LUNA'S ANDERE SITES

ZOEKEN

ARCHIEF

LAATSTE FLICKR-FOTO

www.flickr.com

This is a Flickr badge showing public photos from Electric Luna. Make you own badge here.

Alle content © Chantall van den Heuvel

Deze website is ontworpen
door mar10e.com en site-lay overgezet naar PivotX door PixelPrinses

tip

30-11-2001

CAN’T BUY ME LOVE

Hij was nu 35. Hij miste zijn hond, die was bij zijn ex-vrouw gebleven. Dat vond hij nog het ergste. Hij had een appartement in New York, maar woonde nu al 2 jaar in Amsterdam. Hij miste New York ook. Hij zag het meisje tijdens een borrel met jongens van de beurs. Hij had in die 2 jaar nog nooit moeite gedaan om Nederlands te leren. Dat vond het meisje raar. “Will you teach me?”, vroeg hij. Hij gaf het meisje zijn visitekaartje en een paar dagen later belde ze. Dat had hij niet verwacht. “I will teach you”, zei het meisje. Hij kocht een lesboek en het meisje lachte hem uit als hij bepaalde Nederlandse woorden verkeerd uitsprak. Dan liet ze hem expres die woorden 10 keer achter elkaar zeggen. Dat was hij niet gewend, op zijn werk was hij de baas. In ruil voor haar lessen nam hij het meisje graag uit eten in chique restaurants. Hij kwam daar iedere dag. Zij was nog oprecht verbaasd als er een nieuwe gang werd opgediend. “Just little presents on a plate!”, zei zij. Daar moest hij om lachen. Het meisje ging graag bij hem in bad, die had ze zelf niet. Hij had er 2. En als zij langskwam nam hij haar mee naar de wijnkelder om een fles wijn uit te zoeken. Het meisje had weinig verstand van wijnen en koos altijd de flessen met het mooiste etiket. Later hadden ze een paar keer seks. Hij wist wel dat het meisje het niet geweldig vond. Hij kon het niet meer zoals vroeger en hij wist niet hoe dat kwam. Op een dag moest hij voor zaken naar Milaan. Hij belde het meisje: “I’m going to Milan this weekend, do you wanna come with me?” Het bleef even stil. “No, I’m sorry,”, zei het meisje. “Why not?”, vroeg hij. “Because I’m not in love with you”, zei het meisje. Hij heeft haar nooit meer gezien.

¶ | 22:20 | luna | 16 reacties

29-11-2001

GELD IS GEIL

Vandaag zat ik met collega M. in hotel Schiller ‘te vergaderen’. We hadden het over mannen. “Geld is geil”, zei collega M. Ik gaf haar gelijk. Vrouwen vallen op mannen met geld, macht of status. En het liefst alledrie. Dat is altijd zo geweest en dat zal altijd zo blijven. Die 2 emancipatiegolven zijn mooi voor niets geweest. Ook ik ben in het verleden wel eens blind voor een man met geld gegaan. Zo’n man in pak. Hij werkte op de effectenbeurs. Een rijke Amerikaan met een grachtenpandje van 4 (!) verdiepingen, een dakterras en een wijnkelder. Gouden kranen, marmer en luxe spulletjes in de badkamer. Hij wilde me niet vertellen hoeveel hij precies verdiende. “I make enough”, zei hij. Hij vond het leuk om mij uit eten te nemen naar chique restaurants. “Because you’re not tainted”, zei hij. Een paar zomeravonden heb ik doorgebracht op zijn dakterras, met een wijntje en toastjes met Franse kaas, kijkend naar de rondvaartboten en dronken toeristen. Na de waardeloze seks kroop ik vaak snel uit bed om op zijn balkon nog een paar sigaretjes te roken en te genieten van het uitzicht. Op een dag belde hij me: “I’m going to Milan this weekend, do you wanna come with me?” Ik was nog nooit in Milaan geweest, maar ik zei ‘nee’. “Why not?”, vroeg de Amerikaan. “Because I’m not in love with you”, zei ik. Hij heeft nog een paar keer iets op m’n voicemail ingesproken, maar ik heb hem nooit meer teruggebeld. Geld is geil, maar ik kon er niet van houden.

¶ | 18:03 | luna | 54 reacties

28-11-2001

LUNA SPREEKT 06-LIJN-DAME

Vandaag moest ik een vrouw interviewen die werkt bij een 06-lijn. Een vrouw die nergens meer van opkijkt, omdat ze alle soorten freaks al een keer aan de telefoon heeft gehad (“Behalve kinderen en dieren, daar doe ik niet aan.”). Deze vrouw werkt gewoon thuis; telefoontjes worden automatisch doorgeschakeld. Een gewone doorsnee, lieve huismoeder, die tijdens het strijken of afwassen mannen tot een hoogtepunt lult. En omdat deze dame van ver moest komen had ze voor het gemak haar man en kinderen meegenomen naar het interview, zodat ze er een dagje Amsterdam aan vast konden plakken (“Wij praten allemaal heel makkelijk over seks hoor, dat vinden ze helemaal niet erg.”). Vol oprechte verbazing luisterde ik naar haar anekdotes over mannen die kicken op wollen truien, satijnen lakens, ballonnen of tandenborstels. “Ik heb ook een aantal vaste klanten, die bellen iedere week. Eentje wil bijvoorbeeld dat ik hem uitscheld terwijl hij zichzelf aftrekt. Samen met m’n man heb ik een heel lijstje gemaakt met scheldwoorden en die roep ik dan tegen die beller, hij zegt dat hij advocaat is. Als hij dat lekker vindt.” Of: “Ik had een keer een man aan de telefoon die zei dat hij net z’n nichtje van 11 een beurt had gegeven. Daarna kreeg ik dat meisje aan de telefoon. Ik heb meteen gezegd dat ze het Riagg moest bellen.” Deze 06-lijn-dame vond mijn baan ook wel leuk: “Nou, we doen eigenlijk hetzelfde, jij schrijft over seks, ik praat over seks.” Nou, ik zou niet kunnen ruilen.

