LUNA'S ANDERE SITES






WAT DOET LUNA NU?

    ARCHIEF
    Mei 2008
    April 2008
    Maart 2008
    Februari 2008
    Januari 2008
    December 2007
    November 2007
    Oktober 2007
    September 2007
    Augustus 2007
    Juli 2007
    Juni 2007
    Mei 2007
    April 2007
    Maart 2007
    Februari 2007
    Januari 2007
    December 2006
    November 2006
    Oktober 2006
    September 2006
    Augustus 2006
    Juli 2006
    Juni 2006
    Mei 2006
    April 2006
    Maart 2006
    Februari 2006
    Januari 2006
    December 2005
    November 2005
    Oktober 2005
    September 2005
    Augustus 2005
    Juli 2005
    Juni 2005
    Mei 2005
    April 2005
    Maart 2005
    Februari 2005
    Januari 2005
    December 2004
    November 2004
    Oktober 2004
    September 2004
    Augustus 2004
    Juli 2004
    Juni 2004
    Mei 2004
    April 2004
    Maart 2004
    Februari 2004
    Januari 2004
    December 2003
    November 2003
    Oktober 2003
    September 2003
    Augustus 2003
    Juli 2003
    Juni 2003
    Mei 2003
    April 2003
    Maart 2003
    Februari 2003
    Januari 2003
    December 2002
    November 2002
    Oktober 2002
    September 2002
    Augustus 2002
    Juli 2002
    Juni 2002
    Mei 2002
    April 2002
    Maart 2002
    Februari 2002
    Januari 2002
    December 2001
    November 2001
    Oktober 2001
    September 2001
    Augustus 2001
    Juli 2001
    Juni 2001
    Mei 2001
    April 2001


    LAATSTE FLICKR-FOTO
    www.flickr.com
    This is a Flickr badge showing public photos from Electric Luna. Make you own badge here.





    Powered byPivot - 1.24: 'Arcee'
    XML Feed (RSS 1.0)
    XML: Atom Feed


    Alle content © Chantall van den Heuvel


    Deze website is ontworpen
    door mar10e.com


    03-05-2008
    LUNA EN DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG
    “Ga jij ook poseren?”, vraagt Willie Wartaal terwijl ik hem een hand geef. “Nee, ik ben van de vieze woordjes”, zeg ik. “Ben je ook een vies meisje dan?”, vraagt hij met een grote smile. “Eh, nou, eh, nou, eh, dat valt wel mee hoor”, zeg ik en ik loop daarna snel terug naar m’n veilige plekje aan de bar bij de FOXY-fotograaf. Een fotoshoot en een interview met De Jeugd van Tegenwoordig! Ik scheet van tevoren eigenlijk al bagger en nu het dan echt zo ver is zie ik het helemaal niet meer zitten. Want het liefst zit ik gewoon de hele dag in mijn atelier. Niet de deur uit. Telefoon alleen maar opnemen als partner P. belt of m’n moeder. Wijntje binnen handbereik. Maar soms moet je gewoon de deur uit. Dingen doen. En ik ging vorige maand de deur uit om de jongens van De Jeugd van Tegenwoordig, bekend van ‘Watskeburt’, te interviewen voor de FOXY. En iemand die je wel eens op tv en in clips hebt gezien vragen of hij de laatste tijd nog lekker heeft geneukt, ja, dat is toch niets iets wat ik dagelijks doe. Maar gelukkig bleken Willie Wartaal, Vieze Fur en P. Fabergé na hun fotoshoot met 2 topless FOXY-babes, hartstikke lief, zeer goed-gebekt, rap-van-tong, grappig, geinig en bereid om over hun seksleven te praten. Luna: “Wat zie je liever ‘2 girls 1 cup’ of ‘Deep Throat’?” Willie Wartaal: “De dvd ‘Tarrels voor de zwijnen’.” Luna: “Wat?” Willie Wartaal: “Te koop bij de betere platenzaak.” Luna: “Jullie vorige cd heette toch ‘Parels voor de zwijnen’?” Willie Wartaal: “Ja, maar dit is de dvd.” Luna: “Tarrels?” Willie Wartaal: “Ja.” Luna: “En dat is, eh?” Vieze Fur: “Ben jij nou een babe van de FOXY? En je weet niet eens wat een tarrel is?” Luna: “Nou, eh, nee?” Vieze Fur: “You got to look that shit up girl!” Luna: “Nee, vertel nu maar.” P. Fabergé: “Dingleberry.” Luna: “Ja, ik weet wat een dingleberry is, is dat hetzelfde? Zeg nou!” Willie Wartaal: “Nee, zoek het maar op. Zo goed heb je nou ook weer niet gepijpt.”

