Amsterdam zijn nóg beter. Want al houdt de wereld niet op na Amsterdam, mijn wereld houdt wel op na Amsterdam. Overigens was de mini-meeting gisteren nóg veel beter dan een gewone meeting, omdat hij eindigde bij mij thuis en ik, toen alle mannen naar huis waren, gewoon met m’n kleren aan in bed kon vallen. Hoogtepunt van de avond was een D. die mijn altijd-agressieve-trut-poes Lolita met zijn rustige stem dusdanig bewerkte dat ze zeer relaxt bleef zitten zodat hij haar in kon spuiten met anti-vlooienspul. Dat hadden P. en ik al een week tevergeefs iedere avond geprobeerd. Ander hoogtepunt waren 5 stoere kerels die bij het zien van John Digweed compleet smolten en allemaal met ‘m op schoot wilden. Een ander hoogtepunt had De Parade kunnen zijn waar we die avond waren geweest en waar ik een vaag, maar zeer leuk theaterstuk zag waarvan ik de naam alweer ben vergeten. Verder blijft de hoeveelheid alcohol die je tot je neemt op een weblogmeeting natuurlijk altijd een hoogtepunt. Een hoogtepunt dat je de volgende ochtend overigens meteen ervaart als dieptepunt.


| 15:31 | luna | 33 reacties
09-08-2002

LUNA EN HAAR MOEDER

Nu ik het er toch over heb; ik ga op m’n moeder lijken. Ik had al eerdere signalen gezien door mezelf zonder make-up iets te lang in een spiegel aan te kijken, maar na vandaag weet ik het zeker. Ik word precies m’n moeder en misschien ben ik het al. Niet dat ik ooit maar heb gedacht dat ik nooit als m’n moeder wilde worden. M’n moeder is 60, m’n vader 49 en ik ben enig kind. Sinds een paar maanden is m’n moeder met de VUT en m’n vader heeft zomervakantie. Genoeg tijd om een avondje te komen bakplaten bij Luna en P. dus. De Palm-biertjes lagen koud voor m’n vader en voor m’n moeder en mij had ik 2 flessen rosé in de koelkast gelegd. Inschenken. We praatten wat, we aten wat en ineens pakte m’n moeder mijn volle wijnglas en goot de inhoud in haar inmiddels lege glas. “Ja, schiet je nou een beetje op met bijvullen of moet ik alles zelf doen hier”, zei ze en ze gaf me een brede grijns. Realiteits-flash. Mijn voorliefde voor alcohol is gewoon genetisch. Hoe kan het anders met ouders die elkaar ontmoet hebben in een drankhandel? Ouders die daar allebei werkten tussen het bier, de wijn en de sterke drank? De uren daarvoor had ik samen met m’n moeder aan m’n Ministeck-hert gewerkt terwijl m’n vader de krant las. Ondertussen hadden we de toekomst van m’n knuffelbeest besproken; hij zat nu in het klooster, maar dat was niks. En die nonnen waren ook niks. Viel niks te neuken voor ‘m. M’n vader zat erbij, luisterde ernaar en zei dat we gek waren. M’n moeder is mij, maar dan 34 jaar ouder. M’n moeder is mij, maar dan van een andere generatie. Het is niet erg om op je moeder te lijken, als je maar zeker weet dat zij een vrouw is waar je trots op bent.



(spleetje tussen tanden is 14 jaar geleden bij Luna verwijderd door orthodonthist)


| 23:06 | luna | 30 reacties
07-08-2002

LUNA WAS ZICHZELF EVEN NIET

“Jesus, wat is hier gebeurd?”, vroeg P. toen hij thuiskwam uit z’n werk. “Hoezo?”, vroeg ik, me van geen kwaad bewust. “Het hele huis is opgeruimd en de vloer is gedweild en de was is gedaan”, zei hij. “Ja, en ik heb ook nog lekkere lasagne voor je gemaakt, zal ik de schaal in de oven zetten?”, vroeg ik poeslief. Hij bleef me een beetje verbaasd aanstaren en vroeg of ik misschien last had van moedergevoelens, maar als dat zo was, dat dat dan niet erg was. Hij kwam graag thuis in een schoon huis, bij een lieve vrouw en lekker eten op tafel. Hij had gelijk. Ik had last van moedergevoelens vandaag. Moedergevoelens voor het nieuwe katje. Vreselijk, maar niet te ontkennen. John Digweed kwam vanmorgen met allemaal plukken stof op z’n kop aanlopen. Heel zielig. Dus het hele huis gestofzuigd en gedweild. Omdat ik toch bezig was ook maar 2 wassen gedraaid en de afwas gedaan. Naar de supermarkt om kittenhap te halen. Meteen blikken voor Skinner en Lolita gehaald. Meteen Red Bull-blikken voor mezelf. Meteen opgedronken. Daarna de keukenkastjes schoongemaakt. Ook de koelkast. Was opgehangen. Kattenbak verschoond. Sigaret gerookt. Katten eten gegeven. Lasagna gemaakt. Sigaret gerookt. Wijntje ingeschonken en ultiem gelukkig met John Digweed op de bank gezeten tot P. thuiskwam. Hij keek me iets te lang aan toen hij vroeg of ik last had van moedergevoelens. En misschien keek ik wel iets te lang terug. Hij zweeg iets te lang tijdens het kijken en ik zweeg iets te lang terug. Meteen in paniek. Het mag niet zo zijn dat ik ultiem geluk ga vinden in het huishouden, het verzorgen van m’n katten en het koken voor m’n partner. Compleet pakje sigaretten gerookt en 8 Baileys met whiskey gedronken. Ik heb mezelf weer enigszins onder controle.