¶ | 23:19 | luna | 10 reacties

28-11-2001

LUNA HEEFT BEHOEFTE AAN DRUGS

Ik voelde me sereen vandaag. Eigenlijk al een paar weken. Het maakt me allemaal niet zo veel uit. Ik voel me niet zo opgefokt. Ik ben de rust zelve. Ik begin burgerlijke gevoelens te kweken. Zo heb ik vorige week een overdosis Harry Potter gehad; twee boeken gelezen en de film gezien. Zo ben ik naar mijn ouders én naar mijn schoonfamilie geweest. Zo ben ik niet meegegaan naar Earth in de Melkweg en ook niet meegegaan naar Faithless, terwijl ik wel kaartjes had. Zo heb ik de laatste tijd meer dan 8 uur per dag geslapen. Zo heb ik een nette grijze broek met een zwarte coltrui gekocht. En zo heb ik een huis gekocht. Maar het dieptepunt van mijn gezonde bestaan had ik deze avond; ik stond een vers sapjes met mango en banaan te creëren in de nieuwe blender die ik van mijn ouders heb gekregen voor m’n verjaardag. Een blender! En het erge is; die had ik op m’n verlanglijstje staan! Dit niet normale gedrag is zeer gemakkelijk te verklaren; het gif is uit mijn lichaam. Ik heb al meer dan een maand geen drugs gebruikt, rustig aan gedaan met alcohol en veel geslapen. Maar ik ben mezelf niet meer. M’n hele zelfbeeld gaat naar de klote op deze manier. “Drugs is troep. Don’t fuck with your body and brain”, las ik net in een reactie op deze site. Nee, met een slager discussiëren over hoe je nou een ribkarbonaadje moet bakken, dat is goed voor je geest. Om het over Harry Potter, blenders, zwarte coltruien en hypotheken nog niet eens te hebben.

¶ | 00:29 | luna | 40 reacties

27-11-2001

RELOAD #10

De nieuwe Reload ligt weer in de winkels en zoals altijd ziet ook dit nummer er prachtig uit (zie foto). Toen ik nog media- en informatiemanagement studeerde, liep ik mijn stage bij de Reload. Ik ben daarna afgestudeerd op werkervaring en ben na m’n studie in vaste dienst gegaan als eindredacteur. Een jaar geleden nam ik ontslag en probeer sindsdien mijn geld te verdienen als freelance journaliste, maar ik schrijf nog steeds voor de Reload en ook deze site is een onderdeel van www.reload.nl. Voor iedere Reload schrijft Luna een item over seks, dus ook voor Reload #10. Ditmaal twee pagina’s ‘Lieve Luna’. Ik krijg regelmatig mailtjes binnen met seksgetinte vragen van mannen. Een aantal van deze vragen en de antwoorden zijn te lezen in Reload #10. Alvast een voorproefje.

Lieve Luna,
Doe je ook erotische dingen voor die webcam, wil je je truitje voor me uitdoen? Je hebt toch een tongpiercing? Steek je tong eens uit.
L.

Dat ik vaak schrijf over seks, wil niet zeggen dat ik naakt voor de webcam ga zitten. Daar zie ik de lol niet van in. Dat vind ik goedkoop. Daarnaast ben ik ook geen hond. Ik doe geen trucjes als iemand dat van me vraagt. Dus ik zal mijn tong niet naar je uitsteken.

Lieve Luna,
Mijn vriendin pijpt mij echt heel af en toe terwijl ik niks lekkerder vind dan dat. Hoe kan ik het aanpakken dat ze mij vaker pijpt en eventueel ook wil slikken, want anders vind ik het ook maar niet echt af. Ik ben trouwens altijd schoon en ik bef haar ook regelmatig dus daar ligt het niet aan. Ik hoop dat je een of andere tip hebt en anders moet ik maar een keer bij jou langs komen.
W.

Heb je al eens aan haar gevraagd waarom ze jou zo weinig pijpt? Misschien heeft ze er een goede reden voor. Je kan ook gewoon in standje 69 gaan liggen, zodat ze niet om jouw pik heen kan. Maar als je vriendin niet wil slikken, dan wil ze het niet. Je kan haar natuurlijk betalen. Of dwingen. Gewoon aan haar haar trekken en zorgen dat ze je blijft pijpen tot je klaarkomt. Op eigen risico natuurlijk. En als dit niet lukt, dan hoef je niet bij mij langs te komen.
www.reload.nl

¶ | 14:46 | luna | 9 reacties

27-11-2001

LUNA & RELOAD #10

¶ | 14:45 | luna | 6 reacties

27-11-2001

LUNA IS EEN HEUSE CELEBRITY

Een tijdje terug ben ik gaan stappen met een mooi journalistenmeisje in spé. Zij schreef voor de Blast en ze wilde mij graag interviewen. Nu is de Blast geen blaadje dat ik mijn moeder met trots zou durven laten zien (“Kijk mam, ik sta in de Blast!”). De Blast is namelijk een blad voor marihuanagebruikend Nederland. De Blast wordt gratis verspreid over coffeeshops, dus ik hoef niet bang te zijn dat m’n moeder het blaadje ergens tegen zou komen. Er staat een klein fotootje van mij op de cover. En ook bij het interview staan leuke foto’s van mij achter m’n computer, mij met het journalistenmeisje en mij met de jongens van m’n favoriete coffeeshop. Ook het interview is leuk. Maar helaas zal al deze publiciteit mij geen stap verder brengen. Ik zal waarschijnlijk ook niet herkend worden op straat. Coffeeshopbezoekers zullen met geen mogelijkheid m’n gezicht van de foto’s kunnen onthouden, laat staan dat z’n m’n internetadres in zich op zullen nemen. “Eh, dit is wel grappig, wat hier staat.” “Wat??” “Nou, dit?” “Ben je aan het lezen?” “Ja, dit blaadje lag hier.” “Ooh. Wil jij nog thee?” “Ja, doe maar, dan draai ik er nog eentje.” Ondanks het feit dat dit interview de mensheid niet zal bereiken, vind ik het toch wel egostrelend. Ik was alleen een beetje bang voor de reacties van de bezoekers van de coffeeshop waar ik boven woon. Maar aangezien het hele pand maar 1 brievenbus heeft, kon ik het gelukkig voorkomen dat de Blast daar op de tafeltjes kwam te liggen. Ik moet er niet aan denken dat ik tijdens de aanschaf van mijn jointje geconfronteerd word met teksten als: “He, jij woont hierboven toch, ik zag je foto in een blaadje hier. Je doet niet moeilijk over seks toch?” Straks gaan ze me nog stalken.