    p.s. De nieuwe FOXY ligt nu in de winkel. Met daarin een uitgebreid interview met De Jeugd van Tegenwoordig. En foto’s dat ook!

    # | 21:20 | | Al 14 reacties
    02-05-2008
    HET IS EEN SCHANDE
    Ik zou nu heel graag een enthousiast verhaal willen vertellen over Koninginnedag en dat het zo gezellig was, maar momenteel ben ik niet zo in staat tot enthousiasme. Ik was net op de bank ingestort en hoorde de telefoon. Partner P. nam op en ik hoorde hem zeggen: “Ja, dat is een schande, ja." En daarna: “Ja, ze belt je zo terug.” De enige die het woord ‘schande’ gebruikt is m’n moeder. Het is ook inderdaad een schande dat ik de hele middag op bed heb gelegen. Maar ik kon niet anders. M’n lichaam trekt het nog wel om 2 dagen door te halen en m’n geest wil dat zeker nog wel. Het is alleen jammer dat ze de dagen daarna niet meer zo meewerken als vroeger. Maar dat is misschien ook wel de bedoeling van het leven. Nadat buurvrouw A. samen met mijn ex S. op Koninginnenacht ons huis verlieten om een uurtje of 7.30 had ik natuurlijk beter de hele Koninginnedag zelf in bed kunnen blijven, dat was een stuk verstandiger geweest. En verstand zou met de jaren moet komen, maar ik zat om 9.30 alweer buiten met een wijntje. Door te gaan met waar ik gebleven was. De rest van de dag stond ik samen met mijn bovenbuurman T. en zijn vrienden voor de deur spullen te verkopen en te vernikkelen van de kou. Om 15.00 hield ik het buiten voor gezien en zette mijn winst meteen om in allerhande flesjes alcohol en zakjes chemicaliën. En al hadden P. en ik met niemand afgesproken, toch stond ons huis die avond ineens vol met 30 vriendjes en vriendinnetjes. Toen ik er echt geen slokje wijn meer bij kreeg en er heel toevallig ook geen witte wijn meer in huis was, besloot ik te gaan liggen. Om 6.00. Toch was ik gisteren weer wakker om 9.00 en voelde me de hele dag zwak, ziek en misselijk. Vooral misselijk. Ik was zo misselijk dat ik niet kon slapen. Maar ja, kotsen, ho maar, want ik had al 2 dagen niets gegeten, behalve 1 oranje tompouce. Vannacht droomde ik dat ik zwanger was en m’n haar zwart verfde. Dat was zo’n complete shock dat ik de rest van de nacht geen oog meer dichtdeed. Dus dat ik vanmiddag even in een halve coma op de bank instortte: ik vind het niet gek. Ik voel me nog steeds beroerd. Maar ik heb nergens spijt van. Nu m’n moeder terugbellen, die er schande van zal spreken. Misschien krijg ik van dat terugbellen wel spijt.