| 23:38 | luna | 27 reacties
06-08-2002

LUNA EN JOHN DIGWEED

Ik weet nog dat ik vorig jaar heel hard schreef; ‘Een echte kat haal je uit het asiel, want daar zitten de katten met karakter.’ Ik weet nog dat ik vorig jaar heel zeker wist dat ik nooit een jong katje zou kopen. Ik wist het écht heel zeker, maar toen ik vorige week langs de dierenwinkel liep lagen er zulke lieve baby-poesjes in de etalage dat ik er wel een uur naar heb staan kijken. Daarna heb ik een week bij P. lopen zeuren. “Liefje, er zit een heel lief zwart katje met een plukje grijs op z’n kopje in de etalage, die wil ik, die wil ik, die wil ik! En ik zal er heel goed voor zorgen. Echt waar, jij hebt er geen last van.” Hij zag het niet zo zitten; 3 katten in huis, maar toen hij gisteren zelf langs de dierenwinkel fietste ging hij ook overstag. Het zwarte katje was al verkocht, maar er zat een heel lief ander katje met rood en wit in de etalage. “Ik kom nu naar huis, dan moet je zelf maar even gaan kijken straks”, zei P. door de telefoon. Meteen op de fiets richting dierenwinkel met een kattenmandje achterop. Op slag verliefd op het wit met rode katje dat P. had uitgekozen. “Die wil ik, die wil ik, die wil ik”, riep ik tegen het mannetje van de dierenwinkel. En ik nam het rood met witte katje mee naar huis. John Digweed is 8 weken oud en heeft de hele nacht tegen m’n gezicht geslapen. Hij ligt nu al meer dan 3 uur op m’n schoot te spelen en kopjes te geven. Hij is zo lief en zo klein en zo schattig dat ik me bijna niet schuldig voel over het feit dat ik niet nog een kat uit het asiel heb gehaald, want volgens mij is John Digweed ook verliefd op Luna.




| 13:22 | luna | 76 reacties
05-08-2002

LUNA IS 300 WOORDEN EN EEN CAMPLAATJE

Alles wat ik schrijf is bij voorbaat gelogen en alles wat ik niet schrijf mag ter plekke ingevuld worden met leugens. Als ik niet opschrijf dat ik heel veel van P. houd, dan houd ik niet van P., ik heb het immers nooit geschreven, of niemand heeft het ooit gelezen. Als ik nooit iets positiefs over mannen schrijf, dan zal ik wel niets positiefs over mannen te zeggen hebben. Dan zal ik alle mannen wel kut vinden. Dan zal ik alle mannen wel haten. Als ik niet woord voor woord spel dat ik al 3,5 jaar een relatie heb met P. en dat die niet alleen monogaam is, maar ook vol humor, gezelligheid en respect, dan zal ik die wel niet hebben. Dan zal ik wel iedere week met een ander in bed liggen en dan zal ik wel hemelse prestaties van die bedpartners verwachten. Ik heb immers nog nooit geschreven over het seksleven van P. en mij. Als ik schrijf over een nachtje stappen met xtc, dan zal ik elke dag wel een pilletje naar binnen flikkeren en elke dag uit m’n plaat zijn. Dan zal ik wel een leeg bestaan hebben. Als ik een ICQ-chat online zet, dan zal die wel verzonnen zijn. Als ik over seks schrijf, dan zal ik elke dag wel met een natte slip voor de computer zitten. Als ik op de KamaSutrA-beurs werk, dan zal ik dat wel de normaalste zaak van de wereld vinden, omdat ik daarover schrijf. Als ik schrijf dat ik gelukkig ben, dan zal dat wel niet waar zijn. Alles wat ik niet opschrijf of wat ik niet wil delen dat is nooit gebeurd. Dat bestaat niet. Luna bestaat alleen uit 300 woorden, een camshotje en het beeld dat lezers van haar hebben.




| 15:47 | luna | 52 reacties
02-08-2002

FIJN KAMPEREN!

Vorig jaar spraken P. en ik plechtig af om nooit, maar dan ook nooit meer op een camping te gaan staan. Wij zijn daar het type mensen niet voor, besloten we. We waren naar Lowlands geweest, maar de laatste dag trokken we niet meer. “Kom schatje, we gaan naar huis”, zei P. en nog geen 2 uur later hadden we samen in bed gelegen met een dikke joint. Op de televisie zagen wij live beelden vanaf Lowlands. En wij lagen daar en wij lagen daar goed, innig tevreden met elkaar en onze beslissing om eerder naar huis te gaan. Toen het zowel hier in Amsterdam als in Biddinghuizen heftig begon te regenen en onweren konden we helemaal ons geluk niet op. Wij gaven elkaar een high five en riepen: “Wij gaan nooit meer op de camping!” Vanmorgen ben ik om 7.00 opgestaan om al onze spulletjes in te pakken. We gaan namelijk een weekend camperen op een camping bij Spaarnwoude. Tentje mee, matjes mee, rol toiletpapier mee, tandpasta mee, schone sokken mee, alles mee. Om 9.30 komt vriend F. en vriendin T. mij en onze spulletjes ophalen, dan halen we vriendin I. op en dan vertrekken we richting camping. Fijn kamperen met z’n allen! Fijn kamperen, omdat zaterdag Dance Valley is en we niet weer hetzelfde probleem willen krijgen als vorig jaar. Fijn kamperen, omdat het zo gezellig is! Fijn kamperen, in de natuur! Fijn kamperen, omdat het zo leuk is om je een paar dagen te behelpen met niets! Fijn kamperen, omdat dat zoveel romantischer is dan in een hotel! Fijn kamperen! Fijn kamperen! Als je het maar vaak genoeg zegt, dan ga je het vanzelf geloven.


| 09:03 | luna | 53 reacties


Volg Luna op Twitter.com
© 2004 mar10e.com