¶ | 02:29 | luna | 5 reacties

25-11-2001

LUNA ONTMOET SINTERKLAAS

Toen ik 5 was hoorde ik van mijn oudere buurjongetje dat Sinterklaas niet bestond. Ik vond dat toen al een zeer aannemelijk verhaal en besloot dit aan iedereen in mijn kleuterklasje door te vertellen. Tot groot ongenoegen van mijn juf, die mijn moeder boos opbelde om te zeggen dat ze het belachelijk vond dat ze mij op zo’n jonge leeftijd al had ingelicht over het niet bestaan van de Sint. Mijn ouders kwam het eigenlijk wel goed uit. Zij hoefden niet meer uit te leggen waarom Sinterklaas precies hetzelfde inpakpapier had als wij en hoe een zwarte piet nou een trui kon breien van de wol die ik samen met m’n moeder had gekocht. Ik doe dus al jaren niet meer aan Sinterklaas en ik huiver van de fanatieke reacties van kinderen als Sinterklaas in het land is. De Sint was vandaag, samen met een tiental zwarte pieten, neergestreken op de eerste verdieping van de Bijenkorf. Gillende kinderen maakten mij het winkelen ondraaglijk. “Zijn jullie allemaal lief geweest dit jaar?”, vroeg Sinterklaas. “Jaaaaaaaaa”, riepen de kinderen zo hard als ze konden. Een piano-piet zette de eerste tonen in van ‘Zie Ginds Komt de Stoomboot’. Wat doen die kinderen allemaal hier, ik moet shoppen verdomme, zei ik tegen mezelf. Mij interesseert het niet of ze lief zijn geweest en als ik een Sinterklaasliedje wil horen, dan haal ik m’n boodschappen deze week wel bij de Edah. Het enige voordeel van Sinterklaas is dat ze een overvloed aan banketstaven verkopen. Daar heb ik er 2 van voor mezelf gekocht. Samen met een broek, een trui, 3 boeken, 2 kandelaars in de vorm van herten, een cd, schoenen, 10 Hello Kitty-pennen en een pakje sigaretten. Luna is ook lief geweest dit jaar. Sinterklaas bestaat niet, leve de creditcard!

¶ | 19:20 | luna | 8 reacties

24-11-2001

LUNA TEKENT HYPOTHEEKCONTRACT

Gisteren heb ik een hypotheekcontract getekend. Dat moet namelijk als je een huis koopt. Het mannetje dat verstand had van geld, beleggen, hypotheken en nog meer belangrijke zaken legde P. en mij alle papiertjes uit: “Dus, dit en dit betekent dit en dit. En als je dit en dat doet, dan doe ik dit en dat en daar worden jullie alleen maar beter van!” Ik geloofde dit mannetje dat verstand heeft van geld. Ik heb het contract dus getekend gisteren. Net als P., die vertrouwde het mannetje dat verstand had van geld ook. “Hebben we nu net écht samen een huis gekocht?”, vroeg P. toen het mannetje vertrokken was. “Eh, het lijkt er wel een beetje op”, zei ik. Ik blijf erbij; samen een huis kopen is erger dan trouwen. Het mannetje kon ons nog zoveel vertellen over geld dat vrij kwam als we in de WAO kwamen, of geld dat vrij zou komen als 1 van ons ‘een noodlottig ongeval’ zou krijgen. Het voelt alsof P. en ik de komende jaren niet meer van elkaar af komen. We hebben onze handtekening gezet onder een contract dat zegt dat we samen verantwoordelijk zijn voor de aflossing van de hypotheek, maar we zijn ook verantwoordelijk voor de toekomst van elkaar. En voor het eerst in mijn leven kon ik volmondig ‘ja’ zeggen. Tegen het huis, maar ook tegen P. Hij is namelijk niet alleen de persoon die meer dan de helft van de hypotheek moet betalen, maar ook de persoon met wie ik oud wil worden. P. zegt: “Het is jammer dat de bezegeling van onze liefde niet plaats vond op een wit strand ergens in Zuid-Amerika.” Ach. Romantiek wordt zwaar overgewaardeerd.

¶ | 00:31 | luna | 12 reacties

23-11-2001

LUNA SLAAPT BIJ OUDERS

Het was bijna 2 jaar geleden dat ik bij m’n ouders bleef slapen. Normaal ga ik ’s middags naar ze toe, blijf eten en na de koffie stap ik snel weer in de trein om thuis de nodige sigaretten te roken en de nodige wijntjes achterover te slaan. Gisteren kwam ik er niet onderuit. “Als je dan lekker vroeg komt, en ’s avonds blijft slapen, anders kan je net zo goed thuisblijven”, zei m’n vader. Zodoende stond ik gisteren om 7.00 uur op, om daarna om 10.30 door mijn ouders van het station gehaald te worden. “Gezellig”, zei m’n vader. En het was ook gezellig. M’n moeder had boerenkool met lekkere vette worst gemaakt en ’s avonds hebben we met z’n drietjes televisie gekeken. Het was net als vroeger toen ik nog thuis woonde, afgezien van het kleine drama dat zich voltrok toen ik eerlijk opbiechtte dat ik wel eens een xtc-pilletje slik. Om 11.45 zei m’n vader, net als vroeger: “Ik weet niet wat jij doet, maar wij gaan naar bed.” Mijn vader vond het raar dat ik langer op zou blijven dan zij, dus ik liep naar boven om mijn tanden te poetsen. Na 2 jaar stond er nog steeds een tandenborstel voor mij in het bakje. Boven aan de trap riep ik ‘welterusten’, net als vroeger. En net als vroeger kwamen mijn ouders een paar minuutjes later naar boven. Een kwartier later lag ik in bed te luisteren naar het gesnurk van m’n vader. Drie uur lang. Ik kon niet slapen. Maar m’n vader kon waarschijnlijk voor het eerst sinds 2 jaar met een gerust hart z’n ogen dicht doen; met mij kon niks gebeuren, want ik lag in de kamer naast hem. Ik hou ook van hem.

¶ | 13:55 | luna | 12 reacties

21-11-2001

LUNA EN HET MUZIEKSTOKJE

Er is een trend gaande in weblogland; estafettestokjes. Dit zijn virtuele stokjes waar een aantal vragen aan hangen en die steeds doorgegeven worden van de ene weblogger naar de andere. Het muziekstokje kreeg ik van Frédéric van Druppels (www.frederic.devries.easynet.be/weblog/). Frédéric was een beetje bang dat ik het stokje weer met lichtsnelheid zou teruggooien, maar ik vind dit een leuk stokje. De vraag die eraan hangt; wat zijn de drie laatste cd’s die je draaide?

1. Luka Bloom / Riverside
Luka Bloom is een klein, Iers mannetje met een akoestische gitaar. Dat en niet meer dan dat. Ik zag hem vorig jaar voor het eerst live in De Kleine Komedie in Amsterdam. Gaan die prachtige liedjes uit dat lelijke mannetje komen, vroeg ik me af. Maar toen hij begon te zingen was ik verliefd. Voor altijd. Pure poëzie.

2. Madonna / The Immaculate Collection
Ik geef het toe; ik ben zwaar fan van Madonna. Al jaren. Geen beter wakker worden dan met ‘Holiday’, ‘Into the Groove’ of ‘Material Girl’. Deze cd zou bijna perfect zijn, ware het niet dat ‘Dress You Up’ er niet op staat. Twee jaar terug ben ik voor het eerst op ‘wintersportvakantie’ geweest. Luna houdt niet van sport en al helemaal niet van skiën, snowboarden of langlaufen, maar toen ik in m’n eentje met m’n discman, deze Madonna-cd en m’n biertje in een café zat te kijken naar al die actieve mensen voelde ik me even ultiem gelukkig.