    # | 16:59 | | Al 14 reacties
    29-04-2008
    BRUCE BUTTON PROJECT

    "Liefje, ik heb een idee", zei ik tegen P. maandagavond. "Ik wil buttons van Bruce door de stad gaan hangen op posters en standbeelden, zodat het net lijkt alsof die mensen een Bruce-button dragen. Lijkt me geinig." "Doe dat dan", zei hij. En aangezien ik alles doe wat P. zegt, prikte ik gisteren Bruce-buttons op verschillende posters door Amsterdam, dronk daarna wat glaasjes Prosecco bij vriendin I., en op de terugweg waren alle buttons al verdwenen! Leuk! Geweldig om te doen en ik vind het een heerlijk idee dat er nu mensen met een gratis Bruce-button rondlopen. Dus ik ga binnenkort nog veel meer buttons door de stad verspreiden! En dat betekent ook dat er dan nog meer foto's te vinden zullen zijn bij de Bruce Button Project-pagina!

    Het briljante logo van de Bruce-buttons (en ook het labeltje van de PloesiePoesies natuurlijk) werd 2 jaar geleden ontworpen door mijn lieve vriendje P. (niet te verwarren met partner P.)! En... sinds vandaag heeft hij ook een eigen website: www.patshop.nl.

    # | 13:57 | | Al 15 reacties
    23-04-2008
    LUNA TUSSEN BLOGGENDE MARKETING-MANNETJES
    Ik kreeg een tijdje terug een uitnodiging. Voor Het Tweede Grote Bloggersdiner. Ik keek naar het lijstje met genodigden, kende er bijna niemand van, maar dacht; fuck it. Gewoon gaan, 3 wijntjes erbij en ik hou mezelf staande tijdens elk diner. Al ken ik niemand. Dus ik ging gisteren. Met de trein. En ik was best wel zenuwachtig toen ik aan kwam lopen bij De Winkel van Sinkel in Utrecht. Nieuwe mensen vind ik toch een beetje eng. Zeker als iedereen elkaar kent en ik daar dan een beetje tussen kom huppelen. Maar toen ik me aansloot bij de groep was ik meteen gerustgesteld. Dit waren allemaal nerds! Geeks! Mannetjes! Marketing-mannetjes. Mannen van 30+ in witte overhemden, of blauwe overhemden met streepjes. Ik zag zelfs her en der een bandplooibroek. Kon ik aan! Ging ik overleven! Maar tijdens de gesprekken merkte ik dat er toch wel 1 of meerdere discrepanties waren tussen mijn wereld en de wereld van de mannetjes. De belangrijkste vraag van de avond was: ‘En wat voor log heb jij?’ Mijn antwoord was: “Ik heb een lifelog.” De vraag daarna was steeds: “En daar verdien je geld mee?” Mijn antwoord: “Nee.” Daarna hoorde ik een: “Oh, wat doe je dan?” En dan zei ik: ‘Ik naai poesjes. En ik test vibrators.” Wanneer ik vroeg wat die mannetjes nou precies deden, vertelden ze in hun witte overhemd allemaal hele moeilijke verhalen met moeilijke woorden. Ik hoorde: “Widgets. Web 2.0. NextWeb. Bedrijfsfilosofie. Technologie. Bedrijfsstructuur. Businessmodel. Semantic browsing. Twitter. Hyves. Marketingtools. Applicaties. User Generated Content. Social Media Advertising en Interactieve marketing.” En daar dan een paar werkwoorden tussen. Ik snapte het niet. En dat vond ik niet eens erg. Ik kreeg het idee dat dit Tweede Grote Bloggersdiner zo’n typisch event was om te netwerken. En van het woordje ‘netwerken’ moet ik eigenlijk een beetje zachtjes huilen. “Maar eh, wat doe jij dan de hele dag?”, vroeg ik aan het einde van het diner aan een mannetje met bril. “Ik verkoop gebakken lucht”, zei hij. En kijk. Daar kon ik wat mee. Dat doe ik zelf ook al jaren.