3. Portishead / Roseland NYC Live
Deze cd is briljant en perfect. Voor zomaar, voor erbij, voor bij het eten, voor bij het werken, voor tijdens het slapen, maar vooral na een avond chemisch stappen. Al m’n vrienden hebben deze cd en haast standaard wordt hij tevoorschijn gehaald als we bij iemand thuis gaan ‘afteren’. Jointje erbij en volmaakt genieten.

Nu is het dus de bedoeling dat ik het stokje weer doorgeef aan iemand anders. Ik denk dat ik Aliëtte van www.snotverjeppie.com er wel blij mee maak.

¶ | 23:46 | luna | 19 reacties

21-11-2001

LUNA EN DE SIGARENBOER

“Ik kom m’n broeken ophalen. Zijn ze al klaar?” Voor me staat de dikke sigarenboer en ik geef hem mijn bonnetje. Hij pakt het bonnetje zwijgend aan, rommelt wat in een hokje en legt 5 minuten later de H&M-tas waarin ik mijn broeken bracht op de toonbank. “Kees heb er een briefje op geplakt, kijk”, zegt de dikke sigarenboer. Hij schuift de tas onder m’n neus en ik lees ‘katteharen eerst verweideren’. Kees? De man die verantwoordelijk is voor het wassen van mijn broeken heet Kees? Geen Emilio, Iggo of Doctor Cleanmachine? “Ja, maar daarvoor heb ik de broeken toch naar jullie gebracht? Omdat er kattenharen op zaten?”, vraag ik de dikke sigarenboer. “Ja, maar Kees ken ze niet wassen zo, met die haren, die moet je er eerst afhalen, anders komt z’n zeef vol met haren.” De dikke sigarenvrouw komt zich met het gesprek bemoeien: “Dat kun je gewoon met plakbank doen hoor.” Een opgetutte vrouw in een trainingspak geeft ook advies: “Je kan ook van die rollertjes kopen bij de Blokker, helemaal niet duur.” “Ja, maar dat zou Kees toch doen?”, probeer ik nog. “Nee, Kees doet het niet zo, eerst moet je die kattenharen verwijderen”, zegt de sigarenboer streng. “Eh, oke”, stamel ik. “Kan ik je verder nog ergens mee helpen”, vraagt de sigarenboer. “Nee, bedankt”, antwoord ik en loop met mijn H&M-tasje linea recta naar het cafetaria aan de overkant. “Twee pakjes gauloises rood alsjeblieft.”

¶ | 16:16 | luna | 9 reacties

21-11-2001

LUNATIC, PART 5

¶ | 12:36 | luna | 2 reacties

20-11-2001

IN DE AANBIEDING; JULIUS

Julius (12/11/2001) onder het reactieknopje van Luna: “Ik ben op zoek naar een meisje dat ik ergens heb gezien in Amsterdam, ze is rond een jaar of 22.” Onze Julius is 35 en vrijgezel, maar durft het meisje niet aan te spreken, omdat bitchy vrouwen als Luna dat voor hem verpest hebben. Julius: “Dus daar zit je dan, voorgoed terughoudend dankzij de stalker-paranoia en het slechte inschattingsvermogen van de gemiddelde jonge vrouw voor wat de nog wèl aardige mannen betreft.” Onze Julius is dus een aardige man, maar vrouwen vallen helemaal niet op aardige mannen schrijft hij zelf: “Vrouwen houden van vervelende agressieve klootzakken. Ben je lief en aardig en respecteer je vrouwen, dan moet er wel wat mis zijn, want zo zijn mannen niet.” Nu kots ik persoonlijk op mannen die zeggen: “Ik respecteer vrouwen”, maar daar gaat het hier niet om. Julius is namelijk niet zomaar een aardig man, nee, hij is een heuse celebrity, zo las ik een tijdje terug op www.whiskas.net. Hij zegt hierover zelf: “Ik heb in mijn leven behoorlijk in de spotlight gestaan. Ik had zelfs heel lang een eigen radioshow waar vrij veel naar geluisterd werd. Ik ben regelmatig uitgeweest met Fabienne in haar gloriedagen.” Oei, dat had Julius nou niet moeten zeggen. Met Fabienne? Ja, daar kan geen enkele vrouw aan tippen. Misschien dat hij daarom nog desperaat alleen thuis zit en zijn uren vult met het geven van ellenlange reacties op andere sites? Reacties waar hij zelf het meest mee in zijn nopjes is? Kijk, ik ben zelf al in het bezit van zo’n vervelende agressieve klootzak, dus ik laat lieve Julius even aan me voorbij gaan. Vrouwen die wel geïnteresseerd zijn kunnen zijn foto én telefoonnummer vinden op zijn site.
www.jult.net

¶ | 15:40 | luna | 46 reacties

19-11-2001

DE KLEINE DINGEN

Door je moeder teruggebeld worden en dan horen dat ze zich zorgen maakt en dat ze van je houdt. Dagboeken van vroeger lezen en merken dat je heus wel verstandiger bent geworden. De cd ‘Aida the musical’ van vriendin R. tussen de post vinden: “Gefeliciteerd met je verjaardag. Dit zijn wel niet de stemmen van de Nederlandse musicalsterren, maar het is wel dezelfde muziek. Veel luisterplezier!” Merken dat je mascara echt waterproof is als je die cd luistert. Een telefoontje van een ex krijgen en horen dat hij je na 7 jaar nog steeds ‘meisje’ noemt. Het geboortekaartje van het kindje van vrienden nog eens bekijken. Er na 2 jaar achterkomen dat je je stomerijgoed ook bij de sigarettenwinkel om de hoek kan brengen. Een verjaardagskaart krijgen van groep 2 van de zorginstelling waar je werkt en zien dat een bewoner er een bloemetje op heeft getekend. Er achterkomen dat ze in het café beneden na 4 jaar eindelijk gauloises rood verkopen. Over een brug fietsen die, nadat jij aan de overkant bent, opengaat. In je pyjama in bed liggen kijken naar Jerry Springer en denken; gelukkig valt het met mij allemaal nog mee. Twee katten op de bank die voor 1 keertje doen alsof ze elkaar wél uit kunnen staan. De rozen die je van je vriendje kreeg in de vuilniszak doen, maar het kaartje eraf halen en voor altijd bewaren. Zingen we even allemaal mee: “Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen, die het doen!!! Het was even net als vroeger, en je kreeg weer een ballon. Het geeft je leven kleur, er is ineens een beetje zon!”