    # | 22:50 | | Al 26 reacties
    20-04-2008
    LUNA’S EERSTE KLANT
    “Liefje, ben je bijna thuis?”, vraagt P. aan de telefoon. “Hoezo?”, vraag ik. “Gewoon, ben je bijna thuis?”, vraagt hij. “Ik loop om de hoek, nog een paar minuten”, zeg ik, “wat dan?” “Er is hier iemand om een PloesiePoesie te kopen”, zegt hij. “Wie dan?”, vraag ik, want ik kan me niet herinneren dat ik een afspraak met iemand had. “Kom nou maar gewoon”, zegt hij. “Ja, maar wie dan?”, vraag ik weer. “Kom nou maar gewoon”, zegt hij. Wanneer ik even later binnenkom staat er een gebukte vrouw met een enorme reet naar onze boekenkast te staren. Naast haar staat een grote gevulde Dirk van den Broek-boodschappentas. “Hoi, ik ben Luna”, zeg ik en geef haar een hand. “Grietje”, zegt de vrouw en ik sta oog in oog met een ongeveer 50-jarige dame met een bruinig gebit waarvan 1 hoektand mist, slonzig blond hangend haar en een dikke jampotbril. Op haar witte T-shirt staat: ‘Dat zeg ik: GAMMA’. M’n mond gaat een stukje open staan. Flashbacks van mijn werk in de verstandelijk gehandicapten-zorg flitsen door me heen. Hoe komt deze dame ineens in mijn huis te staan? Raar! Ik heb toch nergens een lijstje met openingtijden online? Toch? M’n huis ziet er aan de voorkant toch niet uit als een winkel? Toch? Er staat ineens iemand in mijn woonkamer die volledig detoneert! En dat op een zondag! Raar! Mijn verbazing wint het bijna van mijn professionaliteit. Bijna. “Ik heb eigenlijk alleen maar een online winkel”, zeg ik, “maar je kunt wel even mee naar beneden lopen naar m’n atelier hoor, dan laat ik je alles zien. Hoe kom je hier zo terecht?” “Ja, m’n vriendin had me gebeld”, begint Grietje, die had iets gelezen in een blad. Dit was echt iets voor mij, had ze gezegd, want ik ben gek op poezen.” “Oh, wat leuk”, zeg ik. Beneden in m’n atelier laat ik Grietje verschillende Deluxe en Retro PloesiePoesie zien en ze kiest een roze exemplaar uit. Ik hang er wat strikken omheen, doe er een button, wat poezen-ansichtkaarten en een Bruce-spiegeltje bij en even later zwaai ik Grietje de straat uit. “Dat was echt raar”, zeg ik tegen P., “toch?” “Echt wel”, vindt hij. Maar gelukkig voor alle Grietejes, voor alle toeristen in Amsterdam, voor alle poezenvrouwtjes, alle fans van de PloesiePoesies en bovenal gelukkig voor mezelf heb ik wél grote plannen en vooral een grote droom om over 1,5 jaar een winkel aan huis te beginnen. Met eigen opgang.

    # | 19:59 | | Al 15 reacties
    19-04-2008
    DAAR GAAN WE WEER?
    “Volgens mij is het weer niet goed met Bruce hoor”, zei ik gisteren tegen m’n ouders terwijl ik Bruce Lee voor de derde keer in 10 minuten op de bak zag zitten. Ik Toen hij daarna wéér 3 keer op en af richting kattenbak liep en hij pijnlijk begon te kreunen toen ik ‘m oppakte, wist ik meteen dat het weer mis was. Sinds de toestand met Bruce een paar maanden terug let ik als een havik op zijn pisgedrag. Ik geef alle 4 de katten ook al maanden voer dat speciaal geschikt is voor katten met blaasproblemen. Want Bruce alleen op dat dieet zetten en de andere katten gewoon blikkie-blikkies blijven geven, dat ging gewoon niet. En alle katten dat speciale geven was geen enkel probleem volgens de dierenarts. “Hij moet weer gekatheteriseerd hoor”, zei ik en na een razendsnel dierenarts-bellen, taxi-bellen, kat-in-bakkie-stoppen en jas aantrekken stonden m’n vader en ik een kwartier later voor de dierenarts met een heftig jankende Bruce. M’n hart klopte in m’n keel en ik was doodsbang dat ik weer een week met een poezendrama geconfronteerd zou worden. Of de rest van m’n leven! Misschien zou z’n pikkie dan toch geamputeerd moeten worden! Paniek! Na wat voelen, temperaturen, duwen en wegen zei de dierenarts: “Ik wil ‘m toch wel even hier houden en dan bel ik wel of u ‘m op kunt komen halen of dat we ‘m een nachtje hier houden.” “Oh, nee, ik kom ‘m sowieso ophalen”, zei ik, “ik laat ‘m hier niet in z’n uppie in zo’n hok zitten.” “Heeft u ‘m wel dat speciale voer gegeven?”, vroeg de dierenarts. “Ja, maar niet dat van jullie”, zei ik, “maar het was wél speciaal voor katten met blaasproblemen. Bij de dierenwinkel. Keertje vis, keertje vlees, keertje kip. En ik heb ‘m ook wel eens héél klein stukje kip of ham gegeven, omdat-ie zo lief keek. En hij heeft ook wel eens vlees van m’n bord gejat.” “Je moet nog beter gaan opletten”, zei de dierenarts. En een paar uur, een katheterisatie, een bloedonderzoek, 210 euro en 50 schietgebedjes van m’n moeder later, mocht ik Bruce weer op gaan halen. Thank God. Momenteel ligt er een door de valium lichtelijk gedrogeerd poesje op m’n schoot te ronken. En het befje dat net weer was aangegroeid is nu weer afgeschoren. Maar hij heeft wél net de hele kattenbak volgepiest.

    # | 14:00 | | Al 15 reacties
    15-04-2008
    MAANISCH.COM 7 JAAR

    Er is er 1 jarig! Hoera! Hoera! Dat kun je wel zien dat is maanisch.com! Het is alweer 7 jaar geleden dat ik mijn eerste stukje het wereldwijde web op gooide! Ongelooflijk! Corny, maar waar: Time flies when you're having fun!

    # | 09:49 | | Al 30 reacties
    12-04-2008
    VIEZE, VIEZE, VIEZE, VUILE, VUILE BASTARDS
    “Eh, schatje”, begint vriend F., “ik kreeg gisteren een belletje van een internetmannetje dat er illegale praktijken gebeuren via mijn site.” “Oh, eh, de site die op mijn server staat?”, vraag ik. Die is het. Hij stuurt het mailtje wel even door dat hij gekregen heeft. “CIA, FBI, helikopters boven het huis”, zegt vriend F., “moeilijkmoeilijkmoeilijk.” “Ik ga het regelen”, zeg ik en even later lees ik het mailtje dat F. kreeg van zijn provider. ‘VeriSign has been informed that there is currently a website hosted by your company that is involved in a phishing scheme to obtain personal account information from the customers of CECA. (…) CECA would like you to provide VeriSign with the source code, including any data collected, of this Web site for analysis to help prevent further phishing schemes.’ Oh, hel. Zucht en steun. Ik log in op mijn server. Een paar weken terug was mijn server gehackt. Mijn maanisch.com en ploesiepoesie.nl zijn daarna, om nog meer drama te voorkomen, meteen verhuisd naar de server van Bob en die staan daar heerlijk! De rest van mijn server bestaat nu uit 10 van mijn lege domeinen en 1 domein van vriend F. die doorverwezen wordt naar zijn eigen site. Met die domeinen ga ik ooit nog eens dingen doen. Of niet. Maar ze hadden zulke mooie namen, dat ik ze gewoon wilde hebben. Sommige staan al jaren leeg. Tot een paar weken terug. Want een stelletje bloody fucking bastards heeft al die sites volgeplempt met weet ik veel wat voor een data waarmee ze illegale creditcard-fraude-spelletjes spelen. Bastards! Bastards! Bastards! En nu weet ik heus wel dat ik zelf wat vaker m’n server had moeten checken op onvolkomenheden. En dat het misschien handiger was geweest als ik elke maand m’n wachtwoord had vervangen. En dat de server waar mijn domeinen staan misschien wel niet de allerbeste is voor zo’n niet-nerd als ik. Maar ik vind vooral dat anderen met hun vieze gore poten van mijn spullen af moeten blijven. Die domeinen zijn van mij! Mij! Mij! Nadat ik alle illegale data van mijn domeinen heb verwijderd, een klusje wat per domein toch zeker zo’n 5 minuten duurde, en daarna alle wachtwoorden heb vervagen, ga ik eens een kijkje nemen bij de statistieken. Sommigen hebben de 5000 hits per dag gehaald. Nog nooit zoveel bezoekers gehad.