¶ | 23:44 | luna | 8 reacties

19-11-2001

LUNA WEET NIETS TE SCHRIJVEN

Voordat ik aan dit weblog begon had ik mezelf voorgenomen om nooit te schrijven over een writersblock. Beter niets schrijven dan over een writersblock schrijven: “Ik heb een writersblock, ik weet niet waar ik over moet schrijven, maar als je een writersblock hebt, dan kun je altijd nog over je writersblock schrijven, dus dan heb je toch iets te schrijven, hihi.” Nee. Toch weet ik niets te schrijven. Ik ben nog steeds erg moe. Ik heb me ook voor deze week ziek gemeld. M’n verjaardag heb ik voor het grootste gedeelte in bed of op de bank doorgebracht. Ik ben wel samen met P. ergens een hapje gaan eten, maar tijdens het hoofdgerecht begon ik al te puffen en te steunen of we alsjeblieft naar huis konden gaan. Ik wil alleen maar liggen. Schrijven over seks? Ik word al moe als ik aan seks denk. Schrijven over drugs? Best zin in drugs, dan zou ik me meteen een stuk beter voelen, maar is niet echt verstandig nu. Schrijven over uitgaan? Best zin in uitgaan, maar fysiek onmogelijk. Schrijven over m’n werk? Heb al bijna 1,5 week niet gewerkt. Schrijven over een bezoekje aan de dokter? Zou kunnen, maar ik kan pas aanstaande vrijdag bij die man terecht. Schrijven over m’n moeder die me bestookt met teksten als; “Als je nou eens voor 1 keertje naar je moeder zou luisteren.”? Ook dat zou kunnen, maar dan schrijf ik liever over m’n writersblock.

¶ | 15:35 | luna | 8 reacties

17-11-2001

LUNA IS JARIG

Ik ben jarig vandaag. Ik ben 26 geworden. Dat moest een keer gebeuren, dus het hoeft niet gevierd te worden. Vroeger keek ik een maand uit naar m’n verjaardag. Stiekem op zoek naar de cadeautjes. En de zaterdag na m’n verjaardag kwamen mijn ooms en tantes, want verjaardagen moesten altijd op zaterdag voor de familie worden gevierd. Zo hoorde dat, want dan kon iedereen de volgende dag uitslapen. Niet dat mijn familie het laat maakte. Iedereen was voor 1.00 al weer naar huis. En iedereen gaf altijd een tientje. Zo hoorde dat, want iedereen gaf altijd een tientje. Toen ik nog bij m’n ouders woonde voelde ik me altijd echt jarig op 17 november. Nu maakt het allemaal niet meer uit. Of het nou maandag is, of zaterdag, of kerstmis, of m’n verjaardag; het is allemaal hetzelfde. De volgende dag doet iedereen weer of er niets gebeurd is. Nee, sinds ik uit huis ben hou ik er niet van om m’n verjaardag te vieren. Allemaal gedoe. Het zint me ook niet. 26. Ik moet altijd een beetje wennen aan een nieuwe leeftijd en ik word de laatste jaren eerder melodramatisch van mijn verjaardag dan blij. Daarom denk ik dat het concept ‘cadeautjes geven als iemand jarig is’ moet blijven bestaan. Cadeautjes verzachten het leed van ouder worden. Gelukkig voelde P. dat haarfijn aan en kreeg ik stipt om 0.00 een dikke zoen, een echte kimono en de dichtbundel ‘Alle Goeds’ van Ingmar Heytze. En zolang ik nog geen anti-rimpelcrème krijg voor m’n verjaardag is er eigenlijk niks aan de hand. Die koop ik vanmiddag wel voor mezelf.

¶ | 01:46 | luna | 25 reacties

15-11-2001

LUNA WINT EEN VIBRATOR

Vorige week kreeg ik een mailtje van Ellen, de dame die verantwoordelijk is voor de site nietvoordepoes.nl: “Gefeliciteerd! Jij bent de winnaar van de vibrator van ‘Niet voor de poes’! Zou je je naam en adres door willen geven, dan stuur ik de vibrator zo spoedig mogelijk op.” Een paar maanden terug had ik mijn e-mail opgegeven bij deze site, zodat ik kans maakte op een vibrator. Ik moest heel hard lachen toen ik dit mailtje kreeg. Luna wint een vibrator!! Die zal een mooi plaatsje krijgen tussen de andere twintig, dacht ik. Nu mag je een gegeven paard natuurlijk nooit in de bek kijken, maar het vibratortje dat vandaag door mijn brievenbus kwam mag de naam vibrator niet eens dragen. Een mini-mini-ding is het. Een apparaatje, niet groter dan een XL-tampon dat zelfs het maagdenvliesje van een meisje van 12 niet zal beschadigen. Er zaten niet eens batterijen bij! Daar heb ik als vibratorexpert helemaal niets aan! Ik zou dit apparaatje natuurlijk kunnen gebruiken als roerstaafje voor mijn koffie. Misschien is dit vibratortje ook wel geschikt als presse-papier. Ik zou dit apparaatje gewoon weg kunnen gooien of terug kunnen sturen. Maar ik heb een betere bestemming! Ik geef hem weer weg aan een lezer van deze site! Gesigneerd en wel (zie onderstaande foto)! Wat te doen? Stuur een mailtje naar luna@electricluna.nl en vertel me waarom jij vindt dat je deze vibrator zou moeten winnen. Over de uitslag wordt wel gecorrespondeerd.
www.nietvoordepoes.nl

¶ | 18:21 | luna | 13 reacties

15-11-2001

MAIL & WIN!

¶ | 18:18 | luna | 10 reacties

14-11-2001

MISSCHIEN

Onder het reactieknopje van mijn vorige column is een leuke discussie gaande. Charles vindt het ‘lekker bitchy en erg stoer (not)’ hoe ik reageerde op de jongen die vroeg of ik even wat met hem wilde gaan drinken. Hij denkt dat ik in elke man een gestoorde viezerik zie en dat de jongen het goed bedoelde. Charles zegt; “Er zijn genoeg manieren om iemand af te wimpelen dan door iemand compleet de grond in te boren. Op de manier van Luna creëer je alleen maar meer potentiële Pieter Baan-klanten.” Misschien is Charles nog nooit, terwijl hij op de fiets zat, een kwartier lang achtervolgd door een langzaam rijdende auto met een man achter het stuur. Misschien is Charles nog nooit herhaaldelijk opgebeld door een vreemde man (“Ik vind je leuk, ik wil met je afspreken”) die zijn nummer had achterhaald. Misschien heeft Charles nog nooit in een bus gestaan naast een man die ‘te dichtbij’ stond en fluisterde dat hij met hem mee naar huis wilde en die vervolgens op dezelfde halte uitstapte als hij en hem achtervolgde naar huis. Misschien heeft Charles nog nooit een man aan de telefoon gehad die alles van hem wist, inclusief welke tram hij nam en wanneer. Misschien is Charles ook nog nooit op straat aangesproken door een jongen die wel even met hem mee wilde lopen en dat ook deed, terwijl Charles dat helemaal niet wilde. Misschien is Charles toen hij 14 was nog nooit aangerand door 4 jongens. En misschien is Charles nog nooit aangesproken door een jongen die zijn auto uitstapte, daarna te dichtbij kwam staan en vroeg of hij even wat met hem wilde drinken. Misschien had de jongen die Luna aansprak inderdaad het beste met haar voor. Maar misschien ook niet.