    # | 15:52 | | Al 9 reacties
    08-04-2008
    LUNA ZAG PORTISHEAD
    Een paar maanden geleden hoorde ik dat Portishead een concert zou geven in de Heineken Music Hall. Ongelooflijk! En ze bleken een nieuwe cd te hebben gemaakt; ‘Third’. Ook ongelooflijk! Moest ik bij zijn! Maar bij die nieuwste cd ‘Third’ kreeg ik geen kippenvel, zoals wel bij al hun vorige platen. Integendeel. Ik vond ‘m stom. Ik kreeg er hele nare vibes van zelfs. En ik baalde eigenlijk dat ik naar een concert zou gaan waar voornamelijk liedjes van dit album langs zouden komen. Ik had eigenlijk zelfs een beetje geen ene reet zin meer. Maar toch gaan natuurlijk. “Ik vind het allemaal best”, zei ik tegen vriendin D. voordat het concert begon en we allemaal met een plastic-beker-biertje stonden, “als ze maar 5 oude liedjes spelen.” Vond vriendin D. ook. Tegen vriend L. zei ik: “Ik vind het allemaal best, als ze maar wel ‘Roads’ spelen. Vond vriend L. ook. Maar na een nummer of 6 vond ik de liedjes van hun nieuwe cd eigenlijk best goed. Wat zeg ik: het klonk allemaal best wel lekker in de Heineken Music Hall. Ik zat er helemaal in! “Hé, hé, hé, P., P., P. geef mij die joint eens”, schreeuwde ik richting mijn P. terwijl ik hem op z’n rug tikte. Want een joint was het enige wat nog miste aan dit concert. Mijn P. draaide zich om en keek me verbaasd aan. “Oh nee”, zei hij en hield z’n joint angstvallig achter zich, “jij gaat echt niet blowen.” “Doe even normaal joh”, begon ik, “ik kan het best hebben.” “Schatje...”, probeerde hij, maar ik had de joint uit al uit z’n handen gegrist. “Doei, dit is het enige concert waarbij je gewoon hóórt te blowen”, zei ik en ik inhaleerde meteen maar even heel diep en lang. Zo! Meteen nog maar een trekje. En nog eentje. Zo! Die kwam lekker binnen! Zo! Dat ‘Machine Gun’ kwam nu ineens écht een stuk beter uit Beth's strot dan thuis in m’n woonkamer. Zo! Best een lekkere plaat eigenlijk. Wat zeg ik: misschien zelfs wel de beste plaat van die hele cd. “Hé, hé, hé, P., P., P. doe nog eens even een jointje voor mij en I.”, schreeuwde ik even later weer richting P.’s rug. En ik inhaleerde nog eens diep. En nog eens. En nog. En nog... En... En... En... En toen Beth tijdens de toegift ‘Roads’ zong, en de hele zaal muisstil naar haar stond te luisteren, ja, toen zouden normaal gesproken eigenlijk de tranen over m’n wangen zijn gelopen. Als ik niet zo stoned was geweest.