¶ | 23:14 | luna | 47 reacties

13-11-2001

TIJDEN VERANDEREN

“Mag ik jou misschien wat vragen?” Naast me was een auto gestopt en de bestuurder draaide zijn raampje naar beneden. Ik verstijfde van angst. Ik was een jaar of 8 en wilde het liefst hard wegrennen. Mijn ouders vertelden me dagelijks dat er kinderlokkers in de buurt waren en dat ik nooit, maar dan ook nooit met vreemden mocht praten. En dat ik nooit maar dan ook nooit snoepjes of cadeautjes van ze aan mocht nemen. Deze mannen deden namelijk dingen in bosjes die niet helemaal in orde waren. De man in de auto moest wel zo’n kinderlokker zijn, dacht ik. “Weet jij misschien waar het zwembad is?”, vroeg de man. Ik was iedere dag in het zwembad te vinden, maar schudde hard van nee. Pas toen de auto was weggereden kon ik mijn benen weer bewegen en rende snel naar huis. Vanmiddag liep ik naar buiten en zag een auto stoppen. “Mag ik jou misschien iets vragen”, vroeg de jongen in de auto. “Natuurlijk”, antwoordde ik en was in de veronderstelling dat hij een straat niet kon vinden. “Je ziet er goed uit”, zei de jongen. Ik bedankte hem voor het compliment en liep naar mijn fiets. De jongen reed met z’n auto richting mij en stapte uit. Hij kwam dichtbij me staan. Te dichtbij. “Ik vind je echt leuk weet je, misschien kunnen we ergens wat gaan drinken?”, vroeg de jongen. Het werd een beetje rood voor m’n ogen. “Wat denk jij nou? Dat ik nu bij jou in de auto stap om samen even een hotelletje te pakken en dat ik je daar even lekker ga pijpen? Had je dat gedacht?”, vroeg ik de jongen venijnig. Ik wachtte zijn antwoord niet af, haalde m’n fiets van het slot en schudde ondertussen van nee. “Je weet het nooit toch?”, probeerde de jongen nog, maar ik zat al op m’n fiets.

¶ | 21:49 | luna | 38 reacties

13-11-2001

LUNATIC, PART 4

¶ | 17:32 | luna | 6 reacties

12-11-2001

LUNA IS ZIEK EN ONGESTELD

Ik ben ongesteld. Ziek en ongesteld, gezelliger kan haast niet. Mannen met een relatie weten dat je het beste maar zo ver mogelijk uit de buurt van een ongestelde vrouw kunt blijven. Want, ongestelde vrouwen kunnen nogal eens onverwacht emotioneel uit de hoek komen. Ik ook. Zo heb ik P. een keertje bijna verrot gescholden omdat hij godverdegodver een zak gele M&M’s had gekocht en geen bruine. En toen hij aanbood om dan een zak bruine te gaan halen hoefde het al niet meer van mij en heb ik vervolgens de gehele avond met tranen in m’n ogen op de bank gezeten. En hij? Hij moest vooral z’n bek dichthouden. Hij had afgedaan voor die avond. Wanneer ik nu wel eens compleet irrationeel op iets reageer krijg ik standaard het zinnetje; “Je bent zeker ongesteld” naar mijn hoofd. Als ik niet ongesteld ben kan ik daar nog wel om lachen, als ik wel ongesteld ben, dan maakt hij het alleen maar erger. Waar hij dan weer heel hard om moet lachen. Nee, het is geen pretje om ongesteld te zijn. Je bent een wandelend vat vol oestrogeen dat ieder moment kan exploderen. Daarnaast heb je ook nog eens last van buikpijn, hoofdpijn en rugpijn en ben je de hele dag met tamponnetjes in de weer. Nee, het is geen pretje. Maar dit hele gedoe zou nog best te dragen zijn als de maandverband- en tamponcommercials van het televisiescherm zouden verdwijnen. Want als ik ergens een bloedhekel aan heb, dan zijn het wel van die huppelkutjes die lopen te verkondigen dat het leven hartstikke leuk is, óók als je ongesteld bent. Oprotten moeten ze.

¶ | 20:52 | luna | 27 reacties

11-11-2001

LUNA BLIJFT ZIEK

Ik dacht er echt met twee daagjes in bed vanaf te zijn. Het wordt alleen maar erger. Ik ben zo slap als wat. Ik word er nu ook nog eens bloedchagrijnig van. M’n lijf moet het gewoon doen en graag precies zoals ik het wil. Ik heb sinds vrijdag alleen maar in m’n bed gelegen. Daarom heb ik mijn bed verplaatst. Niet naar een andere kamer, maar een paar kilometer verderop. Omdat ik mezelf ervan verdenk lichtelijk overspannen te zijn heeft vriendin I. me liefdevol opgenomen in haar huisje. Thuis zat ik namelijk alleen maar naar m’n computer te staren en te balen dat ik niet in staat was om te werken, of te koken, of op te ruimen, of boodschapjes te doen. Nu heb ik echter gisteren ontdekt dat boodschapjes doen ook mogelijk is via internet. Bij Max Foodmarket heb ik gisteren online m’n boodschapjes besteld. Nu had ik zelf alleen maar behoefte aan sinasappelsap, beschuitjes met kaas en een kopje kippensoep, maar de katten moesten een blikkie. Nog geen 2 uur later kwam een mannetje alles brengen. Pinpas erdoor en klaar! De boodschappen bij Max Foodmarket zijn zelfs goedkoper en ze hebben meer producten dan bij het AH-filiaal bij mij om de hoek! Daarnaast was het mannetje bereid om het kratje ook naar de eerste verdieping te dragen. Maar de komende dagen maak ik gebruik van de boodschappendienst, de kookdienst en vooral de gezellige dienst van vriendin I. en de buurman voert mijn katten. Het is heerlijk om vertroeteld te worden, maar van mij mag het snel over zijn. Ik moet namelijk dingen doen.
www.maxfoodmarket.nl

¶ | 22:00 | luna | 10 reacties

09-11-2001

LUNA HEEFT EEN RARE DAG

Het was een rare dag vandaag. Ik werd wakker en dacht; het leven gaat mij een beetje te snel. Ik ben al de hele dag misselijk, heb hoofdspijn, heb spierpijn, ben verkouden en voel me moe. Vooral heel moe. Ik heb nog niet gerookt vandaag, wat toch zeker wel betekent dat ik ziek ben. Voor de eerste keer in mijn leven heb ik me ziek gemeld op m’n werk. Ik ga vanavond niet naar het Earth-feestje in de Melkweg. Daardoor voel ik me nog zieker. Ik lig al de hele dag in bed videootjes te kijken, maar ik heb nog geen enkele film afgezien, omdat ik ondertussen steeds in slaap val. Om 17.00 ging de bel. Laat me met rust, dacht ik, maar ging toch opendoen. Voor me stond een man met een grote bos rode rozen. “Bent u Luna?” vroeg de man. “Ja”, zei ik, terwijl ik in m’n pyjama stond te rillen van de kou. “Dan zijn deze voor u”, zei hij en gaf me de rozen. Jeetje. Aan de rozen hing een kaartje; ‘Partner P.’ stond erop. Jeetje. Ik heb nog nooit bloemen van P. gehad, laat staan een grote bos rozen. “Omdat je ziek bent en omdat ik je lief vind”, zei P. later aan de telefoon. Jeetje. Ik heb mezelf net met de grootst mogelijke moeite richting de Albert Heijn gesleept. Toen ik bij de mandarijntjes stond zag ik ineens een briefje van honderd gulden tussen de bananen liggen. Ik pakte het en stak het in m’n zak. Ik keek om me heen, maar niemand zag het. Bij de kassa verwachtte ik nog even dat iemand van ‘Bananasplit’ zou opduiken, maar er gebeurde niets. Ik snap er niets van. Ik dacht dat ziek zijn altijd gepaard ging met een lichte depressie, maar ik voel me gelukkig nu.

¶ | 18:27 | luna | 16 reacties

08-11-2001

LUNA HOUDT VAN PROGRESSIVE TECHNO

Het is bijna weekend. Nu moet ik morgenavond nog wel werken, maar daarna ga ik linea recta door naar de Melkweg. De Earth-avonden bestaan 2 jaar en dat wordt gevierd met optredens van Dave Seaman, Lucien Foort en Per! Een paar maanden terug ging ik bijna ieder weekend uit. De afgelopen weken heb ik vooral ieder weekend gewerkt. Een nachtje techno heb ik dus best verdiend. Nu ben ik om mezelf alvast in de stemming te brengen de afgelopen dagen bezig geweest om progressive-techno-cd’tjes van het internet te downloaden. Ik dacht dat dat niets zou worden, aangezien Napster niet meer is wat het vroeger was. Maar ik heb een prima vervanging gevonden; Kazaa! Binnen de kortste keren (met een downloadsnelheid van zo’n 50 Kb/s) had ik twintig cd’s op m’n harde schijf staan. Daarna de cd’tjes gebrand en gisteren P.’s kleurenprinter gejat, dus ook de bijpassende cd-hoesjes konden worden uitgeprint. Ik ben nu in het gelukkige bezit van de volgende plaatjes:

Sasha & John Digweed Communicate
Sasha & John Digweed Independance Night
Danny Tenaglia Global Underground 010
Dave Seaman Global Underground 012
Sasha Global Underground 009
Nick Warren Global Underground 011
Dave Seaman Global Underground 016
John Digweed Global Underground 006
Paul Oakenfold Global Underground 007

Ik vind het nogal wat. Gratis en voor niets de beste cd’s in mijn collectie. Daarnaast heb ik ook nog enkele live-optredens kunnen downloaden. Ik luister nu naar ‘Sasha Essential Mix live from Creamfields’ en realiseer me dat een flinke dosis techno goed is voor mijn gemoedstoestand.
www.kazaa.com
www.earth-link.nl

¶ | 15:30 | luna | 36 reacties

07-11-2001

LUNA ONTMOET DON JUAN

Ik voelde een tikje op mijn schouder en draaide me om. “Hé, die bril is een beetje uit de, een beetje uit de, beetje uit de, uit de, eh, eh, jaren zestig! Staat je goed. Kun je er ook een beetje goed door zien?”, vroeg een man met een grote zwartgrijze baard. Hij zat in z’n eentje aan de bar en keek een beetje troebel. Hij was de 40 allang gepasseerd. Ik had net gewerkt en zat gisteren met collega L. aan de bar in een bruin buurtcafé en ik was in een vriendelijke bui. “Die bril zit goed hoor, en hij doet het ook goed, bedankt voor het compliment”, zei ik tegen de man en draaide me weer om. Het uur daarna bleef de man me om de 10 minuten complimentjes geven en vragen stellen. Tot ik het zat was en hem vroeg om me even alleen te laten met m’n vriendin. De man bleef daarna op z’n kruk zitten om me nog één keertje lastig te vallen. “Wil je m’n hond een ijsblokje geven?” De man had naast zich een prachtige dalmatiër liggen. “Hoe heet-ie”, vroeg ik. “Don Juan”, zei de man. Ik aaide de hond over z’n kop. Ik legde een ijsblokje op de bar en Don Juan ging met z’n pootjes op de bar staan en pakte het blokje met een hap weg. De hond bleef daarna met z’n kop op m’n been liggen. “Wat vind je van mijn hond?” vroeg de man. “Ik vind hem wel een leukerd”, vertelde ik. “En wat vind je van mij?” Ik bleef hem even aankijken. Ik wilde hem niet kwetsen. “Don Juan zou wel met je mee naar huis mogen hè? En ik niet”, zei de man. Ik knikte. “Zo gaat het altijd”, zei hij en hij nam nog een slok van zijn whisky.

¶ | 14:01 | luna | 17 reacties

05-11-2001

LUNA DENKT NA OVER STOPPEN MET ROKEN

“Ben je naar ‘Oprah’ aan het kijken?”, vraagt m’n moeder door de telefoon. “Nee, natuurlijk niet, hoezo?” “Het gaat over roken en dan zie je die rook je longen binnengaan en dat is hartstikke smerig”, vertelt m’n moeder. “Ja, nou?” “Ja, nou? Wanneer stop je nou met roken?”, vraagt ze. “Ja, ik stop als P. en ik in het nieuwe huis wonen. Anders worden de gordijnen en het plafond zo smerig”, vertel ik haar. “Ach, jullie stoppen toch nooit”, zegt ze op giftige toon. “Ik snap niet dat jij er ooit mee begonnen bent.” Dat snap ik zelf ook niet. Tot m’n 21ste heb ik nooit gerookt, maar op een ochtend werd ik wakker met de gedachte; ik moet een sigaret. Aangezien ik toen nog in een studentenhuis woonde, met meerdere rokers in de buurt, was m’n eerste sigaret snel gevonden. Vreemd genoeg heb ik nooit problemen gehad met inhaleren. Ik kon het vanaf m’n eerste trekje. Ik heb m’n moeder maar niet verteld dat ik vanmorgen een serieuze poging tot stoppen met roken heb ondernomen en dat ik nog geen kwartier zonder sigaret kon. Elke maandagochtend ben ik van plan te stoppen. Echt. Maar iedere maandagochtend neem ik een kop oploskoffie en die smaakt nou eenmaal beter met een sigaretje erbij. En iedere maandagochtend zet ik mijn computer aan en ik staar nou eenmaal lekkerder naar het beeldscherm met een sigaretje erbij. Als ik een computer zie dan ontstaat er een soort Pavlov-reactie. Computer = roken. Hetzelfde heb ik met telefoneren. Bellen = roken. Behalve als ik m’n moeder aan de telefoon heb natuurlijk, dan durf ik het niet. Dus als ik écht wil stoppen met roken, dan zal ik de hele dag met m'n moeder aan de telefoon moeten zitten.