    # | 12:42 | | Al 7 reacties
    03-04-2008
    LUNA’S SOORT VAN EPIPHANY
    Ik keek gisteren naar Oprah en ik had een soort van epiphany. Het ging over het boek: ‘Does this clutter make my butt look fat?’ Daar werd er een overweight gezin eens flink onder handen genomen. Dat ze zo dik waren, dat kwam namelijk voornamelijk door het feit dat hun huis 1 grote teringzooi was. Als je huis en keuken spik en span zijn, dan heb je ook meer zin om gezond te koken en leuke dingen te doen met de andere gezinsleden, volgens Peter Walsh dan, de schrijver van het boek. In een keurig huis heb je gewoon meer zin in het leven in het algemeen en je eigen leven in het bijzonder. Hij haalde wat Black&Dekker-mannetjes, wat IKEA-mannetjes en een fitnessmannetje erbij en hoppeta, het hele overweight gezin zag het allemaal weer zitten! Ze zaten te stralen op het podium bij Oprah. Hun huis was opgeruimd en daarmee ook hun humeur. En die overtollige kilo’s die zouden er daarna vanzelf afgaan, dat beloofde Peter Walsh . Ik vond het fascinerend. Ik dacht aan mijn eigen leven. Ik wilde ook stralen op het podium bij Oprah. Ik dacht aan mijn huis. Aan de volledige hysterische teringbende in m’n atelier. Dat ik soms wel eens een half uur bezig was om een bepaald klosje garen te vinden. Dat ik daar af en toe volledig van flipte. Misschien zou ik me ook wel een stuk beter gaan voelen als ik de boel eens een beetje ging organiseren? Orde in de chaos? Ik begon met wat dingen te schuiven. Kon best wat worden. De spullen uit deze lade konden bij die andere lade en dan had ik weer een lade over voor andere spullen. En als ik dan die spullen die op de grond stonden weer in de lege lade zou doen, dan had ik wat orde in de chaos geschept. Ik vond het heel wat. Een openbaring. De telefoon ging. Ik hoopte dat het Oprah was. Om me te vertellen dat ik was uitgenodigd om deel te nemen aan een speciale uitzending met gasten uit Europe. Het was iemand van de lotto. Of ik een vraag uit de show van Robert ten Brink wilde beantwoorden. En dat ik dan meteen een prijs zou kunnen winnen. Ik zei: “Je belt me op een slecht moment.” Daarna had ik geen zin meer om op te ruimen.

    # | 10:34 | | Al 15 reacties
    MANEKI NEKO MAGNEETJES

    Ook lief en nieuw: koelkastmagneetjes (25 mm diameter) met Maneki Neko's (Japanse gelukspoezen). Op de Open Dag bij het asiel en bij de andere beurzen waar ik deze maand sta verkoop ik ze ook per stuk, maar op m'n site verkoop ik binennkort ze per 4 in een klein doosje voor 5 euro. Alles helemaal zelfgemaakt met m'n buttonmachine, die dus ook geschikt is voor het maken van magneetjes! Ik ben zo'n sucker voor poezen-merchandising.
    klik voor grotere foto
    # | | Al 10 reacties


    10 NIEUWE FLATCATS

    Ik maakte er eerder al een paar, maar ze zijn nu nog leuker! Met neusjes! Een beetje kat verdient het om te loungen op een echte FlatCat en op de foto laat John Digweed even zien hoe het moet! Ik maakte er 10 in alle kleuren van de regenboog. De voorkant is van fleece, de achterkant van retro-stof. Kan gewoon in de wasmachine. Een FlatCat kost 30 euro. John Digweed is niet te koop.
    klik voor grotere foto
    # | | Al 6 reacties