¶ | 15:34 | luna | 30 reacties

03-11-2001

LUNA DOET NIET MOEILIJK OVER SEKS?

Onder het knopje ‘who’s Luna’ staat het volgende zinnetje; Luna doet niet moeilijk over seks. Dit zinnetje wordt helaas wel eens fout geïnterpreteerd, zo blijkt bijvoorbeeld uit het volgende mailtje van een man die met me uit wil; “Ik merk snel genoeg of er bij haar gewetensbezwaren spelen of niet. Zelf pis ik nooit naast de pot als ik iemand heb... Maar misschien is er wel een middenweg bij jou, ik begreep althans uit je site dat je ‘niet zo moeilijk doet over seks’. Of moet ik dat anders interpreteren?” Ja, dat moet je inderdaad anders interpreteren. Met niet moeilijk doen over seks bedoel ik niet dat ik iedere dag/week/maand met een ander in bed lig. Ik lig prima naast P. in bed. Met niet moeilijk doen over seks bedoel ik ook niet dat ik van extremiteiten in bed houd. Ik vind een nachtje seks thuis in bed met P. namelijk het fijnste dat er is. Met niet moeilijk doen over seks bedoel ik ook niet dat ik de hele dag met een natte plek in m’n slip rondloop. Er zijn genoeg dagen dat seks wel het laatste is waar ik zin in heb. Met niet moeilijk doen over seks bedoel ik dat ik makkelijk praat over seks, dat ik makkelijk schrijf over seks en dat ik er geen moeite mee heb om mijn ideeën, fantasieën, ervaringen of gedachten met anderen te delen. Zo, nu ik dit misverstand de wereld uit geholpen heb ga ik weer verder met m’n normale leventje. Ik heb namelijk 6 trouwe lezeressen van deze site bij mij thuis uitgenodigd die staan te popelen om hun lusten op partner P. te gaan botvieren. Iets wat ik met mijn camcorder minutieus ga vastleggen, zodat we op rustige winteravonden iets spannends hebben om naar te kijken. Het wachten is alleen nog op de gnoe die we deze week bij Artis besteld hebben. Want in de enorme houten neukstellage die bij mij op zolder staat hebben we meer dan drie maanden bloed, zweet en tranen zitten. Lezers en lezeressen die dus graag in Luna’s actieve seksleven willen deelnemen reageren nu.
www.artis.nl/inhoud/gnoe.htm

¶ | 13:39 | luna | 14 reacties

02-11-2001

LUNATIC, PART 3

¶ | 23:55 | luna | 15 reacties

01-11-2001

IN YOUR FACE!

Dat pornofilms ons niet de meest realistische kijk geven op het seksleven van het gemiddelde stelletje uit Almere moge duidelijke zijn. Dat dat gemiddelde stelletje het af en toe leuk vindt om samen naar zo’n spannend filmpje te kijken kan ik alleen maar toejuichen. Maar dat de ene helft van dat stelletje graag enkele scènes uit dat pornofilmpje na wil spelen in de slaapkamer geeft vaak problemen. Ik heb het hier over facial cumshots. Oftewel, het compleet leegspuiten van een pik over het gezicht van een vrouw. Dat vinden echte vrouwen helemaal niet leuk. Het echte leven is geen pornofilm namelijk. Helaas. Slikken is tot daar aan toe, maar met een klodder zaad over m’n wangen, neus, haar en lippen maak je mij dus niet blij. Ik heb ooit een flinke hoeveelheid in m’n oog gehad (“Sorry schatje, dat was niet de bedoeling”) en ik kan je vertellen dat dat niet aan te raden is. Het prikt namelijk. Deze man vond het een enorme kick om net voordat hij klaarkwam zijn pik, inclusief condoom, uit mij te halen en zichzelf al rukkend boven mijn gezicht tot een hoogtepunt te brengen. Voordat ik goed en wel besefte wat er gebeurde had ik het al in mijn ogen en haar zitten. Ik vind het ranzig en denigrerend. En ik vind het zeker niet geil. Maar mannen verwachten dat je ze verheerlijkt aankijkt met ‘nog-meer-zaadvragende-ogen’: “Ooh, jeetje, zoveel! Wat ben je toch een potente jongen!”. Als een man denkt dat hij mijn gezicht als schietschijf kan gebruiken is de pret wat mij betreft over. En dat zal ik hem graag in zijn gezicht vertellen.

¶ | 20:02 | luna | 34 reacties

01-11-2001

LUNA SCHRIJFT OVER NIETS

Het internet staat vol met sites van meningloze meisjes en vrouwen. Deze sites worden opgesierd met teksten als; ‘Ik heb geen zin om vandaag iets te schrijven’, ‘Ik heb vandaag boodschapjes gedaan bij de Albert Heijn’ en ‘Ik heb een cadeautje gekocht voor een vriendin’. De teksten hebben geen clou, geen begin, geen eind en vooral geen inhoud (criticasters betichten mij hier ook wel eens van overigens). Toch hebben dit soort sites bezoekersaantallen waar ik alleen maar van kan dromen. Daarom doe ik vandaag een poging tot inhoudsloos geschrijf: “Ik ben vandaag naar m’n nieuwe huis gefietst. Ik vond het leuk om in m’n nieuwe huis rond te lopen en te dromen over de inrichting. Daarna ben ik met I. bij de Thai even een soepje gaan eten. Ik vind Thais eten erg lekker. Vooral de Tom Ka Kai soep. Ik zou willen dat ik zelf zulke lekkere soep kon maken, maar er zullen wel heel speciale ingrediënten in de soep zitten. Daarna ben ik even naar de Bijenkorf gegaan. Het was dinsdag, maar toch was het best druk. Maar het is natuurlijk altijd druk in de Bijenkorf. Ik heb niks gekocht, terwijl ik toch wel zin had om iets te kopen. Ik wilde vanavond andijvie maken, dus heb ik bij de Albert Heijn aardappels, voorgesneden andijvie en 2 verse worstjes gehaald. En om mezelf te verwennen een zak chips en chocoladekoekjes. Lekker! Eigenlijk moet ik nog een aantal teksten gaan schrijven vanavond, maar straks komt er een leuke film op de televisie en die wil ik ook wel zien. Wat moet ik nou doen? Ik denk dat ik die film maar ga kijken en dat ik daarna die teksten schrijf. Anders doe ik het morgen wel.” Zo. Als dit het aantal hits niet flink omhoog zal krikken weet ik het ook niet meer. Luna gaat voor de massa!

¶ | 00:34 | luna | 25 reacties

Volg Luna op Twitter.com