    NIEUWE MERCHANDISING

    M'n nieuwe poezen-merchandising: Maneki Neko-broches. Ze zijn ongeveer 5 centimeter hoog, 1 centimeter 'dik' en afgewerkt met kraaltjes. Lief! Binnenkort voor 10 euro te koop op de PloesiePoesie-site. Ik ben ook erg tevreden met de mini-geschenk-doosjes waar ze in zitten! Weken gezocht naar lieve, kleine doosjes, eindelijk gevonden en inmiddels voorzien van kekke sticker!
    klik voor grotere foto
    # | | Al 3 reacties


    PLOESIES @ ASIEL AMSTERDAM
    Volgende week maandag, Tweede Pinksterdag, sta ik met al mijn PloesiePoesie-merchandising op de Open Dag van het Dierenasiel in Amsterdam. Alle échte poezen die op zoek zijn naar een nieuw huis zijn die dag te bewonderen in het asiel, en alle PloesiePoesies die op zoek zijn naar een nieuwe eigenaar ook!
    www.dierenasielamsterdam.nl
    # | | Al 3 reacties


    FROM RUSSIA WITH LOVE

    Ondanks mijn mega-kater en veel te weinig slaap lukte het me toch om afgelopen donderdagochtend een collage te maken voor alweer de derde Cat-a-Log! Dit keer interviewde ik Maurice en zijn poes Petroesjka! Het hele interview en de collage in het groot zijn te vinden bij About:Blank!
    # | | Al 2 reacties


    QUEENSDAY 2008!

    Ja! Het is bijna weer zover! Koninginnedag! Dit jaar ga ik gewoon lekker bij mezelf voor de deur staan... of dan eigenlijk op het pleintje bij mij voor de deur! Samen met mijn buurman T., die ook wel van een feestje houdt! Dus mochten er lezers in de buurt zijn van de Prins Hendrikkade (in de bocht van het oude Scheepvaarthuis, zie kaartje, vlakbij C.S.); gezellig! Ik ga de komende dagen hard aan de slag om buttons, spiegeltjes, magneetjes en nog veel meer merchandising te maken! Ik heb er zin in!
    klik voor groter
    # | | Al 5 reacties


    CANDY SHOP

    Ja!!!! De nieuwste van Madonna is er... En hij is weer extreem lekker!
    # | | Al 9 reacties


    BRUCE WIL KIP

    Het lijkt erop dat het bij 1 keer katheteriseren blijft deze keer. Bruce stroomt nog steeds lekker door, rent achter de andere katten aan en staat weer als vanouds te jengelen om een stukje kip. Die ik 'm niet geef. Echt niet. Het mag echt niet! Zelfs niet als-ie lief kijkt.
    klik voor groter
    # | | Al 7 reacties


    KLEINE MOEITE
    Stichting Dierenthuis, de stichting die ik met mijn bedrijf steun door 2 katten op afstand te adopteren moet waarschijnlijk sluiten. Op de site: 'De grootste stok om mee te slaan is de bestemming van het pand; hierop rust de bestemming honden/paardenpension en als medebestemming dierenpension. Het lijkt ideaal, maar dat blijkt het volgens de gemeente niet te zijn. Als Stichting Dierenthuis hier niet onder valt, onder welke bestemming moet deze opvang, die in Nederland immers uniek is, dan wel vallen? Zou dit het einde worden van een niet-commercieel diervriendelijk project? Moeten de dieren straks geruimd worden, zoals de landbouwdieren tijdens de MKZ crisis? En wie gaat dat doen, de M.E.?' De Stichting moet dus weg misschien. Door een paar lullige regeltjes. Omdat omwonenden klagen; 'Niet in mijn achtertuin'. En dat zou vreselijk jammer zijn! Iedere poezenliefhebber zou eventjes HIER naartoe moeten gaan. Om de petitie te tekenen.
    # | | Al 8 reacties


    BRUCE BADPAK
    Over 2 maanden ga ik weer voor een weekje naar Ibiza. En bij een weekje Ibiza hoort eigenlijk een nieuw badpak! Ik zat te denken aan dit Bruce-badpak. Te koop bij www.splish.com.

    # | | Al 13 reacties


    © 2004 mar10e